Burgemeester Crone: wellicht althans diverse keren geprobeerd

Burgemeester Crone: wellicht althans diverse keren geprobeerd

(Van een medewerker)

Volgens de verhalen zit de persvoorlichting van de gemeente Leeuwarden aardig ruim in het jasje. Voor de burger is het goed om te weten dat de media – als ze iets willen weten – hun vragen moeten voorleggen aan persvoorlichting. Rechtstreeks met de ambtenaren die inhoudelijk het werk doen, mag niet. Het gebeurt wel eens, maar dat leidt altijd tot bestraffend toespreken van de persmuskiet. Afscherming van de bestuurders lijkt een belangrijk onderdeel van de taakopvatting van het Leeuwarder voorlichtingsapparaat.

Liwwadders voerde enige tijd terug een beperkte procedure. Na de behandeling in een soort hoorzitting van wat we als onbehoorlijke werkwijzen hadden ervaren, kwam als uitspraak dat Liwwadders voor 2/3^e gelijk had. Dat was een mooi resultaat. Zo vaak krijg je van de overheid niet gelijk. Opmerkelijk was de mededeling van de kant van de voorlichters dat het voor hen niet altijd makkelijk was om de benodigde informatie uit het apparaat naar boven te krijgen. Kortom, de voorlichters schoven de schuld door. Liwwadders houdt de stelling staande dat het gemeentelijk voorlichtingscircuit zich voor afslanking leent. De gemeenteraad zou – nu het allemaal financieel hollend achteruit is gegaan – eens naar deze post moeten kijken.

Liwwadders is het eens met de voorlichters dat het “ambtelijk apparaat” de indruk wekt een broertje dood te hebben aan vragen en informeren van het publiek. Ook daar zou de gemeenteraad eens wat aan moeten doen. Professor dr. Jouke de Vries zei in het wetenschapscafé niet voor niets, dat hij – destijds informateur – geschrokken was van de ambtelijke almacht in Leeuwarden. De raadsleden weten zelf – bijvoorbeeld als ze schriftelijke vragen stellen – hoe lang het allemaal kan duren en hoe flinterdun en ontwijkend uiteindelijk de antwoorden vaak zijn. Er ligt hier een gemeenschappelijk belang van raad en media – als controlerende organen. Al zijn er raadsleden – zoals Brouwer van het CDA en De Haan van de PvdA – voor wie het nooit besloten genoeg lijkt te gaan.

Recht op een spoedig en grondig antwoord

De gevoerde procedure leverde als uitspraak op dat de media, ook Liwwadders, recht hebben op een spoedig en grondig antwoord op gestelde vragen. Helaas voldoet de praktijk lang niet aan de mooie bedoelingen.

Een recent voorbeeld. Naar aanleiding van een geruchtmakende reportage in Binnenlands Bestuur over een “akkoord“ tussen rijk, provincies en waterschappen over een IBP, dat in een congres van de VNG aan de orde was, stelt Liwwadders op 28 juni j.l. enkele eenvoudige vragen. Vanwege de actualiteit zouden ze snel beantwoord moeten worden. Ze hebben betrekking op uitlatingen in Binnenlands Bestuur van wethouder Feitsma die nogal zo tamelijk in strijd lijken met het standpunt van het VNG-bestuur, waarin burgemeester Crone zitting heeft.

Op 6 juli is er nog geen enkele reactie ontvangen. Liwwadders vraagt daarom wanneer we de antwoorden tegemoet zouden kunnen zien.

Op 9 juli komt het bericht van een voorlichter dat “u volgens onze informatie bent gebeld door burgemeester Crone om de vragen af te handelen. Wellicht heeft hij dat althans diverse keren geprobeerd, maar u steeds niet kunnen bereiken…. Dan houdt het een keer op. Wilt u de vragen nog steeds beantwoord hebben? Dan verneem ik dat graag en breng ik ze opnieuw op route.”

Liwwadders houdt altijd de moed er in

Het lijkt er op dat er weer eens danig gemanipuleerd wordt, maar Liwwadders blijft positief en antwoordt op 9 juli in de regel telefonisch goed bereikbaar te zijn. Voor een goed begrip: Liwwadders kreeg geen melding van de voorlichters dat de burgemeester zou gaan bellen. Dat was wel handig geweest, en had de arme burgemeester veel mislukte belpogingen kunnen besparen. De bijzondere formulering ”wellicht heeft hij dat althans diverse keren geprobeerd” geeft enigermate voedsel aan argwaan. Is hier sprake van smoesjes? We zeggen dat natuurlijk niet, maar geven aan heel graag alsnog in schriftelijke vorm antwoord te ontvangen. Daarbij speelt de ervaring mee dat telefonische beantwoording van vragen door bestuurders niet zelden een vloed aan woorden en veel interpretatieproblemen oplevert. “En dan houdt het een keer op” – om met de voorlichters (of de burgemeester zelf?) te spreken.

Het is inmiddels 18 juli en burgemeester en voorlichter houden nog steeds de spanning er in. Of heeft burgemeester Crone het opnieuw “wellicht althans diverse keren geprobeerd”, maar is het bericht uiteindelijk niet verstuurd, net zoals die brief aan de provincie over Cambuur?