Planologen maken fouten las ik op Liwwadders.nl, een van de weinige plekken waar we nog iets over Leeuwarden kunnen lezen. Goed beschouwd is recreatiegebied de Groene Ster een planologische fout. Maar wel een mooie. Planologie is een beleidswetenschap en geen exacte wetenschap, fout is eigenlijk geen goede benaming, inschattingsfout zou een betere omschrijving kunnen zijn. Bij beleid gaat het om het verschil tussen de huidige situatie en een (politiek) gewenste situatie. Om het verschil te overbruggen worden (beleids)instrumenten ingezet waarbij de stilzwijgende veronderstelling is dat de inzet van die instrumenten daadwerkelijk het verschil zal verkleinen. Bij planologie heeft beleid veelal het karakter van: als we deze weg, brug, woonwijk, of dit recreatiegebied aanleggen dan heeft dat zus of zo positieve gevolgen. Bij beleidswetenschappen is er sprake van een ongetoetste hypothese, pas na uitvoering van het geformuleerde beleid blijkt of de aannames correct zijn (geweest). Het Leeuwarden van vandaag is het product van tal van foutieve aannames, van beleid hebben de bestuurders en raadsleden geen kaas gegeten, je zou ze net zo goed naar huis kunnen sturen. Helaas staat die optie volgend jaar niet op de verkiezingsbiljetten.
Enige ophef hier en daar over de plannen om de Prins Hendrikbrug in hartje Leeuwarden weer beweegbaar te maken. Die brug is twee keer zo breed als de Prins Hendrikstraat, beleidsmakers hadden destijds bedacht dat die straat even breed zou moeten worden als de brug. Dat onzalige idee is gelukkig nooit uitgevoerd. Als ik ga hardlopen in de Groene Ster dan kom ik op de terugweg over een bruggetje over het Oud Deel, het watertje grenzend aan de wijk Camminghaburen, dat tot enkele jaren geleden een stukje verderop in het land lag. De beleidsmakers hadden destijds bedacht dat Leeuwarden zou uitgroeien tot een stad met tweehonderdduizend inwoners, het bedoelde bruggetje aan de zuidelijke parallelweg van de Groningerstraatweg lag vele jaren over de Wielhals leidend van niets naar nergens. De aldaar beoogde woonwijk is er nooit gekomen. De Groene Ster is ook het resultaat van grootstedelijk denken, pas na de eerste uitbreiding in westelijke richting kwam het tegen de stad aan te liggen. Bij de uitbreiding werden er aannames gedaan over het gebruik, in het begin was er een grote ligweide bij het meest westelijke hondenstrandje, die is door ongebruik niet meer als zodanig herkenbaar. De meest recente herinrichting van het gebied vanwege de Europese Kaderrichtlijn Water kende een aantal beleidsdoelstellingen die overigens allemaal zijn gerealiseerd. Grote verrassing: het recreatiegebied bleek interessant voor festivals. Daar was even geen rekening mee gehouden. Bij elk festival is er nu het nodige gedoe. Op zich is er ruimte genoeg, het probleem is dat de ambtenaren maar niet willen of kunnen leren van gemaakte fouten en opgedane ervaringen.
Goed beschouwd is het een trieste boel in Leeuwarden, fatsoenlijk beleid formuleren en uitvoeren wil maar niet lukken en ook bedrijfsmatig gaat het allemaal niet lekker gelet op onderzoeken naar aanbestedingen en de gang van zaken rond begraafplaatsen. Liwwadders.nl berichtte al eerder over een niet-communicerende afdeling communicatie en recentelijk over stadstoezicht. Volgend jaar vanwege een gemeentelijke herindeling vervroegde gemeenteraadsverkiezingen en naar verwachting zullen de progamma’s van de politieke partijen weer vol staan met … beleidsvoornemens. Geachte politieke partijen: graag voor de verandering wat meer aandacht voor bedrijfsvoering. Leeuwarden lerende organisatie, dat soort kreten als u toch zo nodig wat wil roepen. Die beleidsvoornemens van u geloven we wel, daar komt zelden iets van terecht. In 2018 drie probleemloze festivals in recreatiegebied de Groene Ster, moet kunnen. Gaat het door uw toedoen lukken?
