Zoon Rob bij de kist van Auke de Sloper

Gepubliceerd op 17 januari 2014,   Categorie: Actueel,   (1) reactie

Auke Visser is overleden. Visser handelde in oud ijzer en aanverwante producten, vandaar zijn bijnaam Auke de Sloper.

Auke de Sloper groeide uit tot een cultfiguur die landelijke bekendheid kreeg door zijn optredens in het tv-programma Man Bijt Hond. Zijn broer Jan trad tot zijn dood ook op in dit programma.

Visser handelde in ijzer vanuit zijn woning in de Insulindestraat. Dit leidde regelmatig tot conflicten in de buurt en met de gemeente Leeuwarden. Ook Cambuur heeft bijzondere herinneringen aan zijn buurtgenoot. Enkele jaren geleden werd het heilige gras in een doldrieste bui door de handelsman kapotgereden.

In september vierde Visser zijn laatste verjaardag in café ‘t Hoekje aan de Weaze. De Liwwadder bootband die toevallig langskwam speelde bij die gelegenheid voor de bekende Liwwadder – bekijk het filmpje

(ingezonden door Arnold Balk)

Auke de Sloper was ook een circusliefhebber 2 anekdotes:

Ik kan me herinneren dat hij in Leeuwarden op een zaterdagavond bij circus Busch-Roland in 1990 met een aantal bekenden, o.a. zijn broer, vooraan in de loge zat. Hij klapte op een speciale manier, net een soort klapmachine. Na de voorstelling kwam hij bij de finale in de piste en kregen alle artiesten bloemen van hem. Als er een groot circus in de stad kwam moest hij de directeur spreken en regelde dan gratis kaarten. Hij wel.

Ongeveer eenzelfde geval als met de grasmat van Cambuur deed zich eind 2012 voor toen hij op het Oldehoofsterkerkhof bij het kerstcircus Sander & Friends , de voorstelling was al lang afgelopen, doldriest met zijn scootmobiel zowat dwars door de voortent reed. Dankzij een snelle reactie van mij en een medewerker konden we op het nippertje erger voorkomen. Zaterdagmiddag voor een week reed hij binnen in de pauze, gelukkig stond het doek open. Ja wat moet je dan? Hoewel de tent zo goed als vol zat hebben wij maar een plaatsje voor hem gemaakt. Hij kon het wel waarderen, op zijn eigen wijze duimen hoog. Tot het moment dat er een nummer kwam dat werd begeleid door een discosound, dat werd hem te veel aan de oren en moesten wij hem weer de tent en voortent uit begeleiden. Het was zijn laatste circus wat hij bij leven zag.

Met vriendelijke groeten,

Arnold