Ex-gedetineerden in Wedapand? – Ambtenaren ondermijning binnen paar minuten op te sporen

Na presentatie Manifest Vlietzone werd het stil                 

Ambtenaren ondermijning binnen paar minuten op te sporen

Ex-gedetineerden in Wedapand?

‘Het Vliet als culturele en verbindende hart van Leeuwarden.’ Het staat zo
mooi omschreven in het Manifest Vlietzone, een plan voor en door
bewoners van de Vlietzone in Leeuwarden. Over het culturele hart staat
in dit manifest nog het volgende vermeld: ‘De Vlietzone telt drie grote
theaters: het Tryater, Tromptheater en Koepelkerk. Daarnaast biedt de
wijk onderdak aan een automuseum met een unieke collectie klassieke
auto’s waaronder een van de eerste elektrische auto’s en een auto
die gebruikt is in een James Bond-film. Tel hierbij het grote aantal kleine
multifunctionele ondernemers die het Vliet rijk is en het vergt dan
bijzonder weinig fantasie om te bedenken welke verbindende kansen het
terugbrengen van het water brengt.’ Opgesomd worden:
muziekvoorstellingen, dansvoorstellingen, multiculturele marktjes en een
heuse souk langs het water. ‘Het water kan hier de culturen verbinden,
cultuur tot bloei brengen en de sociale cohesie terugbrengen in de wijk.’

Wie na zulke mooie woorden en vreugdevolle verlangens een bezoek brengt
aan slagerij Atlas voor een pondje rundergehakt en een bosje koriander
weet dat realisatie van de plannen nog een eind uit het zicht is. Voor
buurtbewoners Jacco den Dulk en Sebas Veenstra, mede-opstellers van het
Manifest Vlietzone en aanjagers van verbeteringsplannen, lijdt het geen
twijfel: als je in de Vlietzone verbetering wilt, dan moet je groot
denken en een dito project met kracht uitvoeren. Anders blijft het
aanmodderen, zoals nu al jaren het geval is.

Een voorbeeld is het terugbrengen van het water in het Vliet, gedempt eind jaren zestig. ‘Een project als het terugbrengen van het water in het Vliet
sleept andere delen van de wijk mee in de broodnodige verbetering. Het
aanpakken van het Vliet kan een stimulerende rol spelen in de meest
actuele vraagstukken waarvoor we staan: energietransitie, waterberging,
hittestress en vergroening. Onze diepste wens is het herstel van de oude
waterweg, Het Vliet. Door nu de hedendaagse problematieken slim te
combineren is heropenen van het Vliet een kans om beweging in het geheel
te krijgen. Niet alleen herstel je daarmee de levensader van de
Vlietzone, ook komt er ruimte voor een waterberging. Deze waterberging
kan vervolgens weer dienen als warmte- en koudebuffer. Gebruik dit
systeem om woningen te verwarmen en te koelen.’

Nadat het indrukwekkende manifest op 4 juni 2021 werd gepresenteerd werd
het stil. Den Dulk: ‘Ik heb er in de plannen van de gemeente
Leeuwarden vrijwel niets meer van teruggezien. Wat ik wel zie is meer
verstening, zoals de bouw van meer dan 500 woningen op het
Cambuurterrein.‘ Zoals wel vaker zakken plannen van buurtbewoners
snel weer weg, waarmee het enthousiasme van de deelnemers die zich ooit
met veel energie op de plannenmakerij stortten wegebte.
Kleine oplevingen volgen wanneer de gemeente een succesje boekt met het
doorsluizen van geld van de landelijke overheid naar de wijk, of
wanneer minister Hugo de Jonge van VWS een bezoekje aan de buurt brengt.

Het zijn echter kleine rimpelingen in een stilstaande vijver, een vijver
die steeds sterker gaat ruiken. Wie tien minuten met Jacco den Dulk en Sebas Veenstra aan tafel zit,
heeft zo een reeks van onderwerpen te pakken die om aandacht schreeuwen.

