Economische groei begint met ondernemen en wegnemen van obstakels

(tekst: Gert Jaap van Ulzen, bijna-raadslid – VVD – te Leeuwarden)

Tijd en bovenal prioriteit

Zo heel langzaam beginnen ook onze vrienden ter linker zijde te begrijpen dat economische groei, absolute noodzaak is, om werkgelegenheid te kunnen behouden of uitbreiden. Economische groei op zich zelf werd voorheen bereikt door een groter gebied te exploiteren en wanneer de grenzen daaraan bereikt zijn, het bestaande gebied intensiever te exploiteren. Wanneer intensieve exploitatie haar grenzen bereikt en leidt tot kaalslag, is innovatie van productie en productie methoden logischerwijze de volgende stap, om de competitie voor te blijven.

Wensen zoals �Consuminderen�, de vleesloze dag, meer natuur etc. hebben op dat proces hoogstens een cosmetisch � maar zeker slechts een vertragend � effect. Dat blijkt direct wanneer de consuminderende beurs leeg is, dan heeft bijvoorbeeld energiebesparing opeens amper nog prioriteit. De � internationale � concurrentie heeft geen boodschap aan lokale sustainable � of andere � sentimenten. Wanneer je honger hebt, heb je wel andere prioriteiten. Zo was de �grote stap voorwaarts� van Mao al voorbij voordat de zon daar weer opkwam.

De zo gewenste vergroening is een exponent van een luxe probleem. Reclame is de kracht van de herhaling en dat is hier al niet anders. Duurzaamheid is een containerbegrip, bedenk een zelfstandig naamwoord en je kunt het duurzaam maken. Duurzame werkgelegenheid, duurzame economie, duurzame productie, duurzame uitkeringen, duurzame innovatie, duurzame natuur etc. etc. Het betekent allemaal niets en zelfs wanneer je dat �niets� wilt bereiken, begint dat alles met economische groei � ook �f zelfs juist � lokaal. Die economische groei begint met ondernemen en het wegnemen van obstakels uit het verleden om te kunnen ondernemen.

Ondernemers zijn de afgelopen decennia in de hoek gezet van slavendrijvers, uitbuiters en verwerpelijke grootkapitalisten. Het enige wat deze nutteloze samenscholende groep nog acceptabel maakte was hun belastingbetalend vermogen. Voor de goede orde � het gemiddelde inkomen van een ondernemer haalt modaal (�30K+) niet. Voor elke medewerker in de publieke sector zijn drie ondernemers nodig om die te betalen � en het zal duidelijk zijn, die verhouding halen we in Leeuwarden in ieder geval niet.

Het rechttrekken van een verziekt ondernemersklimaat is niet morgen klaar, dat is een proces van jaren. Het verlagen van de vennootschapsbelasting is daar slechts ��n onderdeel van � om belasting te kunnen betalen, moet je namelijk wel eerst winst maken. Aanloopverliezen zijn bijvoorbeeld maar marginaal compensabel. Het helpt ook, wanneer er klanten bij je winkel kunnen komen, zonder dat het bedrag bedoeld voor de boodschappen eerst in een parkeerautomaat te moeten verliezen. Het opleggen van een keur aan (lokale) Eco-verplichtingen �n belastingen is ook niet echt ondernemersklimaat bevorderlijk.

Ik noem alleen maar het gegeven dat het personeel niet collectief met een auto naar kantoor kan komen, omdat het aantal parkeerplaatsen op eigen terrein wordt beperkt. Of dat het lichtbakje aan het raam � hallo, hier verdienen wij onze boterham en die van u ook � dermate kleine afmetingen moet hebben, dat het lichtje er niet meer inpast.

Het � met veel geld � naar binnen roeien van ondernemers is op deze manier een zinloze exercitie. Het, aan de voorkant van de trein nieuwe passagiers veroveren, terwijl we aan de achterkant complete wagons vergeten mee te nemen werkt contraproductief. Het openbaar ministerie, UWV, kadaster, Kamer van Koophandel zaten in de achterste wagon en hebben inmiddels de afslag naar Groningen genomen. De werknemers van deze instanties wonen (straks) ergens anders en winkelen voortaan ergens anders.

Het personeel van de vliegbasis, maar ook van Friesland Campina, zitten op die trein. Of die trein op korte termijn nog te keren valt? De tijd zal het leren. Bij elke beslissing zou het bestuur zich moeten afvragen of ondernemers daarmee geholpen zijn �n zo niet, het plan laten varen. Dat vraagt een cultuuromslag en dan nog � is het rechtzetten van hetgeen scheef gegroeid is � morgen nog niet klaar. Een kwestie van tijd en bovenal prioriteit.