Ambtenarij speelt hoog spel

(tekst: Wietze Elzinga)

Nieuwe soapserie

SEPTEMBER 23, 2020

In de Groene Ster is een nieuwe soapserie van start gegaan. Of de nog lopende serie een happy end gaat krijgen is nog niet bekend, de nieuwe serie kent een wat ingewikkelder plot. Journalisten van uiteenlopende media doen er verstandig aan goed op te letten. De klucht rond de vergunningen voor festivals in recreatiegebied de Groene Ster is in essentie heel eenvoudig: mensen dachten dat het eenvoudig zou zijn om een festival in dat gebied te organiseren, het tegendeel is het geval gebleken. Om pottenkijkers buiten de deur te houden werden simpelweg ingediende bezwaarschriften nooit voorafgaand aan een festival behandeld. Het College van B&W van Leeuwarden geeft geen enkele plausibele verklaring voor deze werkwijze, geen politicus gehoord over het feit dat belanghebbenden het fundamentele recht te protesteren tegen een overheidsbesluit werd ontnomen.

Enige creativiteit kan de ambtenaren van de gemeente Leeuwarden niet ontzegd worden, als het ons niet lukt om vergunningen juridisch correct te verstrekken volgens de huidige wet- en regelgeving dan doen we het toch volgens een wet die nog niet van kracht is? De Omgevingswet treedt pas in 2022 in werking, gemeenten mogen bij wijze van experiment alvast wat ervaring opdoen. In de lokale Huis aan Huis-uitgave van 23 september valt te lezen dat er een tweetal ontwerp-omgevingsvergunningen ter inzage is gelegd voor het houden van twee festivals in de Groene Ster in 2021. De gemeente Leeuwarden heeft voor deze twee festivals voor het “zware” traject gekozen, iets preciezer beide festivalorganisaties zouden op vrijwillige basis op dit traject hebben aangestuurd. De nieuwe wet kent twee typen trajecten, een reguliere variant die standaard is en een uitgebreide variant die door de aanvrager van een vergunning expliciet op vrijwillige basis aangevraagd moet worden. Nu begrijpt niemand waarom de twee festivalorganisaties voor de uitgebreide variant gaan waar de reguliere variant standaard is. In het geval van het psychedelische festival zouden complotdenkers nog kunnen vermoeden dat de voormalige uitvoerende producent in ruil voor een baan bij de gemeente “zijn” festival vrijwillig heeft ingebracht. Het blijft speculeren, maar wel handig om iemand aan boord te hebben die de ins en outs van dat festival kent. Wat het festival Welcome to the Village bij deze vrijwillige actie wint is in raadselen gehuld.

Dit keer even geen voorlopige voorzieningen, de gang van zaken is als volgt: de ontwerp-omgevingsvergunningen liggen zes weken ter inzake op het gemeentehuis. Opmerkelijk detail: we dienen ons in dit tijdperk van viruscrisis op afspraak bij het gemeentehuis te vervoegen. Op afstand langs elektronische weg een digitale versie bekijken lijkt niet tot de mogelijkheden te horen. Ambtenaren worden opgeroepen vooral thuis te werken, belangstellenden dienen zich fysiek te melden voor een blik op een papieren document. Belachelijk!

Daarna volgen de definitieve vergunningen waartegen binnen zes weken na publicatie bezwaar aangetekend kan worden. Indieners van een zienswijze dienen erop bedacht te zijn dat een bezwaarschrift geen nieuwe punten van beroep mag bevatten tenzij er van de ontwerpvergunning naar de definitieve versie veranderingen zijn opgetreden. Onder specifieke omstandigheden is het aanvragen van een voorlopige voorziening mogelijk. Als ik alles goed heb begrepen dan is zo’n noodgreep vooralsnog niet aan de orde.

Het spannende aan deze soapserie is: zijn de festivalorganisaties wel op vrijwillige basis ingestapt op een ingewikkeld traject waar de reguliere variant standaard is?