Nieuwjaarsoverdenking – Een goed verzorgde mens straalt rust en tevredenheid uit

door Ben Stegeman

Nieuwjaarsoverdenking: De Enige Mens Die Je Hebt

Stel je voor: bij je geboorte krijg je een pakketje aangereikt. Geen handleiding, geen garantie, geen retourmogelijkheid. In dat pakketje zit één mens. Eén lichaam, één geest, één hart. Dat is alles wat je krijgt. Voor de rest van je rit op deze planeet zit je vast aan dat ene exemplaar. Je kunt niet ruilen, niet upgraden, niet een nieuw model bestellen als het oude begint te kraken. Dit is het.

Je zou denken dat we dat pakketje met fluwelen handschoenen zouden aanpakken. Dat we het zouden koesteren alsof het het kostbaarste bezit is dat we ooit zullen hebben. Want dat is het ook. Maar vaak behandelen we die mens – ons eigen lichaam, onze eigen ziel – als een huurauto die we toch maar één keer nodig hebben. We rijden te hard, vergeten de olie te verversen, laten deukjes zitten omdat “ach, het is toch maar tijdelijk”.

Mijn filosofie is eenvoudig: jouw enige taak in dit leven is om die ene mens die jou is toebedeeld zo goed mogelijk te verzorgen. In alle opzichten. Lichamelijk, