Gepubliceerd op 09 mei 2014,   Categorie: Actueel,   (1) reactie

Omrop Fryslân heeft z’n beste tijd gehad

– roep om mediacentrum was provocatie

– dalende kijk- en luistercijfers

– rammelende programmering

– Roel Dijkhuis: Eten van commerciële walletjes ‘een schande’

– Dekker: Waarom drie tv-ploegen naar Sotchi?

– Douwe Keizer: Graag wat meer boven de ogen

– Eelke Lok: De stemming is niet oké

– Geart de Vries: De kwaliteit daalt

– Rein Tolsma: Ik heb geen functie

– VVD-raadslid: Alleen voor de processierups komt men naar Wolvega

Programmamaker Janko Krist is mogelijk het jongste slachtoffer van wat misschien wel genoemd kan worden de teloorgang van de Friese regionale omroep Omrop Fryslân. De medewerker van het populaire programma Hea! – prijswinnend met een NL-award – kreeg onlangs te horen dat er deze zomer geen werk voor hem is. Krist, onlangs vader geworden, kan linea recta naar het uitkeringsloket. Vele medewerkers gingen hem voor. ‘Het is nog niet duidelijk. Maar ik kan er niks over zeggen.’ Het is allemaal volgens de regels van het boekje, maar of deze beslissing nog met fatsoenlijk beleid heeft te maken? De medewerkers van de Omrop klagen steen en been over de gang van zaken bij hun omroep. Het gemor op de leiding van de Omrop wordt luider.

Dit is een portret van Omrop Fryslân. Een portret over samenwerking, kijk- en luistercijfers, lege subsidiepotten, staatssecretaris Dekker, de kloof tussen Omrop-managers en programmamakers. Voor dit artikel sprak Liwwadders.nl de afgelopen maanden met een twintigtal personen binnen en buiten de regionale omroep.

In een documentaire over twintig jaar Friese televisie, betoogde directeur Jan Koster van Omrop Fryslân het volgende: De media in Fryslân moeten meer samenwerken. Dat is de enige manier om de Friese journalistiek te redden. Volgens Koster hebben Omrop Fryslân, de Leeuwarder Courant en het Friesch Dagblad geen toekomst als zelfstandige organisaties. Over vijf tot tien jaar zullen ze verdwenen zijn. Koster denkt dat samenwerking in een groot Fries mediacentrum de redding kan zijn van de Friese journalistiek. Zo’n centrum kan het nieuws uit de eigen provincie brengen, in beeld, geluid en in journalistieke verhalen. In het Fries mediacentrum zouden lokale omroepen ook een plek moeten krijgen.

De uitspraken hierboven, een verkapt soort overlijdensbericht van te passief opererende media, begeleidde de tv-reportage ter gelegenheid van het jubileum ’20 jaar Omrop Fryslân Televisie’ die dit voorjaar werd uitgezonden. Samenwerken tussen media was het kernbegrip in deze reportage. Maar wat bleek? Het plan om te komen tot samenwerking in één Fries mediacentrum was een provocatie. Dat zei directeur Jan Koster enkele weken later tegen zijn medewerkers. Het was een praatje voor de Bühne, en tevens een wake-up call misschien wel gericht aan het eigen adres. Want het gaat niet goed met Omrop Fryslân. De kijkcijfers dalen, de laatste luistercijfers worden als ‘dramatisch’ gekwalificeerd, vernieuwing blijft beperkt tot cosmetische ingrepen en de subsidiepotten raken leeg. Het management lijkt verlamd en programmamakers morren steeds luider over hun riante positie.

Mediacentrum

Het is duidelijk: Jan Koster gelooft eigenlijk helemaal niet in één Fries mediacentrum. En hij staat hierin niet alleen. Ook NDC Mediagroep, de grootste uitgever in de regio (o.m. Dagblad van het Noorden, Leeuwarder Courant en het Friesch Dagblad), is geen voorstander van een dergelijk mediacentrum. De derde aspirant-speler, Lútsen Kooistra, hoofdredacteur van het vorige zomer in allerijl tot de NDC Mediagroep toegetreden Friesch Dagblad, liet meteen al weten zijn bedenkingen te hebben bij een Fries mediacentrum. De enigen die voluit lijken te geloven in zo’n centrum zijn de oud-hoofdredacteur van de Leeuwarder Courant Rimmer Mulder en voormalig adjunct-hoofdredacteur Bert de Jong. De twee ontvangen morele steun van de gemeente Leeuwarden, die graag haar invloed aanwendt in de berichtgeving over Friesland om onder alle omstandigheden een overzichtelijk en positief geluid uit te zenden. Eén loket is dan wel zo handig.

