UPDATE Help, mijn stagiair kan niks

(tekst: Opinieblad Forum, van VNO-NCW)

Mbo’ers die stage lopen, blijken theoretisch vaak verbijsterend slecht onderlegd. Vijf jaar geleden trokken ondernemers aan de noodbel. Maar ondanks harde afspraken is er nog steeds onvoldoende verbeterd. ‘Het voelt alsof je een klein kind moet leren eten.’

‘We moeten echt weer helemaal bij het begin beginnen.’ Bert Boeijink krijgt elk jaar zo’n twintig mbo-leerlingen van het roc in zijn bedrijf. Jongens van een jaar of 16, 17 in de laatste fase van hun opleiding bouwkunde. Ze kunnen straks aan de slag als kaderfunctionaris. Dan mogen ze hun stempel drukken op de werkvoorbereiding. Of timmerlieden vertellen wat zij moeten doen. In theorie klinkt het goed. Maar in de praktijk weten ze vaak nog niet eens het verschil tussen vurenhout en meranti, merkt de directeur van Bloemendal Bouw in Leusden. ‘Moet ik ze dat dan tijdens hun stage gaan leren?’, vraagt hij zich hardop af. ‘Ik moet ze zelfs nog uitleggen dat ze van dat hout een kozijn kunnen maken.’

Jaarlijks lopen vierhonderdduizend leerlingen van een roc stage bij bedrijven. Ze zitten nog op school, maar een deel van hun opleiding bestaat uit beroepspraktijkvorming: leren in de praktijk. Je zou dus verwachten dat een leerling die zo’n mbo-opleiding volgt ook enigszins is voorbereid op de praktijk. Maar dat blijkt nog te vaak niet het geval. ‘Ik vraag me echt af wat de waarde van zo’n diploma is’, zegt Boeijink. En met hem zijn er meer ondernemers die er zo over denken. Zoals Angelique van Schie van Installatiebedrijf Putman uit Noordwijk. Van Schie maakt zich grote zorgen over het niveau van de docenten. ‘Er staan slecht geschoolde mensen voor de klas. Maar zij leiden wél de mensen op waar we het als branche in de toekomst van moeten hebben. Soms moeten leerlingen op niveau 3 de docenten uitleggen hoe het zit.’

Lees het gehele artikel in Opinieblad Forum van VNO-NCW, het wekelijkse digitale magazine over ondernemers en politiek, gratis op iPad of Android-tablet.