Project Lightlines Culturele Hoofdstad stopt teleurgesteld

(tekst: ingezonden)

Lightlines aan de Waddenkust strandt in regelgeving en weinig tot geen betrokkenheid Provincie en Gemeentes.

Lightlines zou een driedelig kunstwerk worden dat het Friese dorp Ferwert verbindt met Ameland. Een 10 kilometer lange verbindingslijn met als startpunt de kerk op de terp, via de zeedijk en het wad naar het eiland Ameland. Het vertelt het verhaal van de lange geschiedenis en verbondenheid tussen Ferwert, Ameland en Noorwegen. De letterlijke lijn symboliseert deze verbinding. Een iconisch project dat het dorp weer zou verbinden met de Waddenzee….en op termijn wellicht met de Noordzee en Noorwegen.

Het idee:

Het kunstwerk, bestaande uit drie torens, staan als een baken in het landschap: in het ‘Cammingha’ bos, achter de zeedijk en op Ameland. Het totale kunstwerk bestaat in feite uit vier objecten, omdat de beleving begint bij de kerk van Ferwert die als eerste baken in het landschap het startpunt is van de verbinding. Kerktoren waren net als vuurtorens belangrijke bakens in het vlakke land. Lightlines refereert naar deze functie daar de objecten ook als bakens in het landschap staan. Door het kunstwerk te beklimmen heb je overdag een prachtig weids uitzicht over het omringende landschap. Bovendien is vanaf het ene kunstwerk het andere kunstwerk te zien als bakens verderop. Heel subtiel is er led licht verdiept in de kunstwerken aangebracht waardoor de werken bij goed weer in het donker te zien zijn. Maar ook alleen wanneer de kijker in de rechte lijn van de werken staat. De torens hebben namen die verwijzen naar de drie type dijken die te vinden zijn in het Nederlands kustgebied: de slaper, de dromer en de waker. Hiermee wordt de verbinding gemaakt met de cultuurgeschiedenis van het gebied. De vormen lijken op elkaar, maar zijn toch ook verschillend. De grote ronde vormen aan de buitenkant lijken op vleugels. De dromer heeft zijn vleugels open aan de onderkant en maakt daarmee verbinding met de aarde. In het gesloten landschap van het bos voelt het zich geborgen. De slaper staat aan de zeedijk en heeft zijn vleugels wijd open. In het open kwelderlandschap richt het zich naar boven, naar de lucht. Op Ameland staat de waker met vleugels gesloten als een krachtig baken aan de rand van de Waddenzee. Dit werk is het hoogste van de drie en refereert naar de signaalfunctie van een vuurtoren.

Met veel elan en enthousiasme zijn op de jaarvergadering Dorpsbelangen Ferwert Hegebeintum van maart 2018 de eerste ideeën door Joop Mulder (Sence of Place) en kunstenaar Rob Sweere gepresenteerd. Sense of Place is een culturele ontwikkelorganisatie die de regio langs de Waddenkust nieuwe vitaliteit geeft door de unieke kwaliteiten van dit gebied uit te vergroten met behulp van beeldende kunst- en ontwerpprojecten. Er zijn onderzoeken gedaan, er is een projectplan geschreven en zijn presentaties verzorgd voor de verschillende gemeenteraden, Provincie, de beide colleges gemeente Noardeast-Fryslân en Ameland. De betrokken Dorpsbelangen, Sense of Place, Wetterskip, Rijkswaterstaat, It Fryske Gea, Staatsbosbeheer zijn meegenomen in het proces. Er is vanuit de Provincie en gemeente zelfs uren beschikbaar gesteld voor dit project en toch verlopen de gesprekken moeizaam.

Gedeputeerde Mevr. Poepjes van de Provincie Fryslân en de toenmalige wethouder Dhr. Breeuwsma van de gemeente Noardeast-Fryslân onderstreepten dit project en droegen het een warm hart toe. Er was voor de begeleiding en uitvoering van Sense of Place ambtelijke ondersteuning beschikbaar.

En de gedeputeerde mevrouw Poepjes liet weten dat de provincie een aanjager zal aanstellen voor al de Sense of Place projecten in Blije, Ferwert en Wierum.

Het is nu inmiddels 5 jaar later en er zijn vanuit de overheid geen concrete acties ondernomen.

In een land met vele regels, lange adem als het gaat om het verkrijgen van draagvlak en een gebied als Wereld Erfgoed Waddengebied is dit heel lastig. Teveel partijen en langdurige procedures heeft de werkgroep “Lichtlines” doen besluiten om de stekker uit het project te halen.

Een gemiste kans waarmee het langste kunstwerk van Nederland in de prullenbak verdwijnt.