PvdA-raadslid Dirk Visser: Dit land heeft een goede sociaal-democratische partij nodig

13 augustus 2026 Actueel, Politiek

Ook deze zomer enkele mooie verhalen opgediept uit ons archief; oktober 2024

PvdA-raadslid Dirk Visser – foto: Marchje Andringa

‘Dit land heeft een goede sociaal-democratische partij nodig’

Dirk Visser is full-time raadslid voor de PvdA in Leeuwarden. Voor 2100 euro in de maand loopt hij voor zijn partij stad en dorp af. Visser stelt zich verkiesbaar als lijsttrekker voor zijn partij voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2026. Maar alleen als de partij zelfstandig de verkiezingen in gaat. Dus zonder een verbinding met GroenLinks. Het Leeuwarder raadslid wordt blij van het nieuwe Volwassenenfonds en van zijn vriendin Coby, met wie hij na 22 jaar uit het oog verloren te hebben opnieuw is gaan samenwonen.

‘Politiek is leuk. Het is maar wat je eruit pikt.’

Zoals in een automatiek?

‘Ik vind het mooi om volksvertegenwoordiger te zijn. De wijken en dorpen in, en ik bezoek veel vergaderingen van wijkpanels. Sport is mijn passie. Straks komt de nieuwe sportnota. Dat moet een nota zijn met ambitie. Wat die ambitie is? Meedoen. We lijden aan bewegingsarmoede. De focus moet gericht zijn op vermijdbare zorg.’

Dan zou ik de supermarkten aanpakken en geen McDonalds bij Cambuur plaatsen.

‘Helemaal mee eens. Kinderen lopen bij mij in de Poiesz met frikandelbroodjes en een Red Bull naar buiten. Er staat een bewaker bij de ingang: tien erin en tien eruit. Met het Tweede Kamerlid Mohammed Mohandis heb ik veel contact over gezonde voeding. Ja, beleid en voornemens blijven vaak steken in rapporten. Over die McDonalds bij Cambuur heb ik wethouder Deinum destijds aangesproken. Ik zei: het eerste wat je bouwt, is een vettent.’

Wat zei Henk Deinum? Bedankt Visser, prettig weekend?

‘Ja, zo ongeveer.’

Drie jaar geleden kreeg Dirk Visser medisch een stevige klap om de oren. Hij kampte al met klachten aan de rug. ‘Ik voelde me niet lekker. Woog 142 kilo. Ben meteen gestopt met drinken, dus niet meer naar de kroeg. Ja, ja: rust, reinheid en regelmaat. Ik weet het. Oma was lid van de blauwe knoop. We komen uit een echt socialistisch nest. Ik zwem nu drie keer in de week en volg fysiotrainingen. Het gewicht zit nu op 105 kilo. Vanavond eet ik spitskool met een gehaktbal. De kool komt uit de winkel van Moes aan het Vliet, Ja, het is eigenlijk voor de minima, maar ze zijn er wat flexibel.’

Dirk Visser (59) is geboren in de Beetgumerstraat. In 1963 verhuisde het gezin naar de Essenstraat in de gloednieuwe wijk Heechterp. Na de Wissesdwinger mavo ging hij naar de mts. Visser ging aan het werk bij Hoeksema en Velt, aanvankelijk in het magazijn en later in de verkoop. ‘Een fantastisch bedrijf, dat na overlijden van Hoeksema door mismanagement naar de kloten is geholpen.’ Als zelfstandig ondernemer verkocht Visser met zijn bedrijf Vopra kunststof recyclingproducten zoals steigers, banken, palen en walbeschoeiing. Vanwege rugklachten is hij hiermee gestopt.

‘Binnen de kortste keren was het in Heechterp een dikke rotzooi. Hoe dat kon? Iedereen werd daar maar ingepropt. Studenten hadden geen binding met de wijk, daarna kwamen de alcoholisten en druggebruikers. Ik ben er opgegroeid. We hebben de wijk in nauwelijks tien jaar zien verpauperen. Ik sprak erover met wethouder Hein de Haan. Zeventig procent sociale huur in een wijk is veel te veel. Beperk het tot dertig procent. Je ziet het nu aan het Valeriuskwartier. Daarover heb ik twee jaar geleden mijn mond opengetrokken. Woningbouwcorporatie Elkien denkt nu na over wat er moet gebeuren. Er is schimmel en tocht in de woningen. Bewoners zijn kwaad: elk jaar verhogen jullie de huren. We hebben schriftelijke vragen gesteld aan het college.’

