Wegens gebrek aan middelen verlegt het nieuwe College van B&W van Leeuwarden de koers van hardware naar software. Dat belooft wat. Het zal duidelijk zijn dat als de middelen er wel waren geweest de koers niet verlegd zou worden. Besturen op basis van hardware is nu eenmaal een stuk gemakkelijker dan op basis van software. Harde infrastructuur kun je extern inkopen, daar hoef je inhoudelijk niet echt verstand van te hebben. Iedereen die computers kan programmeren weet dat software (ontwikkelen) het moeilijkste deel van ICT is. Het is derhalve de vraag of de geuite ambities gerechtvaardigd zijn gelet op het beroerde trackrecord in het sociale domein.
Onlangs een ronkende tekst in de Leeuwarder Courant over de aanleg van een sloepenroute nu een aquaduct bij het Drachtsterplein de brug over het van Harinxmakanaal vervangt en er ruimte is om het riviertje de Potmarge te verbinden met dat kanaal. Afgelopen zomer eens gekeken waar dat riviertje nu precies loopt. Op de karakteristieke brug van de doorgaande weg van dorp Huizum in noordelijke richting gekeken: slechts ruimte voor een … kano. Vooropgesteld dat de kanovaarder voor de vernauwing snelheid heeft gemaakt want de Potmarge is daar geen peddellengte breed. Nu de doorsteek bij buurtschap Schilkampen is gerealiseerd kan iedereen beter dan in het verleden de spoorbrug Leeuwarden – Groningen zien liggen en zelf constateren dat daar niet veel boten onderdoor kunnen. Volgens de plattegrond van Leeuwarden is er straks een prachtige vaarroute te bevaren, alleen voor kano’s.
Een kaart van een gebied is niet het gebied zelf, het is een model. Een model is een abstractie van de werkelijkheid waar ten behoeve van een bepaald doel tal van details zijn weggelaten. Een kaart is bedoeld om te navigeren om van A via (vaar)wegen in B te komen. Ambtenaren van de gemeente Leeuwarden gebruiken kaarten om beleid te ontwikkelen. Ze werpen vanachter hun bureau op het gemeentehuis een blik op de kaart en denken te weten wat vervolgens kan. Dat is hun mentale model van beleidsontwikkeling. In het geval van de sloepenroute blijven de gevolgen van dat gemankeerde model beperkt, niemand zal in de toekomst de bootjes missen die er nu ook al niet varen. Hooguit zonde van de centen, maar die zijn nu op.
Het gedoe met de festivals in recreatiegebied de Groene Ster blijft daarentegen niet onopgemerkt, aan de basis ligt hetzelfde mentale model. Ambtenaren werpen een blik op de plattegrond en denken te weten wat daar zoal gebeurt en derhalve kan. Helaas heeft de bestuursrechter moeten vaststellen dat die manier van werken niet deugt. Was Leeuwarden een lerende organisatie geweest dan zou er allang een verbeterslag hebben plaatsgevonden, helaas valt er weinig vooruitgang te bespeuren. Wil het nieuwe college daadwerkelijk de koers van hardware naar software verleggen dan zijn de festivals van dit jaar een aardige testcase.
