DDI of UCF? Qua kennis blijven we op ons eilandje

(tekst: weblogger Wietse Elzinga)

Een zachte infrastructuur hard gemaakt

Gebouwen kun je zien staan en wegen zien liggen. Misschien om die reden dat veel mensen en hun volksvertegenwoordigers minder moeite met harde infrastructuur hebben dan met een zachte infrastructuur gebaseerd op kennis en vaardigheden. Je kunt nu eenmaal niet aan de buitenkant zien over welke kennis en vaardigheden iemand beschikt. Friese bestuurders en beleidsmakers dromen van een kenniseconomie maar ontberen de kennis en vaardigheden om die te realiseren. De vraag luidt in feite:”Hoe maak je een zachte infrastructuur hard?” Het antwoord is niet in één stukje te geven, vandaar een serie over dit onderwerp.

Onlangs mocht ik aanwezig zijn bij een netwerkbijeenkomst in Leeuwarden in het kader van watertechnologie. Tijdens een van de deelsessies presenteerde zich het Dutch Drying Institute (DDI) voor het eerst aan een breder publiek. Dit kenniscentrum voor droogtechnieken is onlangs van start gegaan en gaat zich fysiek vestigen op de watercampus. Voor mensen die in Leeuwarden bekend zijn, het gaat om het voormalige terrein van Atoglas. Ik heb DDI nog nooit horen noemen in een nieuwjaarstoespraak van burgemeester Crone of CvdK Jorritsma, het is een initiatief vanuit het bedrijfsleven en niet zoals de Dairy Campus een bestuurdersspeeltje. In het Dutch Drying Institute participeren bedrijven die ten koste van veel energie water aan hun grondstoffen of hun producten moeten onttrekken. Door het bundelen van hun krachten en kennis verwachten ze een forse energiereductie te kunnen realiseren. De energieman van de gemeente Leeuwarden met zijn zonnepaneeltjes die, niet verbazingwekkend, nog nooit van het bestaan van DDI had gehoord kan slechts dromen van dit soort besparingen. Andere beleidsmedewerkers van de gemeente Leeuwarden schitterden door afwezigheid.

Ook opmerkelijk afwezig waren vertegenwoordigers van de Friese netwerkuniversiteit University Campus Fryslân (UCF), ze kenden het bestaan van het evenement. Op het congres van UCF hield iemand van een fabrikant van scheerapparaten uit Drachten een mooi verhaal over kennisketens en hoe dat bedrijf die ketens realiseert. Aanwezigen mochten er wel kennis van nemen maar niet reproduceren vandaar dat ik er verder niet veel over kan zeggen dan dat een dergelijk bedrijf heel goed moet weten hoe je haren kunt verwijderen. Het bedrijf heeft namens een innovatiecluster uit Drachten de UCF benaderd in verband met een geregelde aanvoer van goed opgeleide techneuten. UCF kan leren hoe je kennisketens vormt, wie weet wat wel of (nog) niet, hadden ze de presentatie van DDI bezocht dan hadden ze nu geweten dat het bedrijvencluster rond die jonge instelling dezelfde problemen heeft als het innovatiecluster uit Drachten.

We hebben in Friesland qua kennis van alles, het zijn (bijna) allemaal eilandjes. De meest aangewezen instelling om die eilandjes tot een netwerk te smeden is onze netwerkuniversiteit UCF ware het niet dat die mensen vooralsnog niet uit hun academische ivoren toren wensen te komen. Het kan niet zo zijn dat ik als betrokken burger de namen moet noemen en de contactgegevens moet aanleveren om mensen die soms letterlijk om de hoek bereikbaar zijn met elkaar te laten communiceren. UCF en DDI houden beiden kantoor in de Johannes de Doperkerk, praatje bij de koffieautomaat dames en heren?

cultuur middenstanders zakelijk