Af en toe maken duurzaamheidslobbyisten er een potje van

(tekst: weblogger Wietse Elzinga)

Planten maken stroom. Dat is weer eens iets anders dan grijze stroom die als groen wordt verkocht. Onlangs een aardig stukje in de Leeuwarder Courant over een bedrijf dat subsidie heeft gekregen voor een praktijkproef met moerasplanten waar micro-organismen in het wortelstelsel bij het uitvoeren van hun bezigheden elektronen produceren. Het bedrijf heeft een gadget ontwikkeld, een wereldbol die draait op de stroom afkomstig van een plant, erg leuk als presentje voor de leden van de jury Culturele Hoofdstad 2018 onder het motto:”Van nieuwe ontwikkelingen krijgen we energie!” Lezers van de Volkskrant hebben een half jaar geleden naar aanleiding van de openbare verdediging van het proefschrift al het nodige over dit onderwerp kunnen lezen. Ik had er zelf al eerder van gehoord, een paar jaar geleden mocht ik in een klasje met buitenlandse kandidaat-aoio’s van Wetsus zitten en een van de colleges ging over dit onderwerp. Dit bij wijze van vrijetijdsbesteding, als een soort van onbezoldigde onafhankelijke toezichthouder. Dat is soms nodig want voor je het weet gaan de duurzaamheidsfreaks van deze provincie er met de subsidiecenten vandoor.

Geruime tijd geleden verscheen CvdK Jorritsma in een advertentie in het kader van de pr-campagne Fan Fryslân waarin hij beweerde dat alle Friezen op het biogas afkomstig van koeien zouden rijden. Ik heb destijds in de Leeuwarder Courant uitgelegd dat dat helemaal niet kan: koeienmest genoeg, maar niet genoeg betaalbaar co-vergistingsmateriaal zoals maïs. De mest van koeien bevat micro-organismen die de cellulose van gras kunnen omzetten in suikers, geef die beestjes buiten de magen van de koeien in een mestvergister maïs te eten en ze produceren biogas. Maïs moet tegen marktprijzen ingekocht worden, voor veel mestvergisters derhalve te duur en een kleine kans dus dat we ooit met z’n allen op koeienbiogas zullen rijden.

Recentelijk zag ik een pleidooi voor een warmtenet op basis van aardwarmte voor Leeuwarden voorbij komen. Nu is aardwarmte heel geschikt voor het verwarmen van een kas vanwege de gelijkmatige warmtevraag naar ruimte en tijd. Pomp water, van zeg 90 graden Celsius, op van grote diepte en het is niet moeilijk om een kas op bijvoorbeeld 30 graden te houden: gewoon rondpompen, het water koelt vanzelf af. Hoe je met datzelfde water water aan melk kunt onttrekken om van melk melkpoeder te maken is mij niet duidelijk, de voorstanders van zo’n warmtenet zullen het mij ongetwijfeld weten uit te leggen. Melkpoeder maken kost veel energie en wordt als voorbeeld gebruikt voor de rechtvaardiging van het gebruik van aardwarmte. Net als bij mestvergisters worden de gebruikte technieken niet helemaal begrepen. Het gaat allemaal niet werken.

Af en toe maken de lokale en provinciale duurzaamheidshobbyisten er een potje van. Van sommige dingen kun je beredeneren dat het niet gaat werken of praktisch haalbaar zal zijn. Of dat ook voor de praktijkproef met stroom van planten geldt is nog even een open vraag. Net als bij Blue Energy, stroom opgewekt uit het raakvlak van zoet en zout water, werkt het principe. Vele kleine beetjes elektronen leveren stroom, een praktische toepassing vinden is een ander verhaal. Voor je het weet word je door de dames en heren met een kluitje in het riet gestuurd, of wanneer het riet de stroom levert voor elektronische bewegwijzers de verkeerde kant op gestuurd.

cultuur middenstanders zakelijk