Kent Lutz Jacobi het Caparis-lied?

Geheimzinnigheid troef rond wethouder Ekhart en de sociale werkvoorziening (Caparis)

Waar blijft het aan Tamara Bok beloofde scenario 4?

Kent Lutz Jacobi het Caparis-lied

(Van de afdeling research)

Wethouder Ekhart (PvdA) kreeg deze week bezoek van medewerkers van Caparis. Liwwadders heeft daar verslag van gedaan. De medewerkers wilden graag een wat constructievere opstelling van de wethouder tegenover de sociale werkvoorziening. De FNV was bij het bezoek betrokken. Bestuurder Veltink toonde zich zeer teleurgesteld over Ekharts starheid.

De wethouder verklaarde helemaal terug te willen naar 2002, toen Leeuwarden nog een zelfstandige Dienst Sociale Werkvoorziening (DSW) had. Dat was destijds nog een eigenaardige boel. We lezen (LC van 20-9-2001) hoe wethouder Bilker (CDA) de raad in grote meerderheid – alleen SP en Leefbaar Leeuwarden stemden tegen – overtuigde van de wenselijkheid van een fusie met de Woudengroep. “De belangen van de werknemers hebben voorop gestaan“ – verklaarde Bilker.

Afkoopregeling en Caparis-lied

Het werd gevierd – niet in de laatste plaats door de scheidende topman van de Leeuwarder DSW. De directeur Wiko van der Meulen en zijn vrouw Lies kregen waarachtig een helikoptervlucht boven de stad aangeboden. Terug op aarde (voetbalvelden Rood Geel) sprak Van der Meulen van een mooie symboliek: “Overzicht en tegelijk met beide benen op de grond, tussen de mensen.”

Waarschijnlijk doelde hij hiermee ook op wat pas later bekend werd. De LC van 18-6-2002 meldt de lezers hoe deze directeur voor zijn vertrek een indrukwekkende afkoopregeling had bedongen van 943.000,- euro. Wethouder Krol (CDA) schoof de verantwoordelijkheid hiervoor naar zijn voorganger Bilker. VVD-fractieleider was in die tijd Tom van Mourik. Hij hekelde de gouden handdruk, ook omdat de ex-directeur Van der Meulen inmiddels alweer wethouder voor de PvdA was in Menaldumadeel.

Interessant is een startfeest van Caparis begin 2002 in het Thialf-stadion. Zangeres Anneke Douma zong er een ‘Caparis-lied’; “Samen één. Samen staan we sterk. Iedereen moet straks met het goede gevoel naar buiten. “ Waarom zingt Anneke dat nu niet meer bij de vergaderingen van de acht gemeenten (GR en AvA) – daar is het altijd ruzie in de tent.

Mooi van Anneke. Op de bres voor de zwakkeren in de samenleving, net als de PvdA, en door deze partij in het zadel geholpen functionarissen, zoals Van der Meulen, met hun vertrekregelingen. Anneke Douma heeft het nu bij de lokale verkiezingen zelfs tot lijstduwer gebracht. Vanwege vriendin Lutz Jacobi, lazen we. Met Jacobi zingt ze nu carnavalsschlagers. En dat is weer slim van Lutz, want dan hoeft ze het niet te hebben over bijvoorbeeld Caparis.

Lutz Jacobi is nu al verschillende malen gevergd op haar standpunt in dit verbazende, voor de lokale PVDA zeer gênante onderwerp. Gênant vanwege de werkwijze van wethouders Ekhart en Feitsma, aantal en de ernst van de inschattingsfouten dat zij de afgelopen jaren hebben gemaakt – we hoeven alleen te herinneren aan de onvoorwaardelijke steun die zij gaven aan de volstrekt falende RvC onder leiding van Robert Veenstra – zou in een beetje een fatsoenlijke gemeente niet zonder gevolgen zijn gebleven.

Scenario 4

Liwwadders vroeg onlangs nog naar het zogenaamde ‘scenario 4’, dat wethouder Ekhart al geruime tijd geleden aankondigde. Hij schreef immers op 22 juni 2017 een brief aan de raad, waarin hij zich ontevreden toonde over een notitie van Caparis. In die notitie kwam Caparis met 3 varianten voor de toekomst. Ekhart wilde beslist een eigen verhaal, ‘scenario 4’. Dat zou eind september/begin oktober 2017 klaar kunnen zijn. Nog mooi op tijd om te bespreken voor de verkiezingen.

