Suggestieve journalistiek bij de Leeuwarder Courant. Omdat er bij elke Culturele Hoofdstad wel wat te doen is en bij Leeuwarden ook en het bij menig stad alsnog goed komt, komt het ook bij Leeuwarden alsnog goed. De krant noemde wat steden waarbij de voorbereidingen voor het betreffende jaar van uitverkiezing verre van vlekkeloos verliepen, maar het alsnog een succes werd. Helaas werd verzuimd te melden in welke opzichten Leeuwarden overeenkomsten dan wel verschillen vertoont. De argumentatie is weinig wetenschappelijk, journalisten roepen maar wat, die krant heeft geen professionals in dienst. Het onverwachte vertrek van de artistiek leider en de snelle benoeming van een burgemeester als opvolger haalt de angel uit een nog te voeren debat door statenleden over het beschikbaar stellen van extra middelen. Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 alsnog een succes?
Slechts weinig mensen zijn tevreden met alleen maar een jaar vol met evenementen. We moeten na afloop in een of meerdere opzichten structureel beter af zijn, de erfenis moet uit meer bestaan dan onbetaalde rekeningen. Een onderwerp waarover we de oppervlakkige journalisten van de Leeuwarder Courant niet horen. Ik mag graag een stukje hardlopen en deed 6 van de 11 edities van Loop Leeuwarden mee. De voorzitter van de organisatie, die aan die krant verbonden is, kon kritiekloos laten optekenen dat het aantal deelnemers dit jaar een dipje vertoonde maar dat er alle ruimte voor groei is te beginnen in 2018. Nu is het deelnemersveld van de halve marathon redelijk overzichtelijk, ik zie weinig dezelfde gezichten elk jaar. De voormalige directeur van de daklozenopvang doet steevast mee en dan heb je het wel gehad. Het doel van het evenement is om mensen in beweging te krijgen. Bij voorkeur niet eenmalig maar structureel. Wat is dan een betere maat voor succes, het aantal eenmalige lopers per jaar of het aantal mensen dat geregeld meeloopt? Het aantal geregelde lopers is beperkt, in dat opzicht is het evenement weinig succesvol.
Noemen we Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 een succes wanneer er eenmalig veel toeristen komen? Wat mij betreft niet. Menigeen ziet een deel van de bezoekers later terugkomen. Gaat niet vanzelf, daar moet iets voor gebeuren. Ooit kocht ik voor een zacht prijsje het boek Het geheim van loyaliteit, de verborgen kracht achter groei winst en blijvende waarde. Geschreven voor het bedrijfsleven weliswaar, het gaat over klantenbinding. We willen graag volgend jaar de bezoekers voor langere tijd binden, maar hoe? Door de keuze van de kwartiermakers hebben we een joekel van een probleem. De kwartiermakers kozen destijds voor het individueel uit- en aanbesteden van de projecten uit het bidbook in de hoop de kans op succes te vergroten. Geen zogeheten ‘single point of failure’. Helaas zijn de individuele projecten nog steeds gevoelig voor allerlei narigheid waaronder gebrekkige financiering. Een half jaar voor het jubeljaar wordt die plooi naar verwachting alsnog gladgestreken. Resteren nog tientallen gemeenschapsprojecten, georganiseerd door amateurs en semiprofs. Je zou graag willen dat die mensen ook na 2018 dingen blijven organiseren opdat toeristen een reden hebben om weer terug te komen. Daartoe dienen ze over relevante kennis en vaardigheden te beschikken zoals dat ook in het bedrijfsleven geldt. Probleem: we beschikken niet (meer) over een culturele infrastructuur.
Op de website van de regionale omroep zag ik een berichtje voorbij komen dat het Europese Parlement door wil gaan met het benoemen van steden tot Culturele Hoofdstad van Europa. Met strengere eisen omtrent de transparantie van het toezicht. Steden worden niet zoals nu vier jaar vooruit aangewezen maar zes opdat de uitvoerende organisaties tijdig relevante kennis en vaardigheden kunnen verwerven. Het blijft afwachten of de erfenis van het project iets om het lijf gaat hebben.
