Bij de eerste lunchlezing dommelde Siem even lekker weg

(tekst: Facebook)

Vrienden. Fanmiddach hew ik even keken bij un lunchdebat in Tresoar (leuk foor de mannen met de fytstassen: gratis broadsjes, melk en koffie – op 16 oktober komt Sjoerd Feitsma). Ut lunchdebat viel samen met un ander lunchdebat: broadsje NHL (oek gratis koffie). Ut bruist hier su dat we nyt wete wat de ander an ut doën is. Enfin, su un bekend columnist sêgge.Op ut programma in Tresoar ston Tim Laning, de man fan de games. Is al vijf jaar besig met syn lapraskopisch instrument wêr oek wat fun bij komt kieken, games nou. Foor mij sat Bert Looper van Tresoar. Achter mij sat Koen Eekma, de baas fan de Afûk en naast mij sat Siem van der Woude, fan voorheen ut Ryksarchief (opslokt deur Tresoar). Van der Woude sat na tien minuten al te dommelen. Even later hoorde ik gesnurk. Om 13.10 uur klapte hij sien smartphone open, hij moest fut. Fergadere fansels. Oek de Afûkman ging der fandoor. Oek weer fergadere fansels. Discussie was hun net een brug te ver. Ut staat oek goëd nou: we mutte weer an ut werk.Ik froeg Laning: wat smyt de gameontwikkeling nou op foor de werkgelegenheid in Friesland. De bestuurders hewwe dêr de mond altied fan fol. Ut miljoenen debakel fan Gameship binne se al bijna fergeten. Tim Laning sag dur feul in maar we mutte nyt meer in gewoane arbeidsomstannechheden denke. Hy sei oek dat fia de komputer feul sorg ferleend kon wudde en nam Dokkum (krimp is kans) as foorbeeld. Self dacht ik dat de Dokkumers toch liever hun siekehús houwe wuden. Een gewoan gebouw met un foordeur. Laning sit op dit moment al weer in Amsterdam te fergaderen met de 4G, dat binne vier groate gamebedrieven. Die pitche met siën vieren om een groate opdracht ut Singapore binnen te slepen. En as dat lukt wurdt de werkgelegenheid verdeeld over ut hele lân, as ik ut goed begrepen hew.

Maar dat dy lunchdebatten nou krekt op ut selfde tydstip falle is toch wel un mirakel. Ut is krekt as aflopen saterdach met op één dach: Ljouwert Culinair, Open Monumentendag, Dag van de Democratie en de Shantykoren. Iemand mut seit hewwe: we doën ut allemaal tegelykertied, dan binne we dur maar vanaf. Ut is krekt su as met de jaarleckse drugsfangst bij Kornwerdersand. Even in ‘e benen dan hewwe we ut maar weer had. Je kenne de klok dur op gelyk sette. Eén keer per jaar komme se in aksie om un sielboatsje te pakken. Bruisen het so sien grenzen.

Andries Veldman