IJssalon Antonio Talamini vernieuwt in jubeljaar: 75 jaar Leeuwarden
(tekst: ingezonden)
Vol trots
Onze ijssalon bestaat in 2009 75 jaar, of eigenlijk ons ijs. Antonio Annibale Talamini werd geboren in Vodo di Cadore, Italie. Na zijn diensttijd verlaat hij het dorp voorgoed. Als enige in het gezin keert hij de armoede de rug toe die hem wachtte. Hij nam zijn durf,zijn werklust en de kennis van ijsbereiding mee.
Hij was nog geen 16 toen hij naar Belgie vertrok,waar hij betonvlechter was. Daarna heeft hij nog in Rotterdam gewerkt. Om nog onbekende redenen vertrok hij naar Leeuwarden, alwaar hij startte met het maken van gipsen tuinbeelden.
In 1934 richt hij samen met nog 3 Italianen de ijsfabriek:
La Venezia D�Olivio & co. op in de Kleine Hoogstraat.
Het ijs werd verkocht middels 5 ijscokarren die hij zelf had gemaakt. In 1935 gaat ieder zijn eigen weg en zet Antonio Annibale Talamini op 24-jarige leeftijd de fabriek op eigen kracht voort.
Het was aan zijn karretje dat de net 17-jarige Wilhelmina Gutman het ijsje liet smelten bij de aanblik van die donkere man die zo grappig Nederlands sprak. Hij besloot Leeuwarden niet meer te verlaten, hij wilde met �mientje� een gezin stichten.
Hij werkte hard en lang en slaagde erin met een sober bestaan toch te sparen. Tijdens de laatste wereldoorlog kreeg Antonio Talamini het voormalig pakhuis in bezit en zette er zijn ijssalon in voort. De familie Talamini heeft er zelfs enige tijd in gewoond.
De zaak werd steeds succesvoller en hij introduceerde
voor het eerst in Friesland de ijstaart. Aanvankelijk werd er maar een per week verkocht. Tegenwoordig is dat met de kerstdagen zo�n 1000. In 1981 draagt hij de zaak over aan zijn dochter Tea Talamini en zijn schoonzoon Gerard B�r. Zij hebben de zaak grondig verbouwd en het succes gecontinueerd en uitgebreid.
Het pand aan de Nieuweburen (eerste ‘wolkenkrabber’ van Leeuwarden en eerste hoogbouw in beton red.) werd uitgeroepen tot het lelijkste gebouw van Leeuwarden. In 1988 werd het opgeknapt en werd het logo van de zaak er op geschilderd.
Bijna alle familie heeft in de zaak gewerkt..met een speciale aandacht voor de jongste van de Talamini�s; Antonio. Helaas is hij overleden.
Het bedrijf is nu nog steeds een echt familiebedrijf. De dochter van Tea, Sarina, heeft het onderwijs verlaten en is sinds 2002 bij de vennootschap gekomen.
Met goed ondernemen, hard werken en altijd in gedachten houden waar je het voor doet,is het een eer dit bedrijf draaiende te houden. We werken natuurlijk nog steeds volgens het recept van (o)pa Talamini.
Het is een van de weinig oorspronkelijke horeca-ondernemingen in de stad.
En nu, 2009 is het dan 75 jaar geleden dat (o)pa begon. In dit speciale jaar doen wij ook een speciale verandering. De vertrouwde vriezers met melkbussen vol ijs gaan plaats maken voor vitrines..het wordt een mooi en spannend jaar!!
Voor onze klanten staat er een feest op het programma, en wel op woensdag 15 april.
Verder doen wij door het jaar heen nog diverse aktiviteiten zoals kleurwedstrijden, coupe ontwerpen, kindercoupe bedenken enz.
Meer berichten
- Symen Tamminga: Er wordt te weinig melk gedronken en kaas gegeten
- Provincie vraagt inwoners hoe ze straks willen wonen
- Fuerza Bruta stevent af op tonnen verlies – LC-pr-journalisten konden de tent niet volschrijven
- Geert Dales: We gaan veel te mild om met leugenaars, alsof liegen normaal is
- Ik heb hem in de raad gezegd: was lekker bij je kinderen gebleven als je dat zo mooi vond
- PvdA-raadslid Dirk Visser: Dit land heeft een goede sociaal-democratische partij nodig
- Geen vee meer op dijken door droogte
- ‘Een leeuw is eigenlijk iemand, die bang is voor niemand’ , zeg ik tegen een mevrouw die het boekje ‘Gedichten van den Schoolmeester’ koopt.
- Drie kunstenaars Rein de Valk, Marten Alkema en Nieske Blaauw, drie werelden in De Nieuwe Smederij in Ferwert
- Hoge luchtvochtigheid in Friesland maakt hitte fysiek zwaarder: risico op hittestress
- ‘Gezond ouder worden vraagt om inzicht, niet om steeds meer scans’
- Geld genoeg, maar niet voor jou
- Met Joris spreken we onder meer over de niet-gevoelde urgentie van de hybride oorlog waarin we ons bevinden
- Geert Schaaij start offensief tegen beleggingsfraude: Mijn naam wordt misbruikt
- Gemeente verprutst monumentaal stadsgezicht – Teruggetrokken voegen dichtgesmeerd
- Computer zelf moet ontremming op sociale media corrigeren
- ING: Groei horeca valt vrijwel stil – Prijzen stijgen met 5 procent – Consumenten vinden prijzen veel te hoog
- En weer staan gemeente en buurtbewoners lijnrecht tegenover elkaar, nu aan het Zwitserswaltje
- Inflatie stijgt in juli naar 3,2 procent – Kleding is tijdelijk goedkoper
- Zijn waterschapsverkiezingen een goed plan? Een paar twijfels
- De blinde vlek op het Ruiterskwartier: Hoe Leeuwarden blind en zonder audit trail boetes uitdeelt
- PvdA-raadslid Afrah Abdullah: Niemand praat met mij – Ik maak me zorgen over wat de splitsing in de partij teweeg gaat brengen
- Eric Jansen: Ik hou mijn hart vast
- Paul Krugman in Pakhuis De Zwijger
- Abel Reitsma: Het CDA staat voor een redelijke en genuanceerde politiek – ‘Papa, waarom ga je weer weg?’
- Caroline de Groot (Partij voor de Dieren): De hoofdofficier was laaiend, ik werd direct op het matje geroepen
- Impact sociaal werk nauwelijks vertaalbaar in klinkende statistiek
- André Keikes: Mes en vork? Nee, vork en lepel
- Sietske Poepjes: Ik heb nog nooit zoveel kift meegemaakt
- Crowdfundingactie voor restaurant Eccoci Qua staat op 18.204 euro
- Beton, bluf en gebakken lucht: Waarom het Werelderfgoedcentrum Waddenzee en Cambuur uit hetzelfde vaatje tappen
- Zomermarkt Nije Leije gaat niet door
- Zorgen over leefbaarheid rondom opvanglocatie Harlingertrekweg
- De hang naar steeds groter heeft al veel charmante zaken kapot gemaakt
- Kunst is meer dan een gevoel. Het houdt ons bij de wereld en bij elkaar
- Huishoudens kochten vooral meer duurzame goederen
- Jerre Hakse: Je moet hier wel vreselijk aan de bel trekken om een beetje lawaai te krijgen
- ‘Benut Europese ruimte om middenhuur vlot te trekken’
- Praten met kinderen over hitte en klimaat begint bij wat ze zien en voelen
- Laten we het vooral van de positieve kant bekijken (expositieruimte brugwachtershuisje)