Koers duidelijk; resultaat ongewis

De koers van Jan Koster is duidelijk: zelfstandigheid staat voorop. Het eindresultaat is ongewis. Het liefst wil hij vasthouden aan de status van een zelfstandige regionale omroep volgens de geografische lijnen van de provincie. Samenwerken? Je kunt er moeilijk op tegen zijn. Maar waarom in hemelsnaam, als het niet hoeft?

Geldstroom

De geldstroom van tien miljoen euro die jaar in, jaar uit naar Omrop Fryslân vloeit (radio, televisie en het internet) moet worden gehandhaafd, dat is het uitgangspunt. Hierbovenop komen nog enkele extra miljoenen die uit verschillende ruiven bijeen worden gesprokkeld. ‘Een schande, dat eten van commerciële walletjes door een gesubsidieerde overheidsinstelling,’ brieste Roel Dijkhuis, oud-hoofdredacteur van RTV Noord, dit voorjaar tijdens het Fries Persbal.

Broek ophouden

Zelfstandigheid is het streven. Maar gaat dat lukken in een tijdperk van extreme bezuinigingen? Gaat het PvdA/VVD-kabinet voor de Kamer door de bocht? Dat is onwaarschijnlijk, nu overal de broekriem wordt aangetrokken en scherp wordt gekeken naar de toegevoegde waarde. De goedkope ketelmuziek van minder machtige politieke partijen zal snel verstommen. In onze provincie zetten de Friese statenleden, na de productie Simmer Yn Fryslân, zich aan het schrijven van hun partijprogramma’s voor de verkiezingen van provinciale staten van maart volgend jaar. De programma’s zullen weinig verschillen van de laatste. Hierin veel aandacht voor de Friese taal en cultuur; de Omrop zal, zoals gewoonlijk, hierbij een belangrijke rol spelen. Aan diverse keukentafels zullen pro forma vragen worden gesteld als: Geven we opnieuw een bijdrage aan de Omrop? Waaraan schenken we die miljoenen precies? Wat willen we geleverd hebben? Hoelang nog kunnen we partijen blijven negeren die in het medialandschap zelf hun broek ophouden en tot verrassend goede prestaties komen?

Gouden tijd voor gesubsidieerde omroepen is voorbij

Jan Koster beseft tijdens het aflopen van recepties als geen ander dat de gouden tijd voor de gesubsidieerde omroepen voorbij is. In Groningen stond vorig jaar plotsklaps de particuliere zender IRTV bij het Commissariaat voor de Media aan de deur te rammelen. Of de zendmachtiging niet overgedragen kon worden aan een frisse club met nieuwe journalistieke ideeën, zo werd brutaal gesteld. De club had wel een beetje genoeg van het traditionele geluid en de brave beelden van RTV Noord. De gevestigde orde schrok, maar herstelde zich snel. Men vond het een mooi initiatief, maar een brug te ver. Over vier jaar wordt een nieuwe poging gedaan om het provinciale monopolie te doorbreken, zegt een woordvoerder van IRTV. Zelfs cabaretier Bert Visscher deed – in een zeldzaam serieuze bui – een stevige duit in het zakje door de verhouding subsidiegeld (veel) versus geleverde prestatie (weinig) bij de oosterburen ter discussie te stellen. Rukt deze onvrede op naar Friesland? Ook hier miljoenen voor radiospelletjes en een luchtig tien minutenjournaal. Een revolte in Fryslân? Nou, nee. Het is hier nog niet zover dat we aan Omrop-auto’s gaan sjorren met de vraag om verdieping.

Hoe populair is Omrop Fryslân? Hoe blij worden we van het radioprogramma Mei Douwe?

In Friesland gaat het gewoon zijn gangetje, een reportagetje hier en een reportagetje daar. Een belangrijk deel van de Friezen vindt de Omrop sympathiek. Een steeds groter wordende groep vindt het allemaal wel best. De zender wordt voor hen steeds minder relevant.