Ze ervaren dat de gemeente hun buurt als het afvalputje van Leeuwarden
gebruikt. Zorgen zijn er over de toekomstige bewoners van het Wedapand
aan de Oostersingel. Geruchten dat hier ex-gedetineerden worden gehuisvest die moeten
‘wennen’ aan het leven in de maatschappij worden niet
ontkracht. Ook de eigenaren van dit pand, die behept zijn met een
bedenkelijke reputatie (ze zijn met kracht geweerd in de gemeenten Assen
en Groningen), staan bij onze gemeente, ondanks waarschuwingen, nog niet
te boek in de categorie oppassen. Waar ondernemers in bepaalde sectoren
stelselmatig geconfronteerd worden met een zogenaamde Bibob-procedure,
om te bekijken of ze hun geld op een reguliere wijze hebben verdiend, zouden

juist hier de rode waarschuwingsvlaggen in top moeten staan.

Hier beschikt een jongeman over miljoenen euro’s, geleend bij particuliere stichtingen,

en gebruikmakend van brievenbus bv’s onder toeziend oog van de gemeente Leeuwarden.

Ondermijning is in dit verband een actueel thema waar gemeenten de
laatste tijd de boer mee op gaan. In Leeuwarden misschien net iets te
manhaftig waarbij zorgvuldigheid niet de verdiende prioriteit kreeg. Want via
het internet zijn de privégegevens van de ambtenaren die zich met dit
niet van gevaar ontblote thema bezighielden in een paar minuten op te
sporen. ‘Je vindt alles’, ontdekte Den Dulk. Tot zijn verbazing zijn
de ambtenaren met naam en toenaam zichtbaar in openbare documenten en
openbare vergaderingen. ‘Via de sociale media en openbare publieke
bronnen kan vervolgens de hele doopceel worden gelicht, tot aan de
hoogte van de hypotheek en het rijbewijsnummer toe. Als je met het gevaarlijke onderwerp als
ondermijning bezig bent, lijkt het mij niet zo verstandig om medewerkers zo zichtbaar en
vindbaar te hebben. Dit is niet zomaar iets.’

‘Ik zie de Vlietzone ondanks alle voornemens steeds verder
afzakken’, zegt Den Dulk. ‘Wethouder na wethouder worden er beloften gedaan, maar
de Vlietzone blijft het afvalputje van de gemeente met nul communicatie
naar de buurtbewoners. De Oostersingel staat bijvoorbeeld al vier jaar
op de besluitenlijst om te worden ingericht als fietsstraat. Dat gaat
opeens niet meer door. De Oostergrachtswal wordt nu heringericht, maar
met minder bomen. Ieder jaar verdwijnt er wel een boom uit het
Vijverparkje. Er komt geen groen voor terug. Dat zie je ook uit de
plannen met het Cambuurterrein. Dat had prachtig als een groenlong kunnen
fungeren. Als men echt iets met deze versteende wijk wil, maak dan op
zijn minst een plan om de kleine groengebiedjes die er nog zijn te
vergroten en met elkaar te verbinden. Vooral ook omdat groen een
simpele manier is om het welzijn in een wijk te verbeteren.’

Maar wat je eigenlijk meteen zou moeten doen, zeggen Den Dulk en
Veenstra, is het terugbrengen van het water in het Vliet. ‘Dat zou als
een motor moeten werken voor de gehele verbetering van de Vlietzone.’

Jacco den Dulk en Sebas Veenstra zijn ondertussen uit het bestuur van de
stichting Vlietvaardig gestapt. Wel blijven ze zich inzetten voor hun wijk. Liwwadders zal regelmatig over de wijk publiceren.

Andries Veldman  – foto: Vlietzone, minister De Jonge op bezoek in de Vlietzone – voorpagina: café Jan de Bruin