Wie gaat dat boek over Michaël Zeeman schrijven? Pieter de Groot heeft toch niets meer te doen

(tekst: kunsthistoricus Huub Mous)

Herinneringen aan Michaël Zeeman

24 augustus 2020

Het bericht van de dood van Michaël Zeeman kwam in juli 2009 niet geheel onverwacht. In de weken daarvoor deden berichten de ronde dat bij hem een hersentumor geconstateerd was.  Zeeman hoorde bij Leeuwarden, zeker in de jaren tachtig. Hij was toen nog slechts een twintiger, maar toch had hij alle hoge heren van deze stad in zijn broekzak zitten. Weldra zou hij diezelfde elite in twee kampen verdelen. Wie niet voor hem was, was tegen hem. ‘De wijsgeer uit Leeuwarden’ zo werd hij genoemd, toen hij eind 1986 voor het eerst de landelijke pers haalde.

Ik zie de beelden voor me van die eerste keer dat ik hem zag. Het moet begin jaren tachtig zijn geweest. Hij opende een tentoonstelling van Henk Pietersma op de bovenverdieping van boekhandel De Tille. Een grote gestalte met baard hield een briljant betoog over de roem van de schrijver. Wie niets meemaakt in zijn leven, zo beweerde hij, die kan het verder wel vergeten. Je moet op zijn minst een zelfmoordpoging doen, vrouw en kinderen verliezen, geteisterd worden door ziekte en ellende. Zo niet, dan heb je de wereld niets te melden en zul je ook nooit beroemd worden. Kennelijk worstelde hij met het probleem, dat hij in zijn jonge leven nog niets had meegemaakt.

Lees hier verder