De nieuwe wereld volgens Rob de Jong

De nieuwe wereld

door Rob de Jong

Als de coronacrisis voorbij is wordt alles anders. Niets zal meer hetzelfde zijn. Een nieuwe wereld zal zich openbaren. De globalisering gaat op de schop, de medewerkers in de zorg krijgen eindelijk het salaris dat ze verdienen en de onderwijzers zijn eindelijk verlost van hun werkdruk. Ook de politie krijgt weer waardering en kinderen willen later politieagent worden of brandweerman of ambulancemedewerker of leraar. Er zijn zelfs vrouwen die boer willen worden. De economie zal weer groeien. Dit alles volgens mensen die er verstand van hebben. Zelfbenoemde experts spiegelen ons stapsgewijs een hoopvolle toekomst voor en tv-programma’s wiegen de kijker naar dromenland. Uitzondering zijn de ‘frontberichten’, het enige kijkwaardige tv-programma over het virus.

Nu de realiteit. We worden de laatste jaren geregeerd door een partij met mislukte ministers, die de Groningers herstel van hun woningen beloofden. We zitten opgescheept met een premier die liegen tot kunst verheft en visieloos opereert. Hij tovert een steunprogramma uit de hoge hoed voor iedereen die het moeilijk heeft. Geparafraseerd: ‘We laten u niet stikken’, aldus een minister die over geld gaat. Intussen zijn er te weinig beschermende middelen, zoals mondkapjes en schorten en worden hele beroepsgroepen de armoede in gecatapulteerd. De politiek hoor je niet, evenals de bewindslieden, die geen idee hebben waar de doorsnee Nederlander, de kiezer dus, mee wordt opgescheept. De stroperige uitvoering van het steunprogramma gaat in de uitvoering op de VVD-manier. Deze partij is nog niet betrapt op enige visie, zowel over het heden als ook de toekomst. Pas na de komende verkiezingen blijkt dat je een kat in de zak hebt gekocht.

Diezelfde kiezer is straks de anderhalvemeter-toestanden vergeten. Die heeft geen oog meer voor verpleegsters en artsen, leraren, politieagenten en zorgmedewerkers. De oudjes in de tehuizen en achter de geraniums zitten nog steeds opgesloten, nu hopelijk zonder corona. Het leven van alledag keert mondjesmaat terug, met voetbal en andere (on)belangrijke zaken. Het is te hopen dat menigeen nog een baan heeft, anders nog meer ellende. En jullie, beste burgers, mogen volgend jaar het hokje op het stembiljet weer rood kleuren, na (inhouds)loze beloftes van politici. Wroet dan in uw herinnering en denk aan deze dagen, waarin iedereen solidariteit veinsde. Denk aan een nieuwe wereld en blijf niet hangen in het verleden met altijd hetzelfde hokje ingekleurd. Probeer eens linksaf te slaan, neem een andere route naar eenzelfde bestemming! Kiezers, ik heb vertrouwen in jullie, maar niet heus.

foto: Harrie Muis; werkzaamheden aan de Pieter Stuyvesantweg