Ik heb blijkbaar het ‘syndroom van Zoetemelk’: de eeuwige tweede die nooit zal winnen

(tekst; Huub Mous)

Gisteren kreeg ik bericht van de jury van de Van Helsdingen Prijsvraag van de Stichting Psychiatrie en Filosofie, dat het manuscript van mijn boek Het algoritme van de waan niet bekroond wordt met een prijs. Maar evenals vorige keren, dat ik ingezonden had, was er veel lof van de jury. Er waren meerdere juryleden die bijzonder gecharmeerd waren door mijn werk, zo werd mij per mail medegedeeld door Wouter Kusters die het secretariaat van de prijsvraag verzorgt. 

Dat ik wederom buiten de prijzen val is jammer natuurlijk, maar ook niet geheel onverwacht. Ik begin er een beetje aan te wennen. Zo gaat dat nu al voor de zesde keer! Die jury en ik hebben een knipperlicht-relatie. Aan en uit, maar dan steeds tegelijk. Steeds hele mooie woorden en volop lof, maar telkens weer geen prijs. Zeg dan maar niets meer, zou ik zeggen.

Lees hier verder