Nul

Aan de Zuiderkruisweg op industrieterrein De Hemrik wordt op doordeweekse dagen om negen uur ‘s morgens de agenda voor de uitzenddag vastgesteld. De hiërarchische lijn wordt voor tv bepaald door het eventueel beschikbare beeld. Een opening hier, een presentatie daar, iets met een school en misschien nog een calamiteit. Het moet allemaal niet te ingewikkeld en moeilijk. ‘We hadden Gerard ‘t Hoofd en Vincent Icke als gasten tijdens ons jubileum van de sterrenclub in het Oranje Hotel. Dan heb je de absolute top van Nederland in huis. Wat dacht je: pers? Belangstelling nul. Nou ja, bijna nul’, aldus een teleurgestelde Katrinus Stormer van de Koninklijke Nederlandse Vereniging van Weer- en Sterrenkunde afdeling Friesland.

Tuike-tuikebeleid

Het tuike-tuikebeleid van de Omrop begint te wringen. Te vaak wordt Koster te verstaan gegeven dat de combinatie subsidie en omroep op zijn laatste benen loopt. Tegenwoordig kan immers iedereen zenden en ontvangen. Hij wordt geconfronteerd met zijn unique selling point en ook gewezen op een scherpere focus. Hij wordt uitgedaagd om meer durf te tonen en een overtuigender profiel neer te zetten, gewezen op de tanende legitimatie voor de besteding van al die door de overheid verstrekte miljoenen, geattendeerd op frisse ontwikkelingen. Nee, die recepties zijn niet meer zo leuk als ze waren. Want hoe staat het ervoor met het onderscheidend vermogen van de Omrop? Is de Omrop wel een journalistieke zender? Is het dé onbetwiste journalistieke speler van deze provincie, waarover Jan Koster in het jaarverslag van zijn Omrop van 2012 spreekt? Of moeten we aan deze oprisping evenveel belang toekennen als aan zijn pleidooi voor één mediacentrum?

Tombola?

Is de Omrop een culturele omroep? Een maatschappelijke? Of is het van alles wat? Er rijzen andere vragen. Voor welke leeftijdscategorie is de Omrop bedoeld? Voor middelbaar? Oud? Of toch ook jong? Is het educatief, dienstverlenend, onderzoekend? Waar staat de Omrop politiek voor? Staat zij keurig in het midden, om zo de materialistische oriëntatie van PvdA, CDA en VVD te omarmen? Of gaat het in de richting van de clubs van progressief-groen die zich bedienen van de kreten: duurzaam, innovatie en meer tuintjes? Of is het een soort tombola?

‘Het gaat gewoon niet goed met de Omrop’

De cijfers in de jaarverslagen en gesprekken met betrokkenen geven de antwoorden. Ook tegenover zijn personeel was Koster eerlijk: het gaat gewoon niet goed met de Omrop. De leeftijdsopbouw van de kijkers en luisteraars is eenzijdig, de programmering rammelt, het geografisch bereik (zelfs technisch) vertoont al jaren gaten. Nu is daar de actualiteit van het weglopende publiek bijgekomen.

Staatssecretaris Dekker

Op 27 maart kwam staatssecretaris Dekker (VVD) met zijn beleidsvisie. Daarvan werd op de Zuiderkruisweg in Leeuwarden, de uitvalsbasis van Omrop Fryslân, al op voorhand weinig goeds verwacht. Dekker koerst af op bezuinigen en wil de dertien regionale omroepen samenvoegen tot vijf organisaties. Hij vindt de omroepen nodeloos geldverslindend. ‘Ik kan al die directies niet uitleggen.’ Dekker: ‘Waarom drie verschillende Nederlandse tv-ploegen, waaronder één van Omrop Fryslân, naar Sotchi?’ Koster hoopt met hulp van zijn permanente lobby bij politici, bestuurders en ondernemers een uitzonderingspositie te kunnen verwerven. Maar is deze hoop terecht?

Steekproef

Om de vraag te beantwoorden hoe goed het met de Omrop gaat, kijken we naar de cijfers en vragen we luisteraars en kijkers naar hun mening. Om het geheel in kaart te brengen pakken we enkele jaarverslagen bij de hand en houden we een aselecte steekproef in Sneek (dus niet in Leeuwarden).

Wat vindt u van Omrop Fryslân? Wat mist u? Vindt u dat Omrop Fryslân voldoende nieuwszaken onderzoekt en dus uitdiept? Vindt u dat er voldoende sport is: skûtsjesilen, kaatsen, voetbal? Of kan dat nog meer?

Omrop Fryslân

Mevrouw De Boer uit Sneek

Zij kijkt en luistert zeer geregeld naar de Omrop. Ze volgt het nieuws en ook Hea.

