Als beleidsmaker zou ik heel nieuwsgierig zijn naar het aardige zuivelfabriekje in Dokkum

Je stem laten horen

March 13, 2019 by Wietse Elzinga

Als doorsnee inwoner van Leeuwarden merk je maar bar weinig van de provinciale statenverkiezing. Een bijlage bij de lokale Huis aan Huis-uitgave en dat was het wel zo’n beetje. En een foldertje van een partij die voor honderd procent biologisch gaat. Helaas viel nergens te lezen op welke wijze die partij dat denkt te gaan realiseren. Meest opmerkelijke bericht van de afgelopen tijd was toch wel dat de provinciale staten unaniem voor een motie heeft gestemd betreffende een haalbaarheidsonderzoek naar de mogelijkheden van een digitaal platform waarop burgers hun mening kenbaar kunnen maken. Toen ik dat als voormalige volksvertegenwoordiger las dacht ik: in die functie word je toch geacht te weten wat er onder de bevolking leeft? Sommige partijen zien de komende verkiezing als een vierjaarlijks referendum onder het motto: mensen zijn en worden het toch niet eens over de (on)wenselijkheid van bepaalde dingen, laat het allemaal maar aan ons over. Ik hoop dat ze weinig stemmen krijgen. Een andere partij wil burgers in het voortraject van besluitvorming betrekken. Je mag je zegje doen en daarna je mond houden. Die linkse partij is in democratisch opzicht nog wat groen achter de oren.

Een verademing vind ik de partij waarvan de lijsttrekker zich heeft afgesplitst van D66. Die club wil de mensen bij de uitvoering van beleid betrekken. Het thans onafhankelijke statenlid liep bij zijn vorige partij te ver voor de troepen uit, begreep ik uit berichten in de media. Dat krijg je natuurlijk al snel wanneer D66 achter de gekozen burgemeester blijft aansjokken, ook die krijgt in z’n eentje niet veel voor elkaar. Voor het overige is het veelal het bekende patroon: beleid van bovenaf. Het valt niet te ontkennen dat landschap, afnemende biodiversiteit en intensieve melkveehouderij op gespannen voet met elkaar staan. Een deel van het probleem wordt veroorzaakt doordat de melkveehouders als toeleveranciers tevens eigenaren zijn van het bedrijf dat de zuivel verwerkt. Dat is bedrijfseconomisch gezien een rare constructie, een normaal bedrijf kan niet onbeperkt boven de vraag produceren. Dat is het aardige van het zuivelbedrijfje in hartje Dokkum, sommige afnemers zijn de eigenaren. Pas wanneer de afzet toeneemt kan de toeleverancier meer (gaan) leveren. Als beleidsmaker zou ik heel nieuwsgierig zijn: bij hoeveel vaste klanten uit de directe omgeving schrijft het bedrijf zwarte cijfers? Hoeveel liter melk wordt er dan verwerkt en hoeveel vangt de toeleverancier daarvoor? Zijn toeristen nodig om uit de kosten te komen of om zwartere cijfers te schrijven? Elders in de provincie willen mensen wellicht het Dokkumer initiatief overnemen vooropgesteld dat zij vooraf een beeld kunnen vormen van de haalbaarheid. Mooi voorbeeld waarbij een overheid het particuliere initiatief kan ondersteunen door relevante cijfertjes te verzamelen en te verspreiden. Die partij die voor 100% biologisch gaat kan maar beter leentjebuur gaan spelen bij die nieuwkomer die vermoedelijk het college niet haalt.

Helaas is een eclectische benadering niet mogelijk, je kunt je stem maar op een partij uitbrengen. We mogen een stem uitbrengen maar of die ook wordt gehoord is een tweede gelet op de overheersende instelling van veel politieke partijen. Mocht de opkomst tegenvallen dan doen de dames en heren politici er verstandig aan eens te reflecteren op hun handelen.