Immer aandoenlijk, de nieuwjaarsreceptie van de provincie Friesland. Allemaal bobo’s die willen laten zien hoe belangrijk zij zijn. Nu veronderstelt besturen een gevoel voor richting – we willen niet hier zijn maar daar – en is het eigen aan politiek om in meer of mindere mate ontevreden te zijn met bepaalde aspecten van de huidige situatie. Het is omdat er tijdens de nieuwjaarsreceptie geen zitplaatsen zijn, want je zou van je stoel vallen van verbazing over zoveel gebrek aan ontevredenheid van het Friese College van Gedeputeerde Staten.
De waarnemend Commissaris van de Koning begon de nieuwjaarstoespraak met het memoreren van de talloze afgelegde werkbezoeken en kwam via wat omzwervingen uit op een pleidooi voor de terugkeer van een minister voor landbouw. Tijdens al die werkbezoeken was het duidelijk geworden dat de agrarische sector in deze provincie last heeft van een gebrek aan relevante kennis van het boerenbedrijf bij het Ministerie van Economische Zaken. Weer een minister van landbouw en het probleem is opgelost. De waarnemend commissaris maakt een kordate indruk, maar dit lijkt mij wat kort door de bocht. Vlak na de Tweede Wereldoorlog genoot de agrarische sector in het kader van voedselzekerheid een beschermde status, nu voedsel vanuit alle delen van de wereld wordt ingevlogen lijkt mij die status aparte niet meer van deze tijd. Geef agrarische ondernemers de ruimte en overproductie is het gevolg, niet verbazingwekkend dat overheden regels stellen. Of die regels altijd passend zijn, is een andere vraag. Helaas maken de agrarische ondernemers er een zooitje van, landschapspijn schijnt nu aan ons vocabulaire te zijn toegevoegd, niet zonder reden is Koning van de weide een project van CH2018. Dit project over de teloorgang van de grutto is bedoeld om langs speelse weg de problemen bespreekbaar te maken die het gevolg zijn ongebreideld agrarisch ondernemerschap.
De tentoonstelling Klassieke Verleiding over Sir Lawrence Alma-Tadema in het Fries Museum trekt vele malen meer bezoekers dan verwacht. We mogen hopen dat er bij het College van GS van Friesland een lampje gaat branden: met kennis en cultuur valt ook geld te verdienen. Kennis en cultuur putten de aarde niet uit, hebben het potentieel voor meer welvaart en werkgelegenheid en dat kunnen we van de producten van het land niet zeggen. Die zijn overwegend bedoeld voor (menselijke) consumptie, je kunt er derhalve nauwelijks of geen waarde aan toevoegen zodat de prijs wordt bepaald door vraag en aanbod. Een beroerdere situatie is nauwelijks denkbaar. Tijd voor een andere (politieke) koers, ware het niet dat die van het huidige college niet te verwachten is. De hoogste ambitie is het gezamenlijk uitzitten van de rit en dan kun je maar beter niet te veel tegenstrijdige ambities hebben waar je ruzie over kunt krijgen. In een ver verleden werden er initiatieven ontplooid voor een nieuw Fries museum op een vernieuwd Wilhelminaplein en watertechnologisch instituut Wetsus waar we vandaag de dag de vruchten van plukken. Van recentere datum zijn het project Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 en de start van universitair onderwijs in 2018 in Leeuwarden. Tijdens mijn jaarlijkse werkbezoek aan de provinciale politiek is mij duidelijk geworden dat het huidige College van Gedeputeerde Staten geen enkel initiatief gaat ontplooien waar we in de toekomst profijt van gaan hebben. Ze hadden er net zo goed niet kunnen zitten.
