‘Crone laat een zinkend schip achter’

(tekst: ingezonden)

De gemeente is armlastig en dan zou je toch verwachten dat iedere euro een paar keer wordt omgedraaid voor ie wordt uitgegeven. Je denkt daar aan wanneer je een bericht leest dat de gemeente €200.000 extra subsidie toekent aan Poppodium Neushoorn. Niet vergeten moet worden – voor de komende verkiezingen – dat het de linkse partijen zijn die hier voor stemden. Een poppodium, me dunkt geen zaak van leven en dood, maar toch 2 ton extra. Zijn er dan geen kroegen, café s die een poppodium hebben? De vraag stellen is hem beantwoorden.

Hetzelfde denk je bij een instelling als Estafette. Alsof er niet genoeg Stiefbenen en Zoon zijn die deze functie kunnen vervullen. We moeten eigenlijk zeggen: die zijn er nauwelijks nog want men kan niet op tegen deze oneerlijke concurrentie van de gemeente die met betaalde krachten werkt, betaald door de gemeente en gehuisvest is in een duur pand. Velen hebben hun zaak al moeten opdoeken. En op andere ogenblikken maar roepen dat men ruimte geeft aan de zelfstandige ondernemer.

In de begroting staat een lijst van gesubsidieerde instellingen. Je gelooft je ogen niet dat een armlastige gemeente zich dat allemaal veroorlooft. Subsidies aan Stenden, een instelling die zwemt in het geld, voor maatschappelijke opvang en voor diverse culturele en welzijnsinstellingen.  Op Jeugdzorg kan miljoenen worden bespaard omdat veel problemen vanzelf overgaan en jeugd te snel uit huis wordt gezet door de ouders, die gewoon moeten worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid. En dan de miljoenen voor Limor, Zienn, instellingen waar mensen zitten die aan alles en nog wat vaags lijden maar vooral aan GZIW (Geen Zin In Werken)

Met wat zuinigheidszin, gezond verstand en realisme is het niet moeilijk om hier tientallen miljoenen te besparen. Maar deze gemeente, deze Raad ontbreekt het aan een, zoals de Engelsen zeggen, sense of urgency. Men blijft maar mooi weer spelen terwijl het water tot aan de lippen staat. Crone gaat weg en het is niet moeilijk te voorspellen dat eenieder straks op de afscheidsreceptie staat te dringen om hem te prijzen. Maar waarvoor eigenlijk, hij laat een zinkend schip achter en hij verlaat dat schip.

Freek Pietersma

foto: André Keikes