Ze is daarover tevreden. Er is volgens haar genoeg aandacht voor Friese sporten als kaatsen en skûtsjesilen.

Libbe Zandberg uit Haskerdijken

Wat vindt u van Omrop Fryslân?

Leuk, maar ik ben geen geregelde kijker of ‘harker’.

Hea vind ik wel aardig.

Vindt u dat Omrop Fryslân voldoende nieuwszaken onderzoekt en dus uitdiept?

Er kan beter op de inhoud van een gesprek worden ingegaan, dat gebeurt vaak niet omdat de journalist zich aan de tevoren opgestelde vragen houdt. Er is wel eens te weinig diepgang.

Vindt u dat er voldoende sport is: skûtsjesilen, kaatsen, voetbal? Of kan dat nog meer?

Dat is er genoeg.

Foekje Riemersma uit Bolsward

(Zij kijkt en luistert vaak.)

Wat vindt u van Omrop Fryslân?

Het is regionieuws en daar ben ik tevreden over. Zowel op de tv, als via de radio.

Vindt u dat nieuwszaken voldoende worden uitgediept?

De journalistiek is wel eens wat oppervlakkig en oubollig. Het mag wat losser en kritischer.

De sporten?

De Friese sporten als skûtsjesilen, kaatsen en Friese paardensport mogen er meer op. In de zomertijd vallen die evenementen vaak op dezelfde dagen. De spannende wedstrijden van Cambuur en Heerenveen mogen wat mij betreft live op tv.

Sicco Rypma út Blauhûs

Wat vindt u van Omrop Fryslân?

Ik bin in trouwe harker en sjogger. Ik fyn dat it tafoegde wearde hat. Ik bin der wiis mei.

Vindt u dat Omrop Fryslân voldoende nieuwszaken onderzoekt en dus uitdiept?

Dit is matich en kin dus better.

Vindt u dat er voldoende sport is: skûtsjesilen, kaatsen, voetbal? Of kan dat nog meer?

It is moai sprieden oer it jier. Ik bin tefreden hjiroer.

Staafdiagrammen

In het jaarverslag (2012) laten de staafdiagrammen niets aan duidelijkheid te wensen over. Waren er in 2010 en in 2011 dagelijks nog 134.000 kijkers, in 2012 zakt het aantal plots naar 120.000. Een verklaring hiervoor wordt niet gegeven.

Ook in het afgelopen jaar verloor de Friese regionale omroep kijkers èn luisteraars. Ging het voor wat de televisie betreft jaren achtereen om een procentje per jaar, nu klappen de cijfers schoksgewijs naar beneden. Rein Tolsma is aan het werk gezet om met een verklaring op de proppen te komen, ook om de prangende vraag te beantwoorden waarom trouwe luisteraars weglopen naar RadioNL en andere zenders die lichte muziek ten gehore brengen.

Boven de ogen

In café De Ossekop vertelt Douwe Keizer waarom hij slechts mondjesmaat naar de Friese zender kijkt of luistert. De oud-bankdirecteur van de Friesland Bank en voorzitter van de Kamer van Koophandel in Friesland was in het verleden voorzitter van de raad van bestuur van Omrop Fryslân. Hij zegt: ‘Ik begrijp hun programmering niet goed. Ik heb jaren in het westen van het land gewoond en daar bracht zelfs de lokale omroep interessante mensen als Maarten van Rossum op de buis. Kost niks. Hartstikke interessant. Ik zag daar wel vaker frisse programma’s voorbijkomen. Ik mis verdieping en onderzoek. Je moet als omroep ergens voor staan. Waarom kan dat hier niet? Hier lopen toch ook genoeg mensen rond die wat meer boven de ogen hebben dan degenen die we nu voortdurend te zien krijgen?’

Listen en lagen

Bij Omrop Fryslân wordt die keuze niet gemaakt. De Omrop holt dagelijks van het ene naar het andere onderwerp maar verzuimt om listen en lagen aan de oppervlakte te brengen. Incidenteel worden er vermeende misstanden uitgezocht, maar van vasthoudendheid om de diepere lagen te ontdekken die een bepaald patroon of bepaalde cultuur zouden kunnen blootleggen is zelden sprake. Vernieuwing is dikwijls van cosmetische aard en betreft vooral de techniek. De keuze voor een boutje, schroefje en microfoonsnoer gaat boven die voor een investering die een verfrissende journalistieke impuls teweeg kan brengen. Veel gebeurt al jaren op de automatische piloot. Hoe Friesland er nu echt voorstaat? Zelden bereikt de thermometer de warmere grondlagen. Rimmer Mulder: ‘Programmaleider Sjoerd Ybema stelde bij zijn aantreden als tv-leider dat er na zijn komst toch zeker een wethouder of zelfs burgemeester zou sneuvelen. De Omrop wilde volwassen worden. Ik heb het nog niet zien gebeuren.’

