Op een mooie zondagmiddag fietste ik naar Alde Leije, bij Stiens linksaf

Se make mij de pis niet lauw – 20 jaar Stadsblad Liwwadders

Op een mooie zondagmiddag fietste ik naar Alde Leije, bij Stiens linksaf. Ik moest van fotograaf en cultureel organisator HENK BLEEKER naar zijn opslagloods, die voor een deel was omgebouwd tot Kultuurfabriek. Doug Adkins uit Montana zou er optreden. Bij de loods aangekomen zag ik de legendarische journalist HARRY DE JONG uit Heerenveen achter de balie staan, daar waar de entreekaartjes konden worden afgerekend. Later deed hij, samen met zijn vrouw JOHANNA, dienst achter de bar. Harry de Jong is al een leven lang geobsedeerd door de muziekwereld. Zijn interviews met MARK KNOFFLER, CROSBY, STILLS, NASH en YOUNG en CHARLIE WATTS verschenen in vermaarde bladen als Panorama, Revolver en Rolling Stone en uiteraard ook in de Heerenveense Courant, waar de uitgever hem maar liefst twee keer dreigde met ontslag wegens boventallig. ‘Zat de directie en hoofdredactie van NDC in het Van der Valkhotel in Drachten aan gebak met koffie – ik stapte daar per ongeluk de verkeerde zaal binnen – om een deur verder het ontslag van hun medewerkers aan te kondigen.’ Schandalig, aldus de muziekkenner. De nog altijd in verwarring verkerende NDC keerde in het geval van Harry tijdig op zijn schreden terug. Hij mocht blijven en geniet nu van zijn pensioen.

Dat pensioen weerhoudt hem er niet van om op een mooie zondagmiddag in een aardappelloods kaartjes te verkopen. In combinatie met zijn geweldige journalistieke prestaties zou hij wat mij betreft een topkandidaat zijn voor de Zilveren Anjer, de cultuurprijs van de provincie Friesland. Maar die zal dit jaar wel zijn gereserveerd voor de brave organisatoren van Culturele Hoofdstad van Europa.

Wat heb ik genoten van de Reuzen! Toen ik op de morgen van de reuzenzaterdag bij de Poeisz aan de Oostersingel mijn krant haalde, viel ik bijna van mijn fiets bij het zicht van onze oud-wethouder ANDRIES EKHART in een praam die klokke acht uur aanmeerde voor bierhuis Lampie. Het waren de vrijwilligers die om de reuzen dansten op weg naar het Cambuurplein. Omdat het hele gezelschap aan boord nogal oranje kleurde, moest ik even goed kijken: ja, hij was het echt. En keurig in een hesje. Ik neem aan dat zijn uitdossing verband houdt met de vrijwilligersinspanning die Ekhart moet leveren nu hij in een uitkeringssituatie terecht is gekomen. Gelijke monniken, gelijke kappen. Ik neem ook aan dat we hem in het hesje nog wel bij andere vrijwilligersactiviteiten zullen zien. Het wachtgeld is te vorstelijk om het met één Reuzenweekend te kunnen verrekenen. Van een sollicitatie-oefening heb ik nog niks gehoord, maar die zal ongetwijfeld ook deel uitmaken van de procedure om Ekhart weer aan een baan te helpen. Met mijn vrouw had ik mij gepositioneerd bij de Jumbo op het Hoeksterend. We moesten er wel anderhalf uur in de hete zon voor overhebben, maar dit pakten ze ons niet meer af.

Of Ekhart terugkomt als wethouder, nu er een vacature is ontstaan door het vertrek van HENK DEINUM, zoals de LC opperde, lijkt mij sterk. Tijdens de wethoudersperiode van Ekhart was er, zullen we maar zeggen, ruimte voor verbetering. Op de website Liwwadders.nl is er voldoende over geschreven. Ook de mogelijkheid dat HEIN DE HAAN wethouder wordt, werd door de Leeuwarder Courant genoemd, die hiermee aantoont nog altijd zoekende te zijn naar de kluts. Zelfs LUTZ JACOBI stond in het rijtje wethouderskandidaten, maar die vindt het allemaal wel best zo. Om het noemen van De Haan moest ik een beetje lachen. Hein de Haan had mij deze winter, na het consumeren van enkele grote kelken bier – waarvoor hij na afloop een schamel briefje van vijf op tafel gooide; ik mocht de rest bijpassen en de majestueuze plank met bittergarnituur kwam eveneens voor mijn rekening – toevertrouwd dat zijn vrouw SANNE wel vijf keer intelligenter is dan hij. Ik neem dan ook meteen aan dat wanneer De Haan onverhoopt – in Leeuwarden kan echt alles – in aanmerking komt voor de post, hij terstond zijn vrouw naar voren schuift.

Dat Henk Deinum besloten heeft te vertrekken is opmerkelijk. Zelfs LUTZ JACOBI was fernuverd. Dat hij de integriteitskwestie in relatie tot zijn vrouw JANNEWIETSKE DE VRIES, de nieuwe burgemeester van Sneek, hierbij als reden aanvoert is nog opmerkelijker. Zo kennen wij Henk niet. Je zou bijna zeggen: wat is er in Henk gevaren? Gelukkig speelt de integriteitskwestie niet acuut op, want Henk wil nog een paar maanden verder aan allerlei onderhandelingstafels rukken en sleuren terwijl zijn vrouw dan al burgemeester van Sneek is. Ik weet niet of hij alle open einden nog aan elkaar zal weten te verbinden in die paar maanden. Er liggen nog de 21 architectuurplannen van Het Kloppend Hart, het 1000-banenplan (het onder de tafel gemoffelde speerpunt van Henk’s PvdA), het nog niet gerepareerde tekort van enkele miljoenen van de Blokhuispoort en de aanval op de binnenstad door uitbreiding van de winkelcentra Centrale aan de oostzijde van de stad en WTC/Cambuur aan de westzijde van de stad. Henk verlaat het zinkende schip. Wie daar anders over denkt adviseer ik een van de documenten te raadplegen waar Henk medeverantwoordelijk voor is: de jaarrekening van de gemeente Leeuwarden. We zijn, en wie twijfelt er nou aan de cijfers van dit college, weer miljoenen armer geworden. De obligate roep van wethouders die verdwijnen en zo graag hun karwei hadden willen afmaken heb ik in dezen niet al te luid gehoord.

Andries Veldman