Bor de Wolf is verhinderd in het Praathuis

9 maart 2016 Actueel, Economie

Bor de Wolf & Meneer de Raaf – Foto: Vara

(Ingezonden)

Geachte redactie

U attendeerde in uw kolommen op de bijeenkomst van b. en w. en de raad van de gemeente Leeuwarden dinsdag a.s. in het gebouw van Wetsus. De gemeente noemt het een “Praathuis”. We kennen het verschijnsel praathuis vooral van de Fabeltjeskrant. Uw verwijzing naar juffrouw Ooievaar zien we graag in dat licht. Ondergetekende had altijd over dat praathuis zijn twijfels.

Er zijn nogal wat mensen, waaronder geleerden, die zich verbazen over de wending die de politiek – onder het mom van de participatiemaatschappij – bezig is te nemen.

Omdat u, laat staan de gemeenteraadsleden, mij niet direct zal willen geloven, wijs ik hier graag op het fraaie artikel van Martin Sommer (Volkskrant, 5 maart j.l., p. 18), getiteld “Het Montessoribestuur”. Die kant gaat het in Leeuwarden ook al geruime tijd op. Het jongste Forum van de Leeuwarder raad over de kwaliteit van de zorg was een goed voorbeeld. Helemaal niet concreet, wel een voortdurend repeteren van de vraag hoe “iedereen” (de vele instellingen die, gesubsidieerd of gecontracteerd) zijn eigen rol beleeft, en hoe die rollen verder kunnen worden ingevuld.

Plaatsvervangend raadslid Stoker (Verenigd Links) wilde graag weten, of het er mogelijk ook om ging, of de beoogde resultaten werden behaald. Ook een enkel ander raadslid (of vervanger, bijvoorbeeld van Reenen, CU, als we ons niet vergissen) leek er toe te neigen, het “lulkoek”-gehalte hoog te achten. Maar de raad is een nette club, en Eline de Koning (PvdA) ziet het als haar grote taak als voorzitter om de klas rustig te houden. Handen over elkaar, kinderen.

Martin Sommer: “Ze gaan uit van het concept “regisserende gemeente”, met als taak: verbinder, strategisch adviseur en opdrachtgever. De ambtenaren werken aan hun portfolio, waarin opgenomen sensitiviteit, proactief denken en handelen. Ook is sprake van co-creëren, tevens waarde toevoegen aan de diversiteit van maatschappelijke samenwerkingsrelaties. Sommer “schoot in de lach. Waar ging dit in hemelsnaam over? … hier is iedereen iets vaags als regisseur, coördinator of projectmanager. Met als belangrijkste kenmerk dat de verantwoordelijkheid in rook is opgegaan.”

En wat ook in het Leeuwarder domein heel herkenbaar is: “de Rekenkamer had de voortgang onderzocht. Met vernietigend resultaat. De service aan de burger was verslechterd, de bezuiniging niet gehaald…….. niet dat men van het oordeel onder de indruk was. De gemeentesecretarissen zeiden opgewekt dat ze op de goede weg waren, en dat de resultaten zeker zouden komen. “Hierop is menig college terecht jaloers!”

Sommer noemt dit het Montessorimodel van het openbaar bestuur. Informalisering en depolitisering zijn het gevolg. De rol van de gemeenteraad als arena waar wordt vastgesteld wat het publieke belang is, wordt voorspelbaar steeds kleiner. Er is namelijk geen publiek belang meer.“

Ondergetekende is verhinderd voor de bijeenkomst van 15 maart. Daarom geeft hij graag het bovenstaande mee aan de bijeenkomst. Met concrete antwoorden graag. Het liefst op schrift, dan kun je het allemaal nog eens nalezen. En afstrepen, of er ook bestuurders zijn die niet alleen maar zoetsappige antwoorden geven of ontwijkende verbale capriolen uitvoeren. Het zou bijvoorbeeld mooi zijn om te horen waarom de vertrokken fractieleider Hoogterp van GroenLinks een lintje kreeg voor zijn inspanningen voor de Voedselbank. Want “echt links” wil dat de voedselbanken overbodig worden. En dat, als ze er toch zijn, en de gemeente subsidieert, het dan ook gaat om echte subsidie, en niet om meteen weer teruggeploegde huurinkomsten van “vastgoed”, waarmee de GroenLinks-wethouder in haar maag zit.

Breek me de bek niet open.

Groeten,

Bor de Wolf