Onverslaanbaar

De Omrop is onverslaanbaar waar het gaat om berichtgeving over calamiteiten rond weer en verkeer. Men kent de laatste wegomleggingen, files en gestrande treinstellen. Ook de blijde boodschap is alom aanwezig. Onder de titel Simmer yn Fryslân rekt men zich een volledige zomer lang uit om sport, spel en folkloristische evenementen als kaatsen, polsstokverspringen en skûtsjesilen te verslaan. Over een gestrande potvis werd jammerlijk getwitterd dat die niet op het Friese deel van de Waddenzee haar laatste adem uitblies. Veel kijkers en luisteraars beleven hieraan plezier en vinden dat deze verslaggeving toebehoort aan de primaire taakinvulling van de regionale omroep. Simmer yn Fryslân is een wekenlange, vrolijke zomer met vertier voor een breed publiek. Toch wordt ook over deze keuze gemord. Een VVD-raadslid uit Weststellingwerf zegt: ‘Alleen als hier de processierups één keer in het jaar in de bomen zit, komt de Omrop langs.’ Een partijgenoot uit Leeuwarden: ‘Het is allemaal wel erg kneuterig. Ik betrap me erop dat ik steeds minder vaak kijk.’

Betrokkenen vinden het gebodene steeds minder relevant. Over het nieuwe programma Bynt wordt gezegd: ‘De urgentie ontbreekt.’ Op belangrijke terreinen wordt eenvoudig de boot gemist. En de onderwerpen economie, Friese taal en cultuur en politiek dan? Natuurlijk komen deze onderwerpen aan de orde op de zender, maar ‘het kabbelt te veel. Elan ontbreekt. Je schrikt nooit ergens eens echt van op.’

Kwaliteit

Geart de Vries, omroep-medewerker van het eerste uur en tegenwoordig directeur van het Historisch Centrum Leeuwarden, vindt dat de kwaliteit van ‘zijn’ omroep daalt. Gezeten op de hoekbank in zijn historisch centrum (in het gebouw waar de Omrop onder de vlag van Regionale Omroep Noord en Oost (RONO) ooit begon), spreekt de mimiek van de bedachtzame directeur boekdelen. ‘Ik vind het jammer wat er met de programma’s op zondag, die landelijk worden uitgezonden, is gebeurd. Daar is bijna niks meer van over.’ De landelijke uitzendingen golden tot voor kort als de paradepaardjes van de omroep en hadden mede als doel het karakteristieke eigen geluid in het gehele land door te laten klinken. De Vries begrijpt de tegenwoordige keuze niet. Anderen vinden het besluit om de sportuitzending op maandag te schrappen onverstandig en onverantwoord. De particuliere zender GPTV stapte dankbaar in dit gat. Aan presentatrice Simone Scheffer is te verstaan gegeven dat ze moet inbinden met haar kritiek op de zender. Haar is de mond gesnoerd. Koster is de lichte commotie niet ontgaan. Onlangs liet hij weten dat de programmering in de zomer opnieuw zal worden bekeken.

Niet oké

Ook Omrop-coryfee Eelke Lok is ontevreden, al is hem dat niet aan te zien. Schijnbaar blijmoedig pakt deze medewerker van het eerste uur – 38 jaar werkzaam bij de Omrop – allerlei taken op, maar innerlijk vreet hij zich op over de gang van zaken. ‘De stemming is niet oké’, zegt hij, gezeten achter een kopje koffie in café Us Thús in het Fries Museum. ‘We zitten in een vicieuze cirkel.’ Wanneer de landelijke bezuinigingen hun beslag krijgen, vallen er opnieuw tientallen ontslagen. Vorig jaar kregen Wendy Kennedy, Frya Zandstra, Caspar Bronwasser en Karel Post te horen dat er voor hen geen plaats meer is binnen de regionale omroep. Eerder vertrokken er al vele medewerkers bij de omroep. ‘De medewerkers zijn momenteel vooral met zichzelf bezig. Veel werk doen we half-half’.’

