Burgemeester Bert Middel: laat sociale werkvoorziening wiet kweken

(tekst: burgemeester Bert Middel van Smallingerland op zijn weblog)

Gemeentelijke wietteelt

Vandaag � vrijdag 21 november 2008 � vindt er een ‘wiettop’ plaats in Almere. Burgemeesters van de ruim honderd gemeenten met een of meer ‘coffeeshops’ (een fraai woord voor een wietwinkel) zijn daarvoor uitgenodigd. Centrale vraag is of we door moeten gaan met het ‘gedogen’ van softdrugs, of we het moeten verbieden of dat we overgaan tot een aan regels en controle gebonden legalisering.

Sinds Drachten twee coffeeshops heeft, is de overlast rond het gebruik van softdrugs sterk verminderd. De verkoop van het spul aan volwassenen is in zeer kleine hoeveelheden toegestaan, de inkoop is nog steeds illegaal. En juist daarom is de wietteelt een interessant werkterrein voor criminelen, die meteen ook het buitenland voorzien van grote hoeveelheden softdrugs. En zolang de wietkwekerijen en ook de aanvoer van softdrugs in illegale handen zijn, is controle op de kwaliteit ervan onmogelijk. Dat is bedreigend voor de volksgezondheid, want het spul wordt steeds zwaarder � waarmee de grens met harddrugs vervaagt � en is steeds vaker vervuild met chemische troep.

Verbieden heeft geen zin, want softdrugs worden op grote schaal gebruikt. De vergelijking met alcohol kan gemaakt worden. In de jaren dat Amerika was ‘drooggelegd’, werd er meer dan ooit alcohol gedronken. En was de productie, distributie en verkoop volledig in handen van de georganiseerde criminaliteit. Zoiets gaat hier ook gebeuren wanneer je softdrugs gaat verbieden.

Doorgaan met gedogen is doorgaan met hypocrisie. Verkoop via de voordeur toestaan en inkoop aan de achterdeur verbieden. En dus ook het ontbreken van controle op kwaliteit. Met daarbij een snel groeiende criminele sector die zich ongebreideld met wietteelt bezighoudt. Waarbij het voor politie en justitie vaak dweilen met de kraan open is.

Ik ben en blijf dan ook een fervent voorstander van gereguleerde legalisering. Waarbij we ook de teelt, aanvoer en kwaliteit in de gaten kunnen houden. Sterker nog, het is helemaal geen gek idee dat gemeenten zelf via eigen kwekerijen de teelt ter hand nemen. Het zou via al bestaande onderdelen van de sociale werkvoorziening (WSW) kunnen gebeuren. Misschien ook wel door de eigen buitendiensten. Je neemt zo de criminelen de wind uit de zeilen, je weet precies wat je produceert en wat de sterkte en kwaliteit ervan zijn en je kunt de opbrengst ten goede van de gemeenschap laten komen. Dit laatste gebeurt nu ook al met de winsten van bijvoorbeeld de Holland Casino’s.

Zo sla je vele vliegen in ��n klap: je beperkt overlast, je voorkomt en bestrijdt criminaliteit, je ziet toe op teelt, aankoop, voorraad en verkoop, je waakt over de volksgezondheid en je houdt er met z’n allen ook nog een paar centen aan over. Het lijkt me de moeite van het proberen waard, te beginnen in bijvoorbeeld Drachten.

Maar zoals altijd staan er wetten in de weg. En praktische bezwaren. Maar die kunnen overwonnen worden. Als je maar wilt. En vooral ook durft.