Bestuurders Deinum, Smink en Bonnema: Lang Leve De Crisis!

Lang leve de crisis, dat riepen de bestuurders Henk Deinum (wethouder), Willem Smink (voorzitter bestuur NHL) en Alex Bonnema (directeur wooncorporatie Elkien) gistermiddag tijdens de bijeenkomst van architectuurclub BNA Regio Noord die gehouden werd in het nieuwe gebouw van de NHL in Leeuwarden. Op het programma prijkte de studentencampus. Alexandra den Heijer, Universitair docent Real Estate Management aan de TU Delft, probeerde de architecten te prikkelen. Den Heijer: Niks niet nieuw bouwen, gebruik wat je hebt!

Bonnema moest toegeven dat hij nog niet eerder structureel met Deinum en Smink had gesproken over het huisvesten van studenten. ‘Bizar’, zo zei hij. ‘We overleggen niet over wat als nummer 1-probleem voor mijn huurders hier speelt: het parkeren van docenten en studenten in onze woonwijken Bilgaard.’ Een euro parkeergeld per dag is de docenten te veel, zo bleek.

Volgens Bonnema is de centrale vraag die in Leeuwarden op de agenda moet staan: hoe binden we studenten aan een boeiende stad. De stad moet interessanter, het wonen moet beter. ‘Het is leuk dat ze hier studeren, maar wat gebeurt er daarna?’

Stedenbouwkundige Niek Verdonk (gemeente Leeuwarden) vond dat de campus zich niet moet afzonderen van de rest van de stad. Hij adviseerde ook om de gezelligheid en het woonklimaat voor studenten te verbeteren. Zijn oog was gevallen op de omgeving van de Breedstraat en Speelmansstraat om hier studenten te huisvesten. Ook wethouder Deinum dacht in die richting, zo zei hij. Hij noemde in dit verband Zalen Schaaf.

Ook Den Heijer die alle universiteiten met een campus in ons land had onderzocht vond dat er meer gebruik zou moeten worden gemaakt van de faciliteiten van de stad. Gebruik de leegstaande monumentale gebouwen, zoals in Maastricht gebeurt. ‘Waarom gebruiken we de theaters in de stad niet om kennis over te brengen.’ Een espresso-bar op de campus vond ze nog wel verdedigbaar, maar een restaurant vond ze geen goed idee. ‘Hou dergelijke zaken niet krampachtig op de campus. Laat dat in de stad.’

Den Heijer vond ook dat de hogeschool veel meer zou moeten laten zien wat er achter de muren gebeurt. Smink deelde die mening. ‘We willen toe naar een soort aquarium, waar je kunt zien wat we doen. Het is verbijsterend om te ontdekken dat collega’s geen weet hebben van elkaars activiteiten.’

Den Heijer hamerde op de ontwikkeling van een stevige beleidsvisie. Niet onbelangrijk omdat het aantal studenten in Leeuwarden in vijf jaar tijd met 40 procent is toegenomen. Volgens haar zet die stijgende lijn zich in de komende tien jaar door. Daarna vlakt die af.

Smink wenste in noordelijk verband een vorm van samenwerking, een lokaal akkoord. Dat had hij als Groningerbestuurder ook al eens van de grond getild, maar is nu in de buurprovincie in het slop geraakt.

Vraag aan Den Heijer: ‘Wat is uw ervaring met dergelijke uitspraken van bestuurders: Zijn ze dit morgen allemaal weer vergeten?’ Alexandra den Heijer na enige aarzeling: ‘Ik denk het wel.’