Wendy Kennedy liet het er niet bij zitten en vocht haar ontslag met succes aan. De afdeling Personeel en Organisatie van de omroep had steken laten vallen. Anderen lieten het voor wat het was en vertrokken. Koster heeft voorlopig nieuw naderend onheil kunnen afweren. Vier aangekondigde ontslagen werden niet geëffectueerd. De directeur presenteerde dit voorjaar een plusje van 700.000 euro, waarbij werd aangetekend dat die is ontstaan door creatief boekhouden.

Managers

Terwijl medewerkers worden ontslagen, freelancers geen of minder werk krijgen en camjo’s (camera-journalisten) zich in alle bochten moeten wringen om reportages op de buis te krijgen, zijn het tot nu toe de managers, die budgettair zwaar op de organisatie leunen, buiten schot gebleven. Medewerkers klagen over de vrijheid die zij nemen bij de invulling van hun werkzaamheden terwijl ze anderen de maat nemen. Hun positie komt steeds meer in de spotlights te staan. Met het verhuizen van de managers en medewerkers naar de werkvloer op de begane grond (de bovenste etage staat te huur) zwelt de kritiek op de leidinggevenden aan. ‘Geen idee wat ze de hele dag doen. Ik zie ze weleens rondlopen’, zegt de een. De ander: ‘Ze kunnen zich nu niet meer een halve dag achter hun schermen verschuilen.’ Rein Tolsma, een van de managers, op de man af gevraagd wat hij de hele dag doet en wat zijn functie is, zegt: ‘Geen idee. Ik heb geen functie.’ Dezelfde vraag aan Eelke Lok levert overigens exact hetzelfde antwoord op. ‘Geen idee.’ Van Tolsma wordt binnenkort een analyse van de teruglopende cijfers verwacht. Lok zou graag een talkshow willen presenteren. ‘Maar dat mag ik niet’, aldus een van de meest spraakmakende presentatoren in deze provincie. ‘Een goede reden hiervoor is mij nooit verteld.’

Mediawereld

Hoe ziet de Friese mediawereld er binnenkort uit? Komt dat Friese mediacentrum er nu toch? Kooistra (FD) ziet er niks in. Koster (OF) ziet er helemaal niks in en Hans Snijder (LC) rept net iets te enthousiast over samenwerken om geloofwaardig te zijn. Nee, dan Rimmer Mulder. Hij wijst op initiatieven in Brabant en Limburg. In de laatste provincie is zelfs 1 miljoen uitgetrokken voor een mediafonds, een iets forser bedrag dan in Friesland (100.000 euro) ter beschikking werd gesteld aan het inmiddels geflopte mediafonds.

Portemonnee

Wie het weet, mag het zeggen. Zo eindigde de tv-reportage over 20 jaar Omrop Fryslân. Lok: ‘Geen idee waar we over vijf jaar staan. Van de LC, het is wreed dat ik het zeg, is over twee jaar alleen nog een appke over.’ Plannen duikelen over elkaar heen, de lobby wordt onder genot van een hapje en een snapje in volle hevigheid voortgezet. Mogelijk onheil wordt als een kans verkocht. Waar de één bidt, heeft de ander hoop. Het grote geld voor Culturele Hoofdstad 2018 kan voor tijdelijke verlichting zorgen. Jan Koster tegen zijn personeel: ‘De gemeente Leeuwarden is voorstander van één mediacentrum. Misschien hebben ze daar wel een miljoentje voor over.’ In zijn jaarverslag schrijft hij: ‘Unwisse tiden bliuwe en brekke noch mear oan. Mar wy geane fierder yn ús tinken op de wei fan kânsen en mooglikheden. Der bliuwe en komme altyd ‘nije paden’. Bij de provincie wordt al gekscherend geroepen als ze Jan Koster ontwaren: ‘pas op je portemonnee!’

Andries Veldman

met medewerking van Wiebe Dooper (korte interviews)

UPDATE Roelof de Vries (Omrop Fryslân: De opmerking van staatssecretaris Dekker over Sotsji is niet juist. Hij zegt dat er drie cameraploegen waren in Sotsji. Dat is niet waar. Alleen de Omrop was er en niet eens met een cameraploeg; ik was er in mijn uppie, als camjo’er inderdaad. Daarnaast werkte ik, namens ROOS, voor alle regionale omroepen. Ipv drie cameraploegen was er namens de regionale omroepen slechts één medewerker in Sotsji.