Ik wil nog even lezen in ‘een mooie jonge vriendin’ van Remco Campert

Foto: Liwwadders

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 3 februari

Het begint allemaal wat moeizaam vandaag. Mensen genoeg in de Passage, daar niet van. Maar in plaats dat ze mij mijn dag laten beginnen met koffie, de bijlage van de Volkskant, een koekje en mij daarbij af en toe één of twee stukjes literatuur laten afrekenen, komen ze alleen met vragen. ‘Ik was hier een half jaar geleden en toen hadden jullie veel meer schaakboeken. Nee mijnheer, we hebben nog ongeveer dezelfde hoeveelheid schaakboeken. Alleen staan ze nu ergens anders. Welke van beide puzzels zal ik nemen? Mevrouw koop ze beide, mij boeit het niet’.

Pas bij mij mijn tweede kopje koffie wordt het een beetje draaglijk in de winkel. Ook omdat het aantal wandelwagens met bij behorende ouders verminderd is.

Een man komt bij me met een boek over de remonstrantse dominee Kuitert. Als atheïst zijnde was dit een dominee naar mijn hart, zeg ik. Iemand die niet zo veel waarde hechtte aan de bijbel. Maar dat zat iets anders in elkaar, zegt de koper. Hij wil het me gaan uitleggen, maar gelukkig staat achter hem een mevrouw te wachten om af te rekenen, ‘Mijn zesde leesboekje’ heet het. Mevrouw bent u hier al aan toe, vraag ik. Eventueel heb het derde en vierde leesboekje ook wel voor u. Maar ze gaat het niet lezen. Ze wil het alleen hebben om haar nostalgische gevoelens te bevredigen.

Daarna moet ik een kookboeken verzamelaar even over de streep helpen om een schitterend coffee table kookboek van de Franse chef-kok Marc Veyrat te kopen. Er staan een mooie foto’s in en maar weinig recepten. Hij wil het eerst weer terugzetten, maar als ik hem waarschuw dat het bij een volgend bezoek waarschijnlijk al verkocht is, neemt hij het toch mee.

Iemand vraagt om een Friese bijbel. Ik loop met hem mee naar de plank met bijbels. Ik zie geen Fries exemplaar staan. Ik heb er wel een hele leuke in het Duits, zeg ik. Maar dat is niet de bedoeling. Toch komt hij even later bij mijn tafeltje met een redelijk gehavend zakbijbeltje om af te rekenen. Je kunt zien dat dit exemplaar al veel mensen troost gegeven heb, zeg de verkopende atheïst. Daar gaat het ook om, zegt de kopende gelovige.

Heeft u ook een boek over knopen, wordt me gevraagd. Ik schat de man niet in als liefhebber van textiele handwerken en wijs hem de kast met de boeken over scheepvaart. Na een half uur zie ik hem weer terug met een boekje. ‘Praktische tips voor de zeevisser’. Hier staan ook knopen in. En knopen voor zeevissers zijn dezelfde als wanneer je gewoon vist, zegt hij. Dat is mooi, zeg ik. Dan hoefden ze in ieder geval geen twee boekjes over dat onderwerp te schrijven. We zijn het volmondig eens met elkaar.

Een ridderroman, zeg ik tegen mijn volgende klant, die het boek ‘De volmaakte ridder, Tirant lo Blanc’, geschreven in 1460 door de Valenciaanse schrijver Joanot Martorell. Dit boek is een inspiratiebron geweest voor Cervantes en Shakespeare, zegt de koper. En het schijnt de eerste voorloper te zijn van de moderne roman. In dat geval kan ik het niet verkopen, zeg ik. Dan wil ik het eerst zelf lezen. Maar ja, ook een beginnend boekverkoper is een verkoper. Ik zal moeten wachten tot er weer eens een exemplaar binnenkomt.

Ondertussen is het vijf uur geworden en komt er een vriend binnen voor een biertje. Als we zitten te kletsen komt er nog een stel bij mijn tafel, ieder met een boek in de hand. ‘Cultuur en communicatie’ heeft het meisje en de jongen koopt ‘Mediteren voor iedereen’. Weten jullie zeker dat jullie bij elkaar passen, vraag ik. Ze zeggen van wel.

Als ik naar huis loop moet ik me door de mensenmassa op het Hofplein doorwurmen die naar de lichtshow van het Luna festival kijkt. Zelf heb ik daar geen zin in. Ik wil nog even lezen in ‘een mooie jonge vriendin’ van Remco Campert. Een mooie jonge vriendin, daar draait het leven toch om?

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.