Klagende media hadden alerter moeten zijn

De Noordelijke media willen de politievoorlichting buitenspel zetten. Dat zegt hoofdredacteur van de regionale omroep RTV Noord Mischa van den Berg. Hij sprak mede namens het Dagblad van het Noorden en de Leeuwarder Courant en de twee andere noordelijke regionale omroepen Omroep Drenthe en Omrop Fryslân. De hoofdredacteuren van deze media hebben ruzie met degenen die verantwoordelijk zijn voor de voorlichting bij de politie. Ze vinden dat de dienstverlening steeds verder wordt beperkt. De bereidheid van de voorlichting om medewerking te verlenen aan de genoemde media neemt af. Ze willen het nu zonder hen gaan doen. Dat lijkt mij een uitstekend idee. Dat had al veel eerder moeten gebeuren: zelf op zoek gaan naar nieuws.

In de blog van Mischa van den Berg, Mischa’s Mediawereld, schrijft de hoofdredacteur op een voorzichtige manier over zijn conflict met de politieambtenaren. Overleg heeft niks uitgehaald. Toch loopt hij over van begrip. Van dat buitenspel zetten komt dan ook niks terecht. Hoofdredacteuren zijn in één ding erg goed: vergaderen. En als dat niets oplevert, dan wordt er opnieuw vergaderd. En zo verder.

Met de politievoorlichting, die moet leiden tot politieberichten in de krant of op de omroep, is iets vreemds aan de hand en daar had Mischa van den Berg wel eens eerder aandacht aan mogen schenken. De berichten die u iedere dag in uw krant leest over ongelukken, diefstallen en ander ongerief komen vrijwel uitsluitend uit de koker van de politieorganisatie. Deze organisatie selecteert de berichten en dient dit als het ware op een dienblad op aan de media. Wie belangstelling heeft, meldt zich maar.

Voor zover mij bekend heeft nog nooit een noordelijk medium zich druk gemaakt over deze selectie, die feitelijk door de dienstdoende agent wordt bepaald. Natuurlijk zijn er journalisten die aan de bel trekken wanneer zij een bepaald bericht, dat zij via andere kanalen ontdekten, niet via de politieorganisatie ontvingen. Ik beschouw dit echter als incidenten. Volgens mij heeft er in het noorden nog nooit een hoofdredactie zich bekommerd over de selectiecriteria die de politieorganisatie aanlegt. Ik leid dit af uit de monotone stroom van berichten in deze media, die vrijwel identiek zijn van onderwerp. Er lijkt bovendien een stilzwijgende afspraak te bestaan (uiteraard zonder overleg met de hoofdredacteuren) om ingrijpende en veel voorkomende gebeurtenissen buiten de publiciteit te houden. Er is geen hoofdredacteur die zich hierom bekommert.

Ook over het binnen de journalistiek gehanteerde hoor en wederhoor bestaat in dit verband een groot stilzwijgen. Nu is dit laatste wellicht niet gemakkelijk te realiseren, maar dat zou een reden te meer moeten zijn voor de politieorganisatie om uiterst prudent om te gaan met de te verstrekken informatie – ik bedoel hiermee: niet minder, maar betere informatie -, wetende dat men als een doorgeefluik functioneert naar smachtende journalisten die deze berichten vaak klakkeloos overnemen. Het zou usance moeten zijn dat een politieorganisatie sterk rekening houdt met de rechten van de eventuele verdachte, de onderliggende figuur. In de rechtszaal blijken de zaken te vaak anders te liggen dan men uit de eerste berichtgeving zou opmaken.

Ook zult u weinig of geen artikelen over de politieorganisatie an sich in uw krant aantreffen, anders dan de presentatie van de jaarlijkse monitor. Een verantwoordingsverslag dat vooral ten behoeve van de gemeenteraad wordt opgesteld. De media houden hun politieorganisatie graag te vriend, een kritisch artikel over de organisatie komt slechts via een omweg, vaak pas wanneer andere media hierover berichten, in de krant.

Het lijkt me dat Mischa van den Berg nog nooit een indringend gesprek heeft gehad over dit soort zaken met de politieorganisatie waar hij nu een beetje ruzie mee heeft. Ik zeg een beetje, want in zijn opstel loopt hij op kousenvoeten kritiek uit te delen. Van den Berg ziet het liefst, en de andere hoofdredacteuren met hem, de relatie met de politieorganisatie zo snel mogelijk hersteld. Dan kunnen de berichten, rijp en groen, zo weer worden opgelepeld. Maar ik kan me ook voorstellen dat de politieorganisatie zegt: u zoekt het maar lekker uit met uw oude media, wij hebben onze vrienden van 112 en daar gaat het nog gemakkelijker met het doorgeven van berichten. We hebben u helemaal niet meer nodig!

Hoe jammer het ook is: de klagende media hebben het onheil over zichzelf afgeroepen. Wijzende op het gevaar van buiten hadden zij geen oog voor het gevaar van binnen. Mischa van den Berg schrijft: ‘We willen graag geloofwaardig blijven en serieus genomen worden’. Dat is nu juist het punt. Hoe u omgaat met uw organisatie leidt er toe dat u steeds minder serieus wordt genomen. Nu al niet meer door de dienders van de politie. Wie volgt?

Mischa van den Berg had, ik zei het al, veel eerder en op veel meer onderdelen in overleg moeten treden met de politieorganisatie. Van zo’n organisatie mag op voorlichtend terrein namelijk veel meer worden verwacht. Maar Mischa van den Berg heeft zich te lang tevreden gesteld met de ronkende politietaal. Dit moet tot op de bodem worden uitgezocht! We zitten de daders op de hielen! In het belang van het onderzoek kunnen wij u hierover nog niet berichten! Enzovoort. Het stond wel stoer in de krant en het klonk wel lekker op de radio. Of het klopte was vers twee. Of het ethisch verantwoord was? Nee.

Mischa van den Berg, zet ‘em op! Eindelijk vrij!

Andries Veldman

media