Theo Douma is een wonderlijk figuur

Theo Douma is een wonderlijk figuur. De oud-transportondernemer en horecaman is de eerste om dit toe te geven. Dat deed hij gistermiddag ook tijdens een openbaar gesprek waarvoor de 70-jarige ondernemer in het Historisch Centrum in Leeuwarden was uitgenodigd.

Theo Douma is een wonderlijke prater. Dat bleek gisteren toen hij zichzelf regelmatig corrigeerde voor zijn taalgebruik. Hij liet zien dat hij normaal anders spreekt dan hij nu deed. Theo Douma is momenteel actief op het 50-plus platform Facebook. Hierop reageert hij op bijna alles wat los en vast zit. Maar net als op Facebook ging hij gisteren enkele onderwerpen uit de weg. Terwijl hij zich op het oog openhartig toonde. Dat zei hij ook steeds: ik wil openhartig en eerlijk zijn. Toch was het een beetje: show, don’t tell.

Momenteel is Theo Douma druk in de weer voor de lokale Partij van de Arbeid. Ik vroeg hem gisteren na afloop waarom hij zich zo inspant voor die partij. Waarom zou je nu op de Partij van de Arbeid stemmen, vroeg ik aan Theo Douma. Ik had natuurlijk moeten zeggen: geef mij drie, twee, nou vooruit, één reden waarom ik op de lokale Partij van de Arbeid zou moeten stemmen. Misschien heb ik het mis, maar een duidelijk antwoord heb ik niet gekregen. De bezorgdheid van Theo Douma over de armoede in Leeuwarden bracht mij op die vraag. Op Facebook initieerde Theo Douma een paar weken geleden een actie rond de armoedeproblematiek waar ik nadien niet veel meer over heb gehoord.

Het was mij vooral te doen om de beweegredenen van Theo Douma’s acties te achterhalen. Ik ken hem nu al zo’n veertig jaar (destijds was hij campagneleider van de PPR) en wat hem beweegt is nog altijd niet duidelijk. Waarom wordt iemand als Theo Douma een tegendraadse transportondernemer (Holwerda Drachten), koopt hij een watertoren (om die snel hierna weer met forse winst te verkopen; het zou een verklaring kunnen zijn), stapt hij in horecabedrijven als De Koperen Tuin en het Stadhouderlijk Hof, flirt met media (opinieblad De Nije, de broers Haasbroek, en het illegale Aquarius), vertrekt naar Portugal en loopt hij nu het vuur uit zijn sloffen voor de lokale Partij van de Arbeid. Theo kwam voor wat het laatste betreft niet veel verder dan ‘dat die partij op de rug ligt en geholpen moest worden.’ Maar die zijn er wel meer.

Wanneer Theo Douma zichzelf ziet als redder van de lokale Partij van de Arbeid, en enkele leden van die partij dat ook vinden – je mag het hopen – dan is het nogal opmerkelijk dat geen van die leden gistermiddag aanwezig was om de diepere zieleroerselen van hun activist aan te horen. Het deed me denken aan het twitterbericht van PvdA-raadslid Hein de Haan een mooie tijd terug, die van geen enkele collega een reactie kreeg toen hij liggend op een ziekenhuisbed een foto van zijn verwonding de wereld in stuurde. Pas na een tweede foto (nog damatischer) kwam er van slechts één collega-raadslid een reactie die hem sterkte toewenste. Hoe kun je van andere mensen houden als je eigen leden je niet zien staan?

Ik had graag van Theo Douma vernomen waar het met zijn nieuwe partij (Theo is nog maar net lid) naar toe moet. Wat hij vindt van de obstructie van de wethouders Sjoerd Feitsma en Henk Deinum die niet mee willen doen aan een door de leden gewenste lijsttrekkersverkiezing. En wat Theo Douma vindt van de praktijken van de oud-Leeuwarder Jacques Tichelaar, momenteel de beest uithangend in het mooie Drenthe.

Ik verneem het graag via het 50-plusplatform Facebook.

Andries Veldman