Ook een pluktuin heeft onderhoud nodig (Heechterp feuilleton)

Ook een pluktuin heeft onderhoud nodig – deel 4 van een feuilleton

Herinneren we ons Thea Koster nog? En haar partijgenoot Sybrand van Haersma Buma? Op een mooie dag liepen ze over de tuinen in de wijk Heechterp/Schieringen. Een tuin is hip en daar moet je bij zijn. Wethouder Koster mag wel weer eens bij de tuin gaan kijken, want een tuin blijkt toch ietsje ingewikkelder dan gedacht.

Harrold Hesselink en Sabine van der Schaaf van het Bewonersbedrijf zuchten als ze de laatste mailwisseling rond de pluktuin, die naast de gewone tuin aan de Egelantierstraat ligt, ter sprake brengen. Van Fridus van den Berg – die je als voorzitter van het wijkcomité, beheerder van het wijkgebouw en voorzitter van het wijkpanel zonder terughoudendheid de ongekroonde wijkburgemeester mag noemen – kreeg het Bewonersbedrijf het verzoek om een offerte voor de pluktuin. Want ook een pluktuin heeft onderhoud nodig.

De offerte was snel gemaakt: voor 148 euro kan er vijftien uur aan de tuin worden besteed. Dat is 7,50 per uur plus nog wat materiaalkosten. Daar kwam gesteggel over, via de mail. ‘Je denkt dan: pak nou even de telefoon, dan ben je zo klaar’, zegt Harrold. Maar zo ging het niet. Er werd driftig heen en weer gemaild en de toon werd bitser.

Oké, de tuin wordt nu aangepakt. Het is in de miezerige ochtendregen een mooie tuin. We zien rozen, bessen en bramen. Maar ja, ook een pluktuin heeft onderhoud nodig. Het gras staat hoog en er zijn nog andere mankementen.

cliffhanger 1: – waarom liet onze stadsambassadeur Sjoerd Bootsma verstek gaan bij de presentatie van Bewonersbedrijven in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam?

cliffhanger 2: – wat spoken Sherman Martha en zijn broer Vali uit in de ongebruikte moderne keuken aan de Larixstraat?

Wordt vervolgd.

++++++++++++++++++

‘En weer worden er nieuwe designmeubeltjes aangeschaft’

Designstoeltjes – deel 3 van een feuilleton

Heechterp lag er vanmorgenvroeg (10 juli) mooi bij. Drie mannen van hoveniersbedrijf Frisia uit Burgum stonden om acht uur al te schoffelen in het perk bij de Eikenflat in de Elzenstraat. Op het Koolwitjeplein, even verderop, stonden twee gemeentemannen de speelwerktuigen en een bank schoon te spuiten. Eén hield de slang vast en de ander spoot. Ze hadden grote oordoppen op hun hoofden. Op de Schieringerweg stond een gemeentelijke auto, het raam stond open, maar er was niemand te zien. In de Acaciastraat waren twee mannen van de gemeente bezig hout weg te zagen. Met een snoeiapparaat stonden ze in de wal van een vijver te werken in een onduidelijk stukje groen.

Terwijl de eerste bewoners van de Abeelstraat al buiten op hun stoelen zaten haalden de mannen van Omrin in de Wilgenstraat het vuil op. De pizzeria in de Larixstraat was nog dicht. Ook het Meetingpoint van Piter Jelles vertoonde geen leven. Bij een particuliere zorginstelling stond de medewerkster buiten te roken.

Wie hebben er in de laatste jaren allemaal wel niet door de wijk gelopen? Wij herinneren ons de D66’ers Pechtold (Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties) en Roger van Boxtel (Grote Steden en Integratiebeleid). Natuurlijk was daar PvdA’ster Ella Vogelaar, naar wie de wijk min of meer is genoemd. En uiteraard, meer recent, liepen Wietse Martens en Lutz Jacobi door de wijk. Ach, laten we eerlijk zijn, het aantal pommeranten die met de geldbuidel zwaaiden is bijna niet meer te tellen. Allen hadden op hun eigen wijze goede bedoelingen met de wijk. Lutz Jacobi is nog altijd beschermvrouwe van de wijk. Ze woonde er ooit, net als de burgemeester van Dordrecht Arno Brok.

