Relatieve rust is teruggekeerd in de Groene Ster, er worden geen bomen gekapt. Motie omtrent onderzoek vergunningverlening aangenomen, wat wil je nog meer? Minder symboolpolitiek. Onlangs een mooi plaatje in de Leeuwarder Courant, onze brave burgervader Buma mocht het resultaat van een petitie in ontvangst nemen: festivals horen bij Leeuwarden o.i.d. Volgens de initiatiefneemster zijn in Leeuwarden de regels voor festivals te streng, mogelijkerwijs een reden voor vertrek. Ik kan het niet volgen. De bestuursrechter heeft een aantal keren bepaald dat er van vrijdag op zaterdag en van zaterdag op zondag tot uiterlijk twaalf uur ‘s nachts elektronisch versterkte muziek gemaakt mag worden. Die regel gaat in de toekomst echt niet meer versoepeld worden, vanaf nu hoort dat tot de fysieke, juridische randvoorwaarden waarbinnen een creatief concept gerealiseerd moet worden. Mag elders meer, dan staat het de festivalorganisaties vrij om te verkassen. Voor het psychedelische festival Psy-Fi geldt vanaf dit jaar dat er terecht niet meer in kwetsbare stukken recreatiegebied gebivakkeerd mag worden. Onvoldoende reguliere kampeercapaciteit in de nabijheid? Geen volgende editie in Leeuwarden.
De motie die de gemeenteraad van Leeuwarden heeft aangenomen aangaande een onderzoek naar het verlenen van vergunningen is een fraai staaltje symboolpolitiek. De raad verzoekt de lokale rekenkamer onderzoek te doen naar de wijze waarop de gemeente vergunningen verleend aan festivalorganisaties in de Groene Ster. Nu is de lokale rekenkamer autonoom, het is maar afwachten of en wanneer dat onderzoek wordt uitgevoerd. Die rekenkamer is destijds ingevoerd in het kader van dualisering om de effectiviteit van lokaal beleid te kunnen toetsen. De gemeenteraad mag suggesties voor onderzoeksonderwerpen aandragen, de rekenkamer is voor het overige autonoom. Maar wel zo verstandig om geen onderzoeken te doen die beleidsmatig geen hout snijden. Mocht het onderzoeksvoorstel sneven, dan is er nog geen man overboord.
Merk op dat met ingang van de allereerste editie van Welcome to the Village in 2013 de gemeente nog nooit een bezwaarschrift voorafgaand aan een festival heeft behandeld. Bezwaarschriften zijn bedoeld om suggesties te kunnen indienen, om iets niet of anders te doen. Bestuursorganen dienen gemotiveerd te reageren op de inhoud van bezwaarschriften. Vervolgens dient er een belangenafweging gemaakt te worden waarbij het natuurlijk wel handig is om te weten wie welk belang heeft. Het zal duidelijk zijn dat wanneer een gemeente het vertikt om bezwaarschriften tijdig in behandeling te nemen er twee mogelijkheden zijn: het betreffende overheidsorgaan wil niet weten welke belangen in het geding zijn of heeft er geen boodschap aan. Als hoeder van het algemeen belang ga je dan natuurlijk nat in een bodemprocedure. Normaal gesproken moet je voor een voorlopige voorziening het spoedeisende karakter aannemelijk maken, bij een (te)late vergunningverlening is die evident. Uitspraken van bestuursrechters met voor festivals onaangename uitkomsten zijn dan welhaast onvermijdelijk.
Of de lokale rekenkamer in het kader van symboolpolitiek dat onderzoek nu wel of juist niet uitvoert, de conclusie kan niet anders zijn: ambtenaren van de gemeente Leeuwarden hebben van de festivals in recreatiegebied de Groene Ster een zooitje gemaakt.
Mooi wanneer de Groene Ster uiteenlopende beelden oproept, maar op misverstanden zitten we niet te wachten. Het is in het gebied al ingewikkeld genoeg met een gemeente die festivals wil accommoderen zonder over relevante kennis en vaardigheden te beschikken. Aan het uitgangspunt veranderen we niet veel: het College van B&W van Leeuwarden mag drie keer per jaar ontheffing verlenen voor een festival. Drie organisaties proberen met een creatief concept bezoekers te trekken, bij de realisatie van die concepten gaat het om projectmanagement en logistiek. De logistiek betreft de aan- en afvoer van materialen ten behoeve van tenten, podia, e.d., alsmede de aan- en afvoer van festivalgangers. Materialen en mensen in beweging en in rust. Het is de bedoeling dat de bezoekers op het festivalterrein terecht komen om daar tegen betaling te (kunnen) genieten van het creatieve concept. Bij de grootste van de drie, het psychedelische festival Psy-Fi, is de logistiek rondom de festivalgangers een uitdaging op zich: 12.000 bezoekers uit zo’n honderd verschillende landen. Een deel arriveert op Schiphol en moet naar Leeuwarden worden vervoerd, anderen komen met eigen vervoer: auto’s, busjes, fietsen, benenwagen. Sommige bezoekers kunnen op het festivalterrein bivakkeren, dit jaar moest voor het eerst een aanzienlijk deel op camping De Kleine Wielen kamperen.
Vanwege de onveilige situatie aldaar verscheen van mijn hand een stukje op de lokale nieuwssite http://www.liwwadders.nl/buma-had-meteen-kunnen-aftreden-wanneer-in-de-groene-ster-iets-zou-zijn-gebeurd/ . Naar aanleiding hiervan kreeg ik via een omweg een berichtje van de directeur van het Leeuwarder bedrijf Taxi Sjoerd: het klopt niet wat u schrijft! Ons bedrijf is al drie achtereenvolgende edities van Psy-Fi betrokken bij de logistiek van de festivalgangers en niet zoals u stelt voor de eerste keer. Misverstand. Toen ik op de laatste festivaldag op zondagmiddag de hoofdingang van de camping passeerde heb ik mijn hardlooprondje onderbroken voor een praatje met een medewerker van het genoemde bedrijf. Die mij vertelde dat ze al voor de derde keer deze mooie logistieke klus mochten klaren. Dat is niet echt interessant om te weten, de wijze waarop de klus werd uitgevoerd is leerzaam. Duizenden feestneuzen gestroomlijnd huiswaarts doen keren, dat is daar nog nooit eerder vertoond. Logistiek in optima forma want verschillende vervoersstromen: eentje richting Schiphol met minder frequent rijdende bussen en eentje richting parkeerterreinen en station. De laatste stroom wil je zoveel mogelijk ongehinderd laten verlopen, verstoringen kun je niet gebruiken. Dus: dranghekken met beveiligers voor de hoofdingang van camping De Kleine Wielen om te voorkomen dat vertrekkende gasten tussen de festivalgangers verzeild zouden raken. Ik zou deze oplossing zelf niet vanachter een bureau hebben kunnen bedenken ook al kom ik daar honderd keer per jaar hardlopend voorbij. De vereiste kennis is ter plekke verworven in de paar festivaldagen t/m de zaterdag. Dat vond ik de moeite van het vermelden waard, deze aanpak hebben we node gemist bij alle voorgaande festivals in het recreatiegebied.
Overigens ben ik een onafhankelijke blogger met een weblog die dateert uit de tijd dat ik in de gemeenteraad van Leeuwarden zat en Commissaris van de Koning Arno Brok nog gewoon wethouder was. Ik heb geen invloed op wat een lokale nieuwssite met mijn stukjes doet. Weer een misverstand weggewerkt.
foto: Harrie Muis
