Af en toe moet je je verlies nemen en als boekverkoper een boek verkopen

Foto: Liwwadders

(tekst: Klaas Kasma in Boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat)

DE RODE LOPER 22 mei

Omdat ik geholpen heb twee kasten te verhuizen zodat de Friese en Liwwadder boeken wat beter bij elkaar staan, sta ik nu in De Rode Loper bekend als een handige man. Dat is jammer, want als ik ergens een hekel aan heb is het klussen. Ergens een schroef uitdraaien lukt me wel. Daarentegen is het indraaien van een schroef al een probleem. Daarom heb ik de half in elkaar gezette kast maar laten staan zoals die staat. In de handleiding wordt geadviseerd om er handschoenen bij aan te doen. Daar begin ik dus niet aan.

Ik nestel me in een stoel met de zaterdagkrant en een espresso. Zo heb ik me een antiquarische boekhandel altijd voorgesteld. Alleen zonder klanten, lekker lezen en niets verkopen wat je zelf nog wilt lezen. Maar er lopen wel wat mensen binnen. Een man met een paraplu aan zijn rugzak gebonden vraag ik of hij het ding af wil doen omdat er druppels op de boeken vallen. Hij reageert niet en zegt later wat in het Engels tegen zijn vriendin. Een mevrouw wil een dik boek van de Franse feministe Marguerite Duras afrekenen. Ze vraagt me of ik wel eens wat van haar gelezen heb. Met mijn antwoord dat ik geen vrouwelijke schrijvers lees en er zeker geen boeken van koop, schoor ik geen punten. Haar man kan er wel om lachen, ondanks dat hij een tientje moet afrekenen, zij zeker niet. Mijn uitleg dat ik daar mee opgehouden ben nadat een van mijn exen de Opzij vroeger altijd liet slingeren, die ik dan wel eens inkeek en toen een hekel kreeg aan schrijfsters en hun denkbeelden, maakt het er niet beter op.

Even later begint een man een verhaal tegen me over de muziek die aanstaat. New Orleans Jazz, zeg ik de band heet Tuba Skinny. Maar hij kent de band terwijl ik meende dat ik de enige ben die van deze band weet in deze stad. En nadat ik een joechei verhaal heb gehouden over het multitalent van Shaye Cohn, de leidster van de band, begint hij over haar saxofoon spelende opa. Jammer dat die feministische mevrouw weg is, denk ik, dan had ze kunnen horen dat ik helemaal geen hekel heb aan vrouwen, maar dat ik alleen geen vrouwen lees. Een meisje dat al een poosje rond struint tussen de boeken wil het boek Een Slimme Droger van Tex de Wit afrekenen. Het lag eerst tussen de schaakboeken, want deze BN’er, bekend van het programma van Arjen Lubach waarvan hij een van de tekstschrijvers was, is ook een niet onverdienstelijk schaker. Even overweeg ik te zeggen dat het niet te koop is. Ik heb het eerder tussen de schaakboeken weggehaald omdat ik het zelf wil lezen. Maar af en toe moet je je verlies nemen en als boekverkoper een boek verkopen.

klaas kasma