De meeste disfunctionerende directeuren in de kunstwereld zijn vrouw
(tekst: kunsthistoricus Huub Mous op zijn weblog http://www.huubmous.nl )
De geur van het Stedelijk29 augustus 2010
Het Stedelijk Museum gaat weer open, de oudbouw tenminste. Niet van harte, want die nieuwe Amerikaanse directeur doet alles het liefst op zijn elf en dertigste, zo heb ik begrepen. Hoe hebben ze zo�n tuthola als directeur kunnen benoemen? Telkens weer verbaas ik me erover, hoe vooral in de kunstwereld dit soort types komen boven drijven. Ze hebben de de sociale intelligentie van een autistische amoebe en communiceren met de buitenwereld alsof die helemaal niet bestaat. Ik weet ook niet waarom dit altijd vrouwen moeten zijn. De meeste disfunctionerende directeuren in de kunstwereld zijn vrouw. De vraag is niet zozeer, hoe komen ze op die plek? De vraag is vooral: hoe krijg je ze er weer vandaan? Maar laat ik erover ophouden.
Volgende week moet ik in Amsterdam zijn, dus ik denk dat ik maar even ga kijken. Niet dat ik er veel van verwacht. Ik weet nu al dat het gaat tegenvallen. Wat ik daar zoek is het oude Stedelijk en dat is er niet meer. Ik zoek de zalen, waar als ik twaalfjarige jongen mijn eerste �museum-les� kreeg. De hele klas zat op de grond en een aardige juffrouw, die heel artistiek gekleed was, vertelde dan over Van Gogh, C�zanne of Picasso. Wat ik vooral zal missen is de geur. Het Stedelijk Museum had een heel bijzondere geur. Een wonderlijk mengsel van boenwas en verdroogde olieverf. Ik was verliefd op die geur.
Toen het Stedelijk dichtging, zo�n zeven jaar geleden, had ik spijt dat ik geen flesje had gevuld met een etiket erop: �De lucht van het Stedelijk�. Geen origineel idee, ik weet het. Duchamp heeft het al eens gedaan met de lucht van Parijs. Maar daar had ik maling aan moeten hebben natuurlijk. Dan kon ik nu tenminste af en toe nog heel even snuiven. Ik zie mij zelf daar de trap opgaan. Helaas, alle kunstwerken uit mijn jeugd zijn verdwenen, diep weggestopt in het depot. Vergeefs zoek ik de zoete geur van hout in De melkweg van Etienne-Martin. Ook de bronzen Moeder met kind van Gonzales is er niet meer. Voorbij, voorbij en ach, voorgoed voorbij.
zie en luister
1 Reactie
Meer berichten
- Symen Tamminga: Er wordt te weinig melk gedronken en kaas gegeten
- Provincie vraagt inwoners hoe ze straks willen wonen
- Fuerza Bruta stevent af op tonnen verlies – LC-pr-journalisten konden de tent niet volschrijven
- Geert Dales: We gaan veel te mild om met leugenaars, alsof liegen normaal is
- Ik heb hem in de raad gezegd: was lekker bij je kinderen gebleven als je dat zo mooi vond
- PvdA-raadslid Dirk Visser: Dit land heeft een goede sociaal-democratische partij nodig
- Geen vee meer op dijken door droogte
- ‘Een leeuw is eigenlijk iemand, die bang is voor niemand’ , zeg ik tegen een mevrouw die het boekje ‘Gedichten van den Schoolmeester’ koopt.
- Drie kunstenaars Rein de Valk, Marten Alkema en Nieske Blaauw, drie werelden in De Nieuwe Smederij in Ferwert
- Hoge luchtvochtigheid in Friesland maakt hitte fysiek zwaarder: risico op hittestress
- ‘Gezond ouder worden vraagt om inzicht, niet om steeds meer scans’
- Geld genoeg, maar niet voor jou
- Met Joris spreken we onder meer over de niet-gevoelde urgentie van de hybride oorlog waarin we ons bevinden
- Geert Schaaij start offensief tegen beleggingsfraude: Mijn naam wordt misbruikt
- Gemeente verprutst monumentaal stadsgezicht – Teruggetrokken voegen dichtgesmeerd
- Computer zelf moet ontremming op sociale media corrigeren
- ING: Groei horeca valt vrijwel stil – Prijzen stijgen met 5 procent – Consumenten vinden prijzen veel te hoog
- En weer staan gemeente en buurtbewoners lijnrecht tegenover elkaar, nu aan het Zwitserswaltje
- Inflatie stijgt in juli naar 3,2 procent – Kleding is tijdelijk goedkoper
- Zijn waterschapsverkiezingen een goed plan? Een paar twijfels
- De blinde vlek op het Ruiterskwartier: Hoe Leeuwarden blind en zonder audit trail boetes uitdeelt
- PvdA-raadslid Afrah Abdullah: Niemand praat met mij – Ik maak me zorgen over wat de splitsing in de partij teweeg gaat brengen
- Eric Jansen: Ik hou mijn hart vast
- Paul Krugman in Pakhuis De Zwijger
- Abel Reitsma: Het CDA staat voor een redelijke en genuanceerde politiek – ‘Papa, waarom ga je weer weg?’
- Caroline de Groot (Partij voor de Dieren): De hoofdofficier was laaiend, ik werd direct op het matje geroepen
- Impact sociaal werk nauwelijks vertaalbaar in klinkende statistiek
- André Keikes: Mes en vork? Nee, vork en lepel
- Sietske Poepjes: Ik heb nog nooit zoveel kift meegemaakt
- Crowdfundingactie voor restaurant Eccoci Qua staat op 18.204 euro
- Beton, bluf en gebakken lucht: Waarom het Werelderfgoedcentrum Waddenzee en Cambuur uit hetzelfde vaatje tappen
- Zomermarkt Nije Leije gaat niet door
- Zorgen over leefbaarheid rondom opvanglocatie Harlingertrekweg
- De hang naar steeds groter heeft al veel charmante zaken kapot gemaakt
- Kunst is meer dan een gevoel. Het houdt ons bij de wereld en bij elkaar
- Huishoudens kochten vooral meer duurzame goederen
- Jerre Hakse: Je moet hier wel vreselijk aan de bel trekken om een beetje lawaai te krijgen
- ‘Benut Europese ruimte om middenhuur vlot te trekken’
- Praten met kinderen over hitte en klimaat begint bij wat ze zien en voelen
- Laten we het vooral van de positieve kant bekijken (expositieruimte brugwachtershuisje)