Sabine van der Schaaf en Harold Hesselink worden een beetje moe van al die goede bedoelingen die steevast resulteerden in een projectje hier en een projectje daar. We hobbelen hier van het ene projectje naar het andere. Nu gaat het Frontlijnteam weer over in het sociale wijkteam. Het houdt maar niet op. ‘En weer worden er nieuwe designmeubeltjes aangeschaft en het pand verbouwd’. Harold Hesselink, zelf gezeten op een afgetrapt stoeltje van koffietentje Sowieso (onderin de Achmeatoren) heeft de stoeltjes zien staan bij de vele kantoortjes die in de wijken geopend zijn.

Wat Van der Schaaf en Hesselink zouden willen is geen projectje, maar een degelijk project. Een project waar je U tegen zegt. Zij zien graag investeringen in mensen in plaats van bureautjes met designstoeltjes.

Wordt vervolgd.

+++++++++++++++++++++++

Een ongebruikte gloednieuwe keuken – Vers, kliekjes en leergeld in Heechterp

Een ongebruikte gloednieuwe keuken – deel 2 van een feuilleton

Ja, maar wat als het lukt? De blauwe poster met witte letters hangt in het kantoortje van het Bewonersbedrijf Heechterp Schieringen. Wie wel eens in het koffietentje onderin de Achmeatoren aan de Sophialaan in Leeuwarden is geweest voelt zich er meteen thuis. De tafels, stoelen en de keuken; het komt allemaal uit het koffietentje naast het VVV-kantoor. Maar hoe zit het nu met die gloednieuwe ongebruikte keuken?

         Douwe Beimin had al gebeld. De Olieman van de gemeente Leeuwarden was enigszins bezorgd over de verslaglegging van Het Gebouw. Hoe zouden de volgende verslagen eruit gaan zien?

Sabine van der Schaaf en Harold Hesselink zitten aan de mooie tafels van het koffietentje. De ongebruikte keuken zal in de toekomst veel vaker worden gebruikt, vertelt Sabine die geboren en getogen is in de wijk Heechterp. Met haar man woont ze in de Plataanstraat en ze zet zich in voor de kinderclub, het Bewonersbedrijf en de keuken die hieronder valt. Ze werkt bij de Action.

De start was moeizaam, vertellen Harold en Sabine. Met geld van het wijkpanel kon de keuken worden aangeschaft. De bedoeling was om met catering de stap voor de bewoners zo klein mogelijk te maken om zich weer gewaardeerd te voelen in het arbeidsproces. Zo zou je wijkbewoners zonder werk een duw in de goede richting kunnen geven. Bovendien is een keuken aantrekkelijk voor wie wil koken, en die mensen zijn er genoeg in de wijk met 4000 inwoners en 2300 woningen (Heechterp en Schieringen). Hierbij werd ook gedacht aan de vele buitenlandse mensen die in de wijk wonen.

Zoals wel het wel vaker gaat met goede bedoelingen: er moest veel leergeld worden betaald. Sabine: ‘We zeggen nu ook bij elk project: dit moet je minimaal een half jaar de kans geven om resultaat te boeken.’ Gebruikers van de keuken dienden zich al snel aan. Het Frontlijnteam (die de wijk op orde moet zien te krijgen) nam broodjes af die tijdens de vele vergaderingen werden genuttigd. Ook werden er oliebollen gebakken. Daarna kwam Earlik Ite yn Fryslân langs. Earlik Ite wilde thuismaaltijden bereiden en serveren. Dat ging mis. De logistiek haperde in het voortraject. De bezorging vanuit de wijk vlotte wel. Groothandel Greydanus uit Heerenveen zag een nieuwe markt, ruimde de boel van Earlik Ite op en paste het verlies bij. Volgende patiënt van de keuken was Chef Suzi. Deze uitstekende keuken zorgde voor al te veel kruidig overlast. Mevrouw Suzi, die met een startsubsidie was geholpen, verzorgt haar maaltijden nu weer vanuit haar woning bij het Cambuursterpad.

