Kom op, provinciale WOB-commissie, verras ons eens met de vogels

(van onze vogelmedewerker)

Weidevogelcompensatie rond Leeuwarden

Getekende contracten zijn slecht voor de vogels, volgens provinciaal ambtenaar

Infrastructuur (De Haak) en bouwplannen ten zuiden van Leeuwarden zorgen voor verdwijning en aantasting van waardevol territoir voor weidevogels. Er is beleid, landelijk en provinciaal, dat invulling moet geven aan behoorlijke compensatie. Niemand weet, of dat beleid ooit effectief kan zijn, maar de indruk wordt gewekt dat er veel inspanningen worden gepleegd. Het schijnt, dat VVD-er Van Mourik heeft uitgerekend, dat een compensatienest gemiddeld � 30.000 kost. Dat zou niet erg zijn, als de effectiviteit aantoonbaar zou zijn. En het beleid moet dan deugen. En wie controleert dat?

Een onontwarbaar vraagstuk, zo bleek heel recent in een zitting van de WOB-bezwaarschriftencommissie van de provincie. Mevrouw Van der Meer had stukken opgevraagd, naar aanleiding van de voorstelling van zaken, die de provincie eerder aan de Raad van State had gegeven. Zij noemde onder meer de zitting van de Raad van State (4 november 2011). De gemachtigde van de provincie had daar gesteld, dat voor 110,42 ha. overeenkomsten waren gesloten voor 12 jaar weidevogelbeheer (plandeel Wiarda). De gemachtigde had ook betoogd dat met 81,2 ha. voor 30 jaar particulier natuurbeheer ruimschoots zou zijn voldaan aan de compensatieverplichting voor alle drie projecten (Haak, Newtonpark en Wiarda). Mevrouw Van der Meer had de provincie stukken opgevraagd, waaruit zou kunnen blijken, dat de beweringen van de gemachtigde klopten. En dan blijkt er sprake van een totale mist, of van een onjuiste voorstelling van zaken door de provincie, in de richting van de Raad van State.

Oostra bromt

De beschikbaar gestelde stukken waren schaars. Ze omvatten drie concept-overeenkomsten voor slechts een jaar. Een strook langs de Jorwerdervaart gaat dan nog eens over naar Natuurmonumenten, en heeft niet met de weidevogelcompensatie te maken. In de bijeenkomst bleek � tot veler verrassing – dat de contracten niet vooraf worden getekend, maar achteraf. En per jaar. Misschien dat het nog eens een langere periode zou kunnen worden, maar daar was nog weinig definitief over te zeggen. Dat maakt het � zo zei de aanwezige ambtenaar van Dullemen � flexibel. Getekende contracten zijn slecht voor de vogels, zo sprak hij. De tweede aanwezige ambtenaar, Oostra, oogde weinig toegankelijk. De WOB-commissie gaat niet over de inhoud, zo was zijn adagium. Als de voorzitter en leden van de commissie ter verheldering van de zaak op inhoudelijke punten informatie vroegen, dan had dat zijn instemming duidelijk niet. �Een mondelinge overeenkomst is ook een overeenkomst �, zo bromde hij. Dat van de kant van de provincie voor de Raad van State de indruk was gewekt van 12-jarige, vooraf getekende contracten, leek voor hem minder relevant. De heren konden ook op deze zitting niet de indruk wegnemen, dat de zaak niet erg op orde is. Kaartjes konden in hun ogen ook wel als contracten worden beschouwd. De stellingname van mevrouw Van der Meer op de zitting, dat er tussen de aan de Raad van State verstrekte gegevens, en de voor deze WOB-commissie aangedragen informatie een daling van het aantal hectares zit van 110 naar 65, werd niet weggenomen.

Volgens Van der Meer wordt bovendien niet voldaan aan de uitgangspunten van het rapport �Compensatie voor weidevogels in het kader van ontwikkelingen rond Leeuwarden�. Er is alleen sprake van uitgestelde maaidata, maar niet tot 1 juli, wat volgens deskundigen noodzakelijk is. De grootte van het aaneengesloten gebied voldoet ook niet. Er is geen sprake van grondwaterpeilverhoging, zoals vereist. Een complete nulmeting ontbreekt, waardoor niet valt na te gaan wat het agrarisch natuurbeheer oplevert. En zo nog een aantal dingen.

Piet Adema, Thea Koster en Peter Struik waren er niet bij

De WOB-commissie houdt zich niet bezig met de inhoud. Zij gaat slechts over beschikbaarstellen van overheidsinformatie. De commissie zat hier in dit geval enigszins mee. De loskoppeling van de inhoud bleek moeilijk. Mevrouw Van der Meer werd geattendeerd op een klachtencommissie, waartoe zij zich kon wenden, als zij zich niet behoorlijk behandeld voelde, of anderszins problemen had met de werkwijze van de provincie bij dit dossier. Het is jammer, dat een commissie als deze zo strikt slechts een gedeeltelijke bevoegdheid heeft. Wat zou het in overheidsland mooi zijn, als de commissie, die op de zitting toonde heel wel ook de inhoudelijke kant mee te kunnen nemen, daartoe uit zichzelf ook het initiatief zou kunnen nemen. Nu resteert een onbevredigend gevoel, dat de affaire � vanwege formele aspecten – maar zeer gedeeltelijk is beoordeeld. Tot frustratie van betrokkenen.

Mevrouw Van der Meer vroeg de commissie het advies van de commissie ook naar de Raad van State te sturen, zodat dit hoge orgaan op de hoogte kan raken van de gang van zaken.

De voorzitter van de commissie zei, dat dit erg ongebruikelijk was. De commissie toonde zich niettemin bereid dit �in overweging te nemen�. Kom op, commissie, zet eens een onorthodoxe stap.

In november 2010 bracht de provincie een persbericht uit, waarin toenmalig gedeputeerde Piet Adema verheugd zei: ��.en ik ben blij dat we de weidevogelcompensatie nu goed hebben geregeld.� Hij bevond zich in het gezelschap van wethouder Thea Koster, en hoofd-ingenieurdirecteur Rijkswaterstaat Peter Struik. Jammer, dat Piet, en Thea en Peter niet bij de zitting aanwezig waren. Ze hadden er iets kunnen opsteken.