Maar goed dat dit jaar Loop Leeuwarden tijdens Pinksteren was. Het hardloopevenement zorgde voor levendigheid in het centrum van de stad en voorkwam een blamage. Net als bij andere reguliere gebeurtenissen als de bloemetjesmarkt met Hemelvaart valt het dan niet op dat er in Leeuwarden Culturele Hoofdstad niks te beleven valt. Nou ja, toeristen kunnen de voormalige gevangenis Blokhuispoort bekijken alsmede in de Prinsentuin frutsels in het kader van Land van Taal. Gratis, dus verwacht geen Europese culturele hoogstandjes. Bezoekers aan de stad kunnen een kaartje kopen voor het Keramiekmuseum dat eind vorig jaar heropende na een verbouwing, de standaardcollectie trok een record aantal bezoekers ook al is de Europese culturele dimensie ver te zoeken. Hetzelfde kan gezegd worden over de in Leeuwarden geboren kunstenaar Escher en de expositie in het Fries museum: veel belangstelling voor uitgekauwde kost, absoluut geen Europees cultureel spektakel. Ik sprak toeristen afkomstig uit Zoetermeer op een bankje voor het museum: we begrijpen niet waarom Leeuwarden Culturele Hoofdstad is. Gelukkig hebben we de gebruikelijke evenementen als Loop Leeuwarden en het Friese straatfestival – ook al zo’n culturele hoogvlieger – om te maskeren dat Culturele Hoofdstad een aanfluiting is.
De kern van het probleem: iets organiseren valt nog niet mee. Mooi te zien bij Loop Leeuwarden zelf. Dit jaar de dertiende editie, ik participeerde in de eerste drie alsmede de laatste vijf. Liep tevens de eerste drie edities van de Marathon van Sneek de hele marathon, mooie gelegenheid om de twee evenementen met elkaar te vergelijken. De Marathon van Sneek ontstond uit onvrede over de gang van zaken rond de voorganger van Loop Leeuwarden, drijvende kracht is een bekende Friese zanger met een passie voor hardlopen. De organisatie beschikt over materiedeskundigheid, zowel artistiek als sportief weet het van de hoed en de rand. Dat kun je van de Leeuwarder organisatoren niet zeggen, die proberen Sneek na te apen met wisselend succes. Dit jaar waren ook in Leeuwarden de startnummers aan de voorkant voorzien van de voornaam zodat toeschouwers na het lezen van de naam een persoonlijke aanmoediging kunnen leveren. Geslaagde imitatie, ook voor de komende jaren een goed idee. Onzinnige na-aperij was de finish op een verhoogd platform. In Sneek een wezenlijk onderdeel van de beleving van de deelnemers, in Leeuwarden voegt het niets toe aan de oude, oorspronkelijke situatie. Hardlopers spurten omhoog, stappen over de kabels van de tijdregistratie en dalen weer af. Beneden aangekomen trof ik wethouder Friso Douwstra die voorafgaand aan zijn wethouderschap participeerde in de organisatie.
De Leeuwarder wethouder van economische zaken vertrekt later dit jaar naar Japan voor een inspiratiereis omtrent (product)innovatie. Japanse bedrijven zijn goed in het benutten van expliciete en impliciete kennis. Explicite kennis is te vangen in woorden, schema’s, symbolen, formules en dergelijke en in die vorm overdraagbaar. Impliciete kennis zit in de hoofden van de mensen en om die reden lastig te benutten. Wat voor onze begrippen een sociale innovatie zou zijn is voor Japanse bedrijven heel gewoon: het werk zo organiseren dat beide typen kennis elkaar versterken. Het lastige bij de komende trip is dat er eigenlijk niks te zien is. Desondanks hoop ik dat de wethouder inspiratie opdoet voor actie, de organisatie van Loop Leeuwarden kan wel een kwaliteitsimpuls gebruiken. Dit jaar wat minder deelnemers vanwege Pinksteren, goed dat de loop er was want daarmee werd een blamage voorkomen. Culturele Hoofdstad is echt een drama, niks te beleven en nog meer dan een half jaar te gaan.
