Onze provinciale DAF heeft geen versnellingsbak

(tekst: weblogger Wietse Elzinga)

DAF miste versnellingsbak

April 13, 2013

Met een Daf van van Doorne’s autofabriek kwam je door de traploze versnellingsbak, ook wel bekend als het pientere pookje, nog vooruit. De regionale DAF (Digitale Agenda Fryslân) is nooit van z’n plaats gekomen, de website is na lange tijd Under Construction verdwenen, kennelijk heeft de voorzitter alle agendapunten afgehamerd en is het project zonder resultaat gesloten. Wat is er mis gegaan? Het leek zo’n aardig idee om in navolging van de Digitale Agenda van eurocommissaris Neelie Kroes en een landelijke digitale agenda een provinciale agande betreffende ict te hebben. Maar ja, iets willen en het uitgevoerd krijgen zijn twee verschillende dingen. Het verschil met de andere twee agenda’s is dat die van ons als eerste door het ijs is gezakt.

Valt er bij de Europese Digitale Agenda nog iets van een visie te ontdekken omtrent een Internet of Things en een Internet of Services, bij het opstellen van de landelijke en de provinciale agenda’s vonden de beleidsmakers het niet nodig daar iets mee te doen. Je zou verwachten dat de laatste twee agenda’s een implementatiestrategie bevatten om op verschillend detailniveau een invulling te geven aan de Europese agenda. Helaas het mocht niet zo zijn. Het is nu een kwestie van tijd totdat mensen tot de ontdekking komen dat de Europese en nationale agenda ook niks hebben opgeleverd. Ik zou in ieder geval niet weten wat.

In de begintijd van telefonie, heel lang geleden, konden maar weing mensen een telefoon betalen. Telefoneren is handig wanneer heel veel mensen dat kunnen. In de begintijd van faxapparaten konden maar weinig bedrijven zo’n apparaat betalen. Ook voor faxen geldt dat het nuttiger is wanneer veel bedrijven over een faxmachine (kunnen) beschikken. Tegenwoordig kun je voor weinig geld de ene telefoon of faxmachine vervangen door een andere, het resultaat van standaardisatie van ondermeer aansluitingen en protocollen. Van recentere datum is het fenomeen elektronische post. Omdat het protocol een standaard is kan iedereen een mailprogramma naar keuze gebruiken. Ook hier geldt het zogeheten netwerkeffect: hoe meer zielen het kunnen hoe meer vreugde.

In Denemarken heeft de overheid gezegd: wie met ons zaken wil doen moet verplicht een elektronische factuur conform de internationale standaard UBL (Universal Business Language) insturen. Om dat mogelijk te maken is een gratis stukje open source software beschikbaar gesteld. Nederland zou ook een geweldige structurele kostenbesparing kunnen realiseren maar doet niets wat Denemarken wél doet. Geen standaard, geen verplichting, geen gratis open source software. En dus geen kostenbesparing.

De drie genoemde digitale agenda’s zijn gedoemd te mislukken omdat de beleidsmakers de kernelementen voor succes niet begrijpen: het gebruik van industriestandaarden, zo snel mogelijk een netwerkeffect zien te bereiken door als overheden het goede (gebruiks)voorbeeld te geven. Overheden kunnen in sommige gevallen als belangrijke speler in het maatschappelijk veld de toon zetten. Bij elektronisch factureren is dat nog altijd niet het geval. Toch is het jammer dat de digitale agenda van Fryslân geen centimeter vooruitgang heeft geboekt. Op sommige terreinen van de samenleving zoals ict is stilstand achteruitgang en maatschappelijk ongewenst. Helaas, onze niet zo pientere provinciale ambtenaren waren op zoek naar een pookje dat niet te vinden was: de regionale DAF ontbeerde een versnellingsbak.

cultuur middenstanders zakelijk