Hoe staat het met het insectenhotel van Harry van der Molen?

(tekst: Wietse Elzinga)

Herstelplan

June 3, 2020

Groene Ster heeft zich bewezen tijdens viruscrisis, tijd voor (eer)herstel. Geen festivals dit jaar en even geen gedoe over het bestemmingsplan (status voortgang onbekend). Tijd om zelf eens van het recreatiegebied te genieten, voor zover dat mogelijk is. Eerst het goede nieuws: kale plekken groeien (weer) helemaal dicht. Waar psychedelische feestneuzen afgelopen jaren nog in de bosjes konden bivakkeren kan dat niet meer. De zoete wraak van Moeder Natuur. Helende sessies in de struiken? Pleisters plakken is eerder aan de orde. Elke hardloopronde ziet het gebied er anders uit, toch mis ik het nodige. Afgelopen jaren nooit meer bramenplukkers gezien waar dat lange tijd traditie was; omwonenden met een emmertje in de weer om als eerste de oogst te scoren. Geen idee waarom de bramenstruiken geen vrucht (meer) dragen.

Recentelijk Tweede Kamerlid Harry van der Molen in het nieuws vanwege crisissteun aan ondernemers in de grensregio, als toenmalig wethouder opende hij samen met schoolkinderen een insectenhotel in de Groene Ster. Geen idee of dat bouwsel effectief is. Evalueren ambtenaren dit soort initiatieven eigenlijk wel? Vorig jaar sloot een inmiddels vertrokken wethouder een bijenconvenant, ik weet alleen niet meer met wie. Tezamen met schoolkinderen bloemenzaad strooien in bermen van wegen met aan weerszijden uitgeleefde weilanden. Geen vervolg gekregen, effectiviteit nul. In navolging van andere gemeenten heeft ook Leeuwarden nestkastjes voor koolmezen in het recreatiegebied opgehangen ter bestrijding van de eikenprocessierups. Vooralsnog geen melding voorbij zien komen over de aanwezigheid van de laatste, maar goed dat koolmezen de nestkastjes nog niet ontdekt hebben. Wegens gebrek aan insecten zouden hun jonkies het niet gered hebben.

Van sommige insectensoorten is bekend dat ze zich voortplanten door eitjes te leggen in ondiep, stilstaand water. Ik kon in de hele Groene Ster nergens een dergelijke voorziening vinden terwijl ze eenvoudig te realiseren zijn. Neem de plek die de gemeente Leeuwarden ooit in gedachten had voor de naturisten, tegenwoordig onderdeel van een van de losloopgebieden voor honden. Met een schep een paar geultjes graven en je hebt zo wat poelen met stilstaand water op een plek waar geen mens daar last van heeft. Toch jammer dat ik niet weet of je dat als burger zelf mag doen, een stukje verderop doen kinderen op de zandstrandjes niet anders.

Je kunt als gemeente vrome woorden prevelen over biodiversiteit en de teloorgang van insecten, in het recreatiegebied gebeurt maar bar weinig. Hier en daar een eenzame fuut in het water waar je ooit ook aalscholvers kon aantreffen, geen broedende ooievaren en zeker geen konijnen. Armoede troef. Helemaal levenloos is het gebied niet, in het oostelijke deel zowaar libellen en dichterbij de stad een handjevol foeragerende wilde bijen. Kortom, in plaats van een herzien bestemmingsplan een herstelplan.

foto: bijenstal bij Potmarge