Het laatste stukje van het masker dat D66 al ruim 50 jaar draagt is nu definitief afgezet

(tekst: ingzonden)

Demasqué 66

Het laatste stukje van het masker dat D66 al ruim 50 jaar draagt is nu definitief afgezet. Dat doet Rob Jetten in het artikel in de LC van 15 februari.

Weet u het nog? D66 is opgericht om ons land een democratische oppepper te geven. Speerpunten waren de gekozen burgemeester en het referendum. Ze noemden dat hun kroonjuwelen. We weten hoe het gegaan is. Uit het referendum over de Europese grondwet kwam een andere uitslag dan D66 wenste. Dus weg met het referendum.

Ook de gekozen burgemeester wilde niet erg vlotten. Dus D66’er Thom de Graaf liet zich tot burgemeester van Nijmegen benoemen. Hij weigerde die benoeming niet. Tsja, van principes kun je last krijgen, dus weg ermee. En dan het klimaatgedoe. Iedereen moet mee kunnen doen. Het moet haalbaar en betaalbaar blijven. We gaan de mensen verleiden. Het begon met het verplichte energielabel voor woningen. In aanvang kon je dat zelf aan de hand van een model invullen. Kosten: een paar tientjes. Minister Ollongren (D66) besliste dat het zo niet langer kon. Gecertificeerde inspecteurs moesten dat voortaan doen. Kosten: een paar honderd euro. Goed betaalbaar toch? Een consumentenprogramma heeft inmiddels uitgewezen dat verschillende inspecteurs met afwijkende en soms totaal verkeerde rapporten komen. Maar zonder verplicht energielabel is een huis niet te verkopen.

Een voordeel is dat de minister nu een overzicht heeft hoe de situatie van alle woningen is. Dat is handig om straks achterblijvers alsnog te verleiden. Maar wel zodanig dat het allemaal haalbaar en betaalbaar blijft.

Maar Jetten trekt nu het laatste stukje van het D66 masker af. Hij wil haalbaar en betaalbaar niet meer horen. Het verleiden is achter de rug. Nu komt het mes op de keel. Jetten heeft haast. Want binnen acht jaren moet Nederland in Europa vooroplopen. Koste wat kost. Dit alles zal veel Nederlanders aan de rand van de financiële afgrond brengen. En dat allemaal om de doelstellingen van Parijs te halen.

Het akkoord van Parijs is een brij van vage doelstellingen en algemeenheden. Het is aan de landen zelf de maatregelen in te vullen. En over de resultaten te rapporteren, en eventueel de nodige aanvullende maatregelen te treffen. Arme landen, die dat allemaal niet kunnen betalen krijgen honderd miljard euro per jaar voor het treffen van klimaatmaatregelen. Het betreft veelal corruptocratieën, dus dat geld zal beslist goed besteed worden.

Uiteraard heeft Nederland voor zichzelf de lat hoog gelegd. Mede onder invloed van allerlei milieuactivisten. We hebben Natura 2000 gebieden aangewezen. Liefst 160, sommigen ter grootte van een postzegel. Daar krijgen we nu last van, want in die gebieden slaat te veel stikstof neer. Dus veehouderij moet stoppen, de bouw en infrastructurele werken liggen stil. Verkeerd ingeschat? Dus terugkomen op een verkeerde beslissing? Helaas, een aanwijzing van een Natura 2000 gebied is even definitief als de dood, een terugweg is er niet. Mag niet van Europa.

Het is wel merkwaardig dat het stikstofprobleem precies binnen de landsgrenzen blijft. In het stuk bos aan de andere van de grens bestaat het niet. Dus de veehouder net over de grens kan ongestoord zijn gang gaan, Met een beetje geluk waait zijn stikstof naar ons natuurgebied. En dat gaan wij dat weer compenseren.

Maar Jetten en zijn bondgenoten willen koploper zijn in Europa. Om een voorbeeld te stellen aan de rest van de wereld. En dat mag vele tientallen miljarden kosten. En intussen zwaar gesubsidieerd doorgaan met biomassa verstoken. Bewezen slechter dan kolenstook.

Ik zou hem, en de rest van de regering willen uitnodigen om eens om een globe, of een wereldkaart te gaan staan. En vooral ook een vergrootglas mee te nemen. Anders is de kans groot dat je ons landje niet vindt. Logisch, Nederland beslaat ongeveer 0,03 procent van het landoppervlak van de aarde. Dat stukje draagt ongeveer 0,25 procent bij aan het klimaatprobleem. En dat met 520 inwoners per vierkante kilometer. Hiermee zitten we in de top tien van de wereld. En op dat kleine stukje aarde willen we aan alles meedoen, en een voorbeeld zijn voor de rest van de wereld. Dat doet mij sterk denken aan de muis en de olifant die over een brug lopen. De muis loopt voorop, en roept tegen de olifant: ‘Stamp eens wat sneller, zo hou je me nooit bij’.

Gert van Meegdenburg (aangeboden aan de LC die mijn stukjes niet wil plaatsen)