Hoe Mercurius in het pak werd genaaid

(tekst: weblogger en oud VVD-raadslid Gert Jaap van Ulzen)

Hoe omroep Mercurius in het pak werd gen..id

Het toewijzen van een nieuwe zendmachtiging aan een lokale omroep is in Leeuwarden inmiddels een absurd proces aan het worden. De enige bevoegdheid van de Raad is het schrijven van een briefje naar het Commissariaat van de Media met daarin vermeld of de aanvragers van die zendmachtiging (i.c. Mercurius of LEO) voldoen aan de wettelijke voorwaarden (lokale maatschappelijke verankering). En dat is blijkbaar al te moeilijk.

Al jaren doet het College – onder leiding van wethouder Diks – haar uiterste best om Mercurius (achter de schermen) het leven zo zuur mogelijk te maken. Ondanks een rapport over de culturele instellingen, waarin expliciet vermeld stond dat Mercurius te weinig geld had om te sterven maar te veel om dood te gaan, werd het budget gehalveerd. Project opdrachten (Culturele Hoofdstad 2018) werden onderhands aan anderen gegund en begeleidingsverzoeken voor stagiaires ingetrokken. Achteraf klagen over de kwaliteit van de uitzendingen siert dan niet.

De Raad gaf eind vorig jaar de wethouder de opdracht om met behulp van een kwartiermaker de beide aanvragers samen te laten optreden. Wettelijk in deze de enige taak van de wethouder, maar tot op dat moment was daar door haar op geen enkele wijze gevolg aan gegeven. Door de wethouder is die opdracht aan de kwartiermaker vervolgens (stilzwijgend) uitgebreid met de gewenste uitkomst – ‘Onderzoek wat je wilt, maar de uitkomst is een advies waaruit blijkt dat LEO de zendmachtiging krijgt’.

Het woord ‘advies’ komt in de Raadsopdracht helemaal niet voor, de kwartiermaker is buiten zijn boekje (opdracht) getreden. Daarmee was logischerwijze elke motivatie van LEO om wél samen te willen werken vertrokken. Zij hadden de zendmachtiging immers al op zak. Het ongevraagde advies wat het College vervolgens aan de Raad voorlegt gaat over van alles, behalve over datgene waartoe het College bevoegd is – vaststellen van de maatschappelijke verankering van de aanvragers.

Uit de WOB verzoeken die Mercurius daarna heeft ingediend blijkt een schokkende gang van zaken. Bij het antwoord op het eerste verzoek ontbrak het mail verkeer met de wethouder volledig en aan een vervolgverzoek werd pas op het allerlaatste moment voldaan.

De wethouder heeft van aanvang aan het verzoek van LEO bij de hand genomen en begeleid tot en met het advies van de Raad aan de Cie voor de Media. ‘We doen LEO, dan meld ik dat in het College overleg en bedenken we daarna een strategie’. Vertrouwelijke stukken lagen eerder bij het bestuur van LEO dan bij de leden van de Raad! De kwartiermaker geeft toe dat er in zijn rapport foutieve passages zijn opgenomen maar de wethouder heeft dat nooit aan de Raad gemeld dan wel gecorrigeerd.

Van objectiviteit (fair play) was op geen enkel moment sprake, van persoonlijke voorkeuren en ambtelijke sturing des te meer. Nota bene du moment dat het kon, zijn de budgetten voor de (nieuwe) lokale omroep LEO verhoogd en is er €100.000,- beschikbaar gekomen om nieuwe zend apparatuur aan te schaffen. Een groot aantal fracties heeft het (ongevraagde) advies van de kwartiermaker overgenomen onder de voorwaarde dat er geen geld bij gedaan werd.

U leest het goed, al vóór dat de College onderhandelingen begonnen, is door door de PvdA (Sjoerd Feitsma) in overleg met wethouder Diks het beschikbare budget verhoogd. De informateur heeft blijkbaar voor de show een rondje gemaakt na de verkiezingen.

Met de constatering dat dit dossier niet de schoonheidsprijs verdient, kan de wethouder mijns inziens niet wegkomen. Ongeacht de hoorzitting die Mercurius heeft aangevraagd bij het Commissariaat van de Media of de uitkomst daarvan. Het niet – niet tijdig – onvolledig en/of onjuist informeren van de Raad vraagt om een andere reactie. En dit is niet de eerste keer …