Sommige raadsleden stappen direct naar de wethouder.

‘We hebben nog altijd een duaal systeem. Van mij mag Hein de Haan wel doorgaan als wethouder. Nee, ik denk niet dat Eline de Koning wethouder wil worden. Die stopt. Die is bijna gepensioneerd en gaat genieten.’ Visser ontkent dat hij tijdens de laatst formatie beschikbaar was als wethouder.

Hoe komt het met de PvdA?

‘Ik maak me zorgen. Vanmorgen (15 oktober) mochten we stemmen over de toekomst van de partij. Er waren twee keuzes voor. Eén: één partij, één lijsttrekker, één lijst, één programma. Of twee: twee partijen, twee lijsttrekkers, twee lijsten en twee programma’s. Ik heb gestemd voor twee. Dit land heeft een goede sociaal-democratische partij nodig. De verkiezingen in november zijn niet succesvol geweest. Timmernans is als een messias en verlosser binnengehaald. Hij zou premier worden. Links heeft er niks bijgewonnen. We hebben de kleine linkse partijen leeggehaald. Links is kleiner dan ooit.’

PvdA’ers zijn massaal overgelopen naar de PVV.

‘Voor een deel klopt dat. Ik geloof niet dat de PVV in Leeuwarden mee gaat doen. In zo’n geval verliest Wilders de controle over zijn partij. We proberen overal bij te zijn en ons geluid te laten horen. Húzum, Stiens, wijkpanels. We hadden laatst een politiek café bij Ekwadraad, op die heuvel van de voormalige vuilstortplaats.’

Ik zou toch voor het Oranje Bierhuis hebben gekozen.

‘Het Volwassenenfonds is het grootste wat we in twintig jaar in het sociaal domein voor elkaar hebben gekregen. Niet van gehoord? We hebben op de borden langs de rondweg gestaan, op Facebook, Amaryllis en in Huis aan Huis.’

Misschien adverteren in kranten die gelezen worden?

‘Driehonderdvijftig mensen maken er al gebruik van.’

Ik zou ook wat praktische zaken aanpakken. Bijvoorbeeld de openbare ruimte. Ik zag net enkele werknemers van Tjepkema uit Grou die een stukje stoep repareerden op de Stationsweg. Dat is direct zichtbaar. Het was overigens maar een klein stukje, dat al sinds de aanleg in 2018 stuk was. Ik tel nog zo’n kleine twintig te repareren stukken wegdek in dit gebied. Het is de entree van Leeuwarden. Rond de PvdA hangt een sfeer van milieupartij waar niks van mag en het is ook nog eens de partij die belangrijke sociale voorzieningen mee heeft afgebroken ten tijde van Rutte 2.’

‘Ja, ja, hou maar op.’

Als ik Jetta Klijnsma zie, denk ik aan de door haar gesloten sociale werkplaatsen.

‘Ik weet het.’

Nog even over Zalen Schaaf.

‘Ik was er al bang voor. Dat is niet uitgepakt hoe we het graag zagen. Hoe dat kon? Het ging mis toen de club Vrienden van Schaaf afscheid nam van de plannen van Annemarie Lindeboom. Dat zij het pand toen kreeg en het alsnog mis ging komt omdat zij als cultuurmaker in een andere dynamische omgeving terechtkwam.’

Dat zeg je heel netjes. Eigenlijk onder de voet gelopen door de handige Henkies.

‘Jaap Hoekstra kwam in beeld en die verkocht Schaaf aan een Groninger onderneming. De huisjes in de Breedstraat hield hij zelf terwijl die het grote plan zouden ondersteunen. Een commissie van wijzen heeft het college geadviseerd. Ja, daarin zaten direct betrokkenen. Of ik er te dicht op zat, op Annemarie, in café De Strohoed? Ik zat er niet te dicht op, dat viel wel mee. Nee, nu ik niet meer drink, kom ik er niet meer. Als je aan een spaatje zit, dan komt dat dom geklets wel erg hard binnen.’

Andries Veldman