En nu Harold en Sabine? In de vriezer van de keuken (koelladers, aanrechtblad, au bain marie, steamer, sinaasappelpers, koelkast) liggen de maaltijden voor kliekjesdag opgeslagen. Iedere maandag kunnen buurtbewoners in het pand terecht voor een maaltijd: kosten 3,00 euro. Harold somt op: ‘In de vriezer liggen chili con carne, macaroni, spitskool, broccoli en boerenkool.’ Iedere maandag wordt er vers gekookt en geserveerd. Een keer in de maand is het kliekjesdag. De vriezer serveert dan de overgebleven gerechten voor 1,50 euro.

Maar wat zouden jullie nu willen? Wat zijn jullie wensen? Aan een restaurantje wordt gedacht, misschien in samenwerking met leerbedrijf Meeting Point van Piter Jelles. Of een broodjeshuis met broodje 058. Ja, dat lijkt ons wel wat. De plannen liggen klaar en de contacten zijn gelegd. Jammer van dat gebouw van BV Sport. ‘Daar hadden we graag gebruik van gemaakt.’

Wordt vervolgd.

++++++++++++++++++++++++++++++++++

Gemeente kiest voor particuliere appartementen boven wijk-bedrijvengebouw

Gepubliceerd op 03 juli 2015,   Categorie: Actueel,   (0) reactie
Het gebouw

Het voormalige gebouw van BV Sport aan de Beukenstraat in Leeuwarden is aan de neus van de wijk Heechterp/Schieringen voorbijgegaan. Het gebouw is onlangs op een veiling verkocht aan een particuliere investeerder die het gebouw wil opsplitsen in appartementen voor studenten.

Harold Hesselink van het Bewonersbedrijf Heechterp Schieringen is teleurgesteld over de gang van zaken. Hesseling is bezig met het opzetten van allerlei activiteiten in de wijk zoals groenbeheer, portiekschoonmaak en catering. Voor het groenbeheer is onlangs een opdracht van de gemeente Leeuwarden verkregen van 45.000 euro. Het gebouw van BV Sport zou volgens Hesslink goed dienst kunnen doen voor allerlei wijkactiviteiten die nu op stapel staan en ook voor derden die ruimte zoeken. ‘Ik denk aan kleine bedrijfjes, het serviceproject Meeting Point van Piter Jelles, een restaurant, een café, het Repaircafé en een textielwerkplaats.’ Een deel van deze activiteiten vindt nu plaats in het wijkcentrum maar voor dit pand worden nu andere plannen beraamd. Een architect is ingeschakeld om het bijzonder pand aan de Egelantierstraat geschikt te maken voor de welzijnskoepel Amaryllis.

Het gesprek met Hesselink in het kantoor van het Bewonersbedrijf, dat gevestigd is op de hoek van de Lariksstraat met de Abeelstraat, haalt diverse zaken naar boven. Er lijkt van alles mis in de twee wijken, die nog altijd te boek staan als allerarmste van ons land, en alle betrokken partijen staan met de rug naar elkaar toe. Vertegenwoordigers van het Wijkcentrum, Wijkpanel en Bewonersbedrijf voeren geen of moeizaam overleg.

Maar voor dit moment is het vooral de desinformatie vanuit de gemeente Leeuwarden waarover Hesselink verbolgen is. ‘In maart hebben wij onze interesse voor het pand aan de Beukenstraat getoond. We hebben gevraagd om ons op de hoogte te houden. Tot onze verrassing bleek er vorige week een veiling gehouden. De gemeente kiest voor appartementen voor een doelgroep die nooit interesse in deze wijk heeft getoond. De opbrengst van die verkoop vloeit weer in particuliere zakken.’ Aan vastgoedambtenaar Homme de Jong schreef Hesselink in maart een mail. Graag horen wij z.s.m. IETS van U, zo staat er te lezen. Hesselink hoorde niets. Harold Hesselink kan zich niet aan de indruk onttrekken dat wethouder Harry van der Molen (CDA) op de hoogte was van de deal terwijl hij onlangs de plannen van het Bewonersbedrijf prees.

Het gebouw – deel 1 van een feuilleton

In de volgende afleveringen:

– Een ongebruikte gloednieuwe keuken

– Waarom het wijkcentrum werd gesommeerd om activiteiten te organiseren

– Waarom de 50 beloofde banen voor een cateringbedrijf er niet kwamen

– Hoe succesvol was het Frontlijnteam?