Gemeente kiest voor lapmiddelen aanpak recreatiegebied Groene Ster

(tekst: oud-raadslid D66 Wietse Elzinga op zijn weblog)

Communicerende vaten – elementaire natuurkunde voor ambtenaren

De Structuurvisie Groene Ster is een fascinerend document, vooral om wat er niet in staat. De gemeenteraad van Leeuwarden moet over enige tijd een besluit over deze visie nemen en geld beschikbaar stellen. Dat gaat de inwoners van Leeuwarden uiteindelijk veel geld kosten: er wordt weer eens voor een halfbakken oplossing gekozen.

Misschien herinnert u zich nog van de natuurkundelessen de Wet van de communicerende vaten. Een vat is onderin verbonden met een ander vat en daartussen zit een kraantje. Vul met gesloten kraantje het linker vat tot op zekere hoogte. Wat gebeurt er wanneer u het kraantje opendraait? Het waterpeil in het linkervat daalt en die in het rechter vat stijgt totdat de niveau’s gelijk zijn. Wij gaan naar de Groene Ster waar aanvankelijk een plas aan de linkerkant van de weg (vanaf het Bastion-eiland bekeken) is gescheiden van de plas aan de rechterkant. Wat gebeurt er wanneer er een duiker onder de weg wordt aangebracht?

Omdat de plassen geen afgesloten vaten zijn is er sprake van enige stroming. Die stroming is niet toereikend om blauwalg in de zomer te voorkomen. Wat bedenken ambtenaren van de gemeente Leeuwarden en het waterschap? We leggen een paar dammen aan zodat er wel een vat ontstaat en houden vervolgens de raadsleden voor dat het waterpeil wel twintig centimeter zal stijgen. Nu zijn raadsleden in deze stad niet de slimsten en hebben zij bij natuurkunde vast niet opgelet, maar zij moeten snappen dat dit niet werkt. Een medewerker van het waterschap gaf dat ook toe bij een bijeenkomst van Hengelsport Vereniging Leeuwarden. Als bij een nog uit te voeren berekening zou blijken dat het een paar centimeter zou zijn dan waren ze al blij. Het zal duidelijk zijn dat op deze manier er geen betere doorstroming van het water zal ontstaan.

Een betere waterkwaliteit is een belangrijke doelstelling om bij scherpere Europese regels toch in het gebied te kunnen blijven recre�ren. De vissers – grootgebruikers in het gebied – zouden er geen probleem mee hebben wanneer er eerst zou worden gebaggerd, riet aangeplant en als laatste brasem zou worden weggevangen. Maar baggeren is duur en dat probeert de gemeente te vermijden. Dus: eerst op grote schaal riet aanplanten zodat er niet meer overal gevist kan worden en vervolgens hopen dat als vanzelf de waterkwaliteit verbetert. Dat gaat niet werken.

Er dreigt nu een bekend Leeuwarder fenomeen te ontstaan. Vanwege achterstallig onderhoud – gewoontegetrouw niet begroot – moet er onder druk van externe regelgeving een inhaalslag gemaakt worden. Voor een echte, werkende oplossing heeft de gemeente geen geld (over), met lapmiddelen die niet gaan werken wordt gepoogd een grote uitgave te vermijden en het eind van het liedje is dat wij twee of drie keer geld moeten gaan uitgeven.

De Groene Ster is een mooi recreatiegebied ook al blijft er steeds minder ruimte voor openbare recreatie over, het is diep triest dat ambtenaren die zich bezig houden met dit gebied geen flauw idee hebben van het echte gebruik van het gebied.