‘Een Wetterhûn kruisen met een poedel?’

Een Slachtemarathon met de hond? Een hondencafé of hondentheater? De kerngroep die dit allemaal voor de leden van de echte Wetterhûn en Stabij gaat ontwikkelen is gistermiddag gevormd in het bekende café Vellinga in Sneek. De Groep Behoud Wetterhoun hield hier samen met de rasvereniging DWVN (De Wetterhoun Vereniging Nederland) een hondencafé.

Hier gaf Henny Corbee aan wat hem zo dwars zit bij de ‘officiële’ vereniging van eigenaren van Stabij- en Wetterhûn. ‘De leden van die club – De Nederlandse Vereniging voor Stabij- en Wetterhounen – maakt het niks uit hoe er gefokt wordt. Die kruisen zelfs een poedel en een labrador met een stabij.’ Aan de cafétafel met plastic stoelen trekt Corbee een vies gezicht. ‘Hoe bestaat het’, aldus de liefhebber van het originele ras. Voor een vurig betoog was hij maar al te graag bereid om vanuit Sint Pancras de Afsluitdijk over te steken. ‘Een poedel’, herhaalt Corbee nog maar eens.

Niet alle aanwezigen vinden het fokprogramma doorslaggevend. ‘Er zijn er bij die ook maar raak fokken’, zegt organisator Wiebe Dooper. ‘Neem Simon van der Meulen uit Warten, ik denk niet dat die het zo nauw neemt.’ Twee jaar geleden stapte een groep hondenliefhebbers op uit de officiële vereniging. ‘Ach dat komt wel vaker voor, relativeert Dooper de actie. Kijk eens naar de paardenwereld. Dat is allemaal ellende.’

Dooper wil vooral de aardigheid rond de hond terugbrengen. Een mooi stuk wandelen langs de Slachtemarathon of de Friese Elf steden. Ook een hondencafé zoals vanmiddag bij Vellinga ziet hij als mogelijkheid om ‘de hond op de kaart te zetten.’ Maar waarom moet die hond nou op de kaart? Tijdens de nazit met de kasteleins Vellinga en met Simon en Lucy Visser wordt dat ineens duidelijk. Gaat het eigenlijk gewoon niet om die nazit, terwijl de hond onder de tafel ligt? Een beetje over de politiek, de kunst, het kamp, het boksen en de wereld van slachterijen en handelslieden?