De evenementenbranche heeft de grootste broek aangetrokken die men bij de afdeling rekwisieten kon vinden

foto: Theo de Witte

De evenementenbranche heeft de grootste broek aangetrokken die men bij de afdeling rekwisieten kon vinden. De organisatoren van evenementen, die geen doorgang kunnen vinden vanwege het cornonavirus, willen het liefst gratis geld van de overheid tot ver in 2021. De reguliere middenstand, toch nog altijd de belangrijkste motor van de economie, stelt zich heel wat bescheidener op.

Bescheidenheid ligt niet in de aard van de organisatoren van evenementen en festivals. Tot nu toe hadden zij volop de wind in de zeilen dankzij bestuurders die allemaal de ambitie koesterden hun standplaats het etiket festivalstad of festivaldorp te geven. In Leeuwarden ging die wens dusdanig ver dat er alleen al om de evenementen in het recreatiegebied de Groene Ster mogelijk te maken voor bijna 4 ton aan juridische kosten is gemaakt. Onderliggend probleem is dat de bestuurders van de gemeente Leeuwarden hun zaakjes niet op orde hadden, en nog steeds niet hebben. Jaar in jaar uit slaagden zij er niet in om een ordentelijk festivalterrein in te richten, noch zich te houden aan hun eigen regels. Maar het kan natuurlijk best zo zijn dat de gemeente Leeuwarden pal staat voor een levendige advocatuur, je weet maar nooit.

Leeuwarden heeft zich tot het uiterste uitgerekt om de evenementen in de Groene Ster mogelijk te maken. Partijen die altijd al gebruik maakten van de terreinen werden zonder pardon aan de kant gezet. Ook wat de kosten betreft was het voor de organisatoren van evenementen bijzonder lucratief om met de gemeente Leeuwarden in zee te gaan. De organisatoren konden vaak voor een appel en een ei wekenlang gebruik maken van de terreinen, die in die periode niet toegankelijk waren voor anderen. De kosten van het gebruik van de enorme terreinen staan in geen enkele verhouding met de kosten die de mkb’er in rekening worden gebracht voor zijn precariorechten of terrasvergunning. Rekeningen voor herstelkosten aan het terrein en het aanleggen van drainagebuizen werden door de gemeente Leeuwarden ruimhartig betaald. De kioskhouder op het terrein van de Groene Ster – een gewone mkb’er – die door op- en afbouwwerkzaamheden zijn inkomsten weg zag vallen moest compensatie van achter de helsdeuren weghalen. Alles voor de commerciële kunsten.

Niemand in Leeuwarden is tegen festivals en evenementen. Wie met een kleurig armbandje om in de rij wil staan voor een plastic beker met duur lauw bier: be my guest! Wie daarna in een lange rij voor de mobiele wc’s wil staan: veel plezier! Wel is men tegen willekeur en bevoordeling.

Nog afgezien van het culturele gehalte van de festivals is het er voor een belangrijk deel pr wat de klok slaat. Ook de bij subsidieliefhebbers veel gebezigde buzzwoorden zoals duurzaamheid en circulaire economie ontbreken zelden. Al vroeg in het jaar heeft men de reguliere media met aankondigingen van artiesten en opening van de kassa al in de zak.

Daar waar de commerciële festivals – zo kun je ze moeiteloos kwalificeren – ruim baan wordt gegeven zal er vanuit de schouwburg- en theaterwereld met stijgend misprijzen naar de bestuurders worden gekeken die al dit fraais moeiteloos mogelijk maken. Waarom zij wel en wij niet? De Friese schouwburgen, theaters en popzalen waren al blij geweest met het geld dat de gemeente Leeuwarden er de laatste jaren doorheen heeft gejaagd aan juridische kosten rond de festivals. Sorry, advocaten.

Bij de Friese schouwburgen, theaters en popzalen is een groot aantal vaste medewerkers door de jaren heen ingeruild voor vrijwilligers. Mooie functies verdwenen. Of de tientallen vrijwilligers die de schouwburgen, theaters en popzalen in de benen houden deze instellingen blijvend zullen schragen in de wetenschap dat de commerciële evenementenorganisatoren weer vooraan staan bij bedelen om subsidiegeld, waag ik te betwijfelen. Er komt een moment dat zij denken: wie is er hier gek?

Inmiddels draait de pr-machine van de organisatoren van evenementen op volle toeren. De organisatoren van commerciële festivals hadden, net zoals degelijke mkb’ers die al meerdere crisis trotseerden dat doen, hun duurzame opvattingen in de praktijk moeten brengen en een buffer moeten aanleggen. Vooruitkijken is niet een ieder gegeven.

Andries Veldman

foto: Theo de Witte