Bij de bespreking van de brief verzuchtte de raad, dat er weinig schot in zat. De raad wachtte al zo lang. Tamara Bok (fractievoorzitter PvdA) herinnerde aan een motie, die ze twee jaar eerder had ingediend. In die motie werd vooral gevraagd voor aandacht voor de belangen van de ‘doelgroep’. En de positie van de ondernemingsraad. Mooi van Bok. Die belangen, en de plaats (en onbehoorlijke behandeling door de Leeuwarder wethouders) van de or, hadden centraal kunnen staan in het onderzoek dat de hele raad al medio 2016 wilde inzake Caparis. Maar dat onderzoek werd geblokkeerd door de wethouders van de partij waartoe ook Bok behoorde. Veel tijdverlies ontstond daardoor. En de ‘doelgroep’, de leden van de PvdA-fractie, de leden van de PvdA, en de kiezers begrepen er steeds minder van. Wethouders Ekhart en Feitsma weigerden het uit te leggen. Tamara Bok berustte in alles, maar kreeg dus nu zomaar ineens een ‘scenario 4’ aangeboden. Verheugd vroeg Bok opnieuw om aandacht voor de ‘doelgroep’. Wethouder Ekhart bediende haar – verbaal en met van hem welbekende lichaamstaal – heel enthousiast:

“Ja, daar ben ik het helemaal mee eens, dat komt in hoofdstuk 1 van het scenario 4.”

Heel andere politieke cultuur is in Leeuwarden nodig

Het is inmiddels medio november 2017. Waar blijft Ekharts ‘scenario 4’? Wel – berichtten de gemeentelijke persvoorlichters aan Liwwadders – daar wordt ambtelijk op dit moment nog aan gewerkt. En gevraagd naar de redenen van de vertraging en of dat aan de raad is gemeld – 6 weken over tijd – meldt de afdeling voorlichting heel gewoon: “Er is geen sprake van vertraging en dus kan er ook geen melding van vertraging naar de raad gaan”. Deze mensen – en dat geldt misschien ook wel voor de wethouders die ze moeten bedienen – zijn waarheid en realiteit ontgroeid.

Jammer voor Tamara Bok is dat ze dus zelfs haar hoofdstuk 1 niet meer tijdig ontvangt. Ze heeft het zelf mee over zich afgeroepen: te grote meegaandheid van raadsleden is funest. De controlerende taak lijdt daar onder. Burgemeester en wethouders en niet te vergeten de ambtenaren, maken er graag misbruik van. Ook uit andere dossiers blijkt dat de politieke cultuur in Leeuwarden op andere leest moet worden geschoeid.

Twijfels over positie Ekhart

De vraag is anderzijds gewettigd of Ekhart nog wel ‘in control’ is. De reeks van missers, en dan beperken we ons nog tot de sociale werkvoorziening, wordt te groot. Bekend is dat binnen de PvdA wordt gemord, maar – Lutz Jacobi voorop (al haar deels gespeelde jovialiteit kan dat niet verbergen) – een straffe partijdiscipline vraagt om zwijgzaamheid.

Alleen Ekhart zelf roept links en rechts van allerlei. Zo blufte hij nog niet zo lang geleden op een bijeenkomst van de PvdA-senioren dat hij de hele sociale werkvoorziening snel weer onder de gemeente zou brengen. Gevraagd naar het hoe en wat, dat kwam later wel. Wat dat financieel zou betekenen dat was ook van latere zorg. Hij zou er voor zorgen dat zijn voornemen uitgebreid in het PvdA-programma voor de verkiezingen van 22 november zou komen.

De afdeling research van Liwwadders kon in het verkiezingsprogramma niets over Caparis vinden. Leed Ekhart hier intern een nederlaag? Kwam men niet uit dit gecompliceerde onderwerp en werd het daarom maar niet genoemd?

Bij het bezoek van de Caparis-medewerkers en de FNV – woensdag j.l. – beleed Ekhart zijn verlangen naar voor 2002 een zelfstandige gemeentelijke werkvoorziening. Of het gaat gebeuren, dat weet ik niet, zei hij er bij. Het financiële plaatje, wat kost een afscheid van Caparis, en wat kost een nieuwe eigen dienst, zal op dat moment vast door zijn hoofd zijn gegaan. Vermoedelijk hebben die ambtenaren daarom ook zolang werk met scenario 4, het is te riskant. En de gemeente zit al zo krap.

Naar verluidt sprak Ekhart onlangs op een symposium in Sneek over een aanpak op provinciale schaal van arbeidsmarkt en werkvoorziening. Een heel ander perspectief.

Kun je nog zingen , zing dan mee

Blijft de vraag, wat Lutz Jacobi er van vindt. Kent ze tekst en melodie van het Caparis-lied? Anneke wil het haar wel voorzingen.