Het gaat toch allemaal wel lekker? Hoezo werkgelegenheid?

(tekst: ict-ondernemer Wietse Elzinga op zijn weblog)

Leeuwarden beetje bijziend

Een gekookte kikker heb ik niet in gedachten bij het motto ‘Meer doen en poen met groen’, het gaat om de parabel van de gekookte kikker. Plotselinge veranderingen in de omgeving worden opgemerkt en leiden tot adequate reacties, langzame veranderingen worden niet gezien en leveren niet zelden een langzame dood op. Levenloos Leeuwarden lijkt in het vooruitzicht.

Stop een kikker in een pan met heet water en het beest springt er onmiddellijk uit. Doe een kikker in een pan met koud water en verwarm die langzaam. Omdat het beestje de langzame verandering in temperatuur niet signaleert blijft het rustig zitten en je zou de kikker moeiteloos dood kunnen koken. Leeuwarden lijkt wel een beetje op een koude kikker die op een nare manier het leven gaat laten. Als sluiting van vliegbasis Leeuwarden dreigt met een verlies aan honderden banen dan komt iedereen (terecht) in actie, wanneer evenveel banen langzaam verloren gaan dan blijft menigeen als die spreekwoordelijke gekookte kikker zitten.

Leeuwarden heeft niet veel met het bedrijfsleven en daarom veelal ingezet op werkgelegenheid bij (semi-)overheden en onderwijsinstellingen. Leek lange tijd wel aardig, maar is dat niet. Het zijn sterk vergrijsde sectoren waar de komende jaren vele honderden banen verdwijnen. Vooralsnog komen niet veel mensen in actie. De workshop over sociale innovatie tijdens de onlangs gehouden bedrijven contactdagen ging helaas niet door: daar zouden namelijk harde cijfers gepresenteerd worden. Wat andere recente berichtjes. De formateur van het nieuwe Friese College van Gedeputeerden gaat er vanuit dat de komende jaren een derde van de provinciale ambtenaren verdwijnt in verband met pensioenering. Volkskrant-lezers kunnen dit weekend een heel verhaal over vergrijzing in het mbo lezen. Voor andere (semi-)overheden gelden vergelijkbare verhalen.

Het vervelende is dat al die cijfertjes al veel langer bekend zijn. De vijftienjarigen die de ondergrens van de beroepsbevolking vormen zijn 15 jaar geleden al geboren. Al die tijd koesterden ongecijferde bestuurders en beleidsmakers zich net als die kikker die langzaam dood wordt gekookt aan het lekker warme water. Het gaat toch allemaal wel lekker? Hoezo nieuwe werkgelegenheid realiseren?

Gelukkig zit Leeuwarden niet helemaal stil, het heeft zelfs ambitie ‘City of watertechnology’ te worden ook al lijkt Sneek er met de werkgelegenheidsbuit vandoor te gaan. Ik heb begrepen dat het nog wel jaren kan gaan duren voordat op de watercampus bedrijven gevestigd zijn die mensen werk bieden. Leeuwarden maakt niet als die kikker geconfronteerd met een plotselinge verandering grote sprongen. Hopelijk blijft vliegbasis Leeuwarden nog een tijdje open want anders wordt het verlies aan werkgelegenheid wel erg groot. En dat allemaal omdat Leeuwarden bestuurlijk een beetje bijziend is.