Peter Middendorp: is het bezoek aan de hoeren politiek relevant?

Is publicatie van het bezoek van het Wassenaarse VVD-kamerlid Charlie Aptroot aan de hoeren relevant of niet? Kunnen de strapatsen van het CDA-kamerlid Jan Mastwijk gekwalificeerd worden als ‘de vieze man’? Het waren gisteravond in Debatcentrum De Bres allemaal interessante vragen die gesteld werden aan schrijver en columnist Peter Middendorp. Onlangs verscheen zijn boek Lange Poten.

Middendorp beschrijft het wel en wee op het Binnenhof voor dagblad De Pers en heeft hiermee een stevige reputatie opgebouwd. Vooral onder journalisten. Die hebben het er moeilijker mee dan de betrokken politici, zo lijkt het. ‘Dan wijst iemand op mij tijdens een of andere receptie en roept ‘dat is Peter Middendorp, een belangrijk man’ ‘.

Zijn schrijvende collega’s hebben bewondering voor het aan de kaak stellen van de hypocrisie, maar zetten zichzelf door niet of terughoudend te publiceren te kijk. ‘Als, zoals met het PvdA-kamerlid Oudkerk gebeurde, je overdag de hero�neprostituees bestrijdt en ’s avonds berijdt, dan is dat politiek relevant.’ Ook Aptroot die als keurige Wassenaarse familieman te boek stond kreeg het voor de kiezen. Middendorp: ‘Metro was de enige krant die publiceerde.’ Interviewer Marcel de Jong: ‘Hij steggelde ook nog over de hoogte van het bedrag.’ Middendorp: ‘Mastwijk schurkt in de Nieuwspoortbar – alleen voor toegelaten journalisten – met een glas whisky in de hand tegen je aan en vertelt je allerlei roddels waarvan hij weet dat je die niet mag gebruiken.’

Middendorp kijkt met schrijversogen naar wat er gebeurt op het Haagse Binnenhof. Is dat allemaal slecht? Ze moeten daar in het landsbelang wel jaarlijks 200 miljard verdelen. Nee, in het geheel niet. Zo verwerpt hij de clich�s die rond de politici hangen. ‘Die clich�s kloppen niet. Ze werken echt vreselijk hard. Ze werken als paarden. Vogelaar tolde op haar benen van vermoeidheid. Er heerst een jaren-80 machocultuur. Geil op de camera? Journalisten zijn geiler op politici dan andersom.’

Dit alles constaterende, in een gesprek met Leeuwarder Courantredacteur Marcel de Jong, ziet Middendorp het Binnenhof als een merkwaardige samenklontering van belangen. ‘Toen ik hier begon dacht ik dat er in de Tweede Kamer gedebatteerd werd. Dat is helemaal niet zo. De kamerleden gaan er uit met hetzelfde standpunt waarmee ze de kamer in zijn gegaan. Dat is hun opdracht. Dat je een strategie kiest begrijp ik, maar altijd met hetzelfde standpunt terugkomen? PvdA’ers verdedigen zaken die ze zelf onverdedigbaar vinden. Ze willen ook graag een witvoetje halen bij hun minister. Het CDA komt zelden met een idee. Ze laten anderen de kastanjes uit het vuur halen. Ze opereren ‘om een hoekje’. Achter de schermen spelen ze het spel kei en keihard. De VVD is amechtig bezig het gevecht op rechts te winnen. Ze zijn het slachtoffer van het nieuwe populisme.’

Middendorp begon zijn optreden als columnist voor De Pers (‘het is iedere dag een klein optredentje’) met een felle aanval op NOS-coryfee Ferry Mingelen. Hij is, evenals De Jong, niet erg gecharmeerd van de DenHaagVandaag-journalist. ‘Het is een van de meest onsympathieke collega’s. Alles draait om hem. Dat geldt ook voor die hele NOS-ploeg op het Binnenhof. De politici zijn figuranten in hun spel. Vanuit mijn woning aan Lange Poten (grenzend aan het Binnenhof) zie ik die journalisten teksten oplepelen die ze even daarvoor aangereikt hebben gekregen. Ze trekken er een gezicht bij alsof er onderzoek aan vooraf is gegaan. RTL werkt veel meer op de ouderwetse journalistieke manier. Dat zijn nog straatratjes.’

”Het Binnenhof telt 150 kamerleden, 300 journalisten en 750 voorlichters. Dat is een zieke verhouding.’ Er wordt dagelijks een spel gespeeld tussen politici, journalisten, voorlichters, medewerkers van voorlichters en spindokters. ‘Je loopt het gevaar constant te worden ingepakt. Dat zie je nu zelfs bij die recalcitrante jongen van website Geenstijl die nu door defensie op pad wordt gestuurd om te tonen hoe spannend het werk bij het leger is. Voortdurend krijg je van voorlichters en spindokters te horen: ‘kijk hier eens naar, praat daar eens mee, misschien is dit iets’. Het is een idioot verschijnsel dat je niet meer schrijft wat je ziet. Je neemt niet meer automatisch aan wat je ziet.’

‘Ik werd deze week nog gebeld door Femke Halsema, die was boos. Toen ze belde was dat al weer een beetje over. ‘Ach, we moeten maar eens gaan borrelen’, zo stelde ze voor. Waarom doe je dat nou, dacht ik later. Ik wil helemaal niet langskomen om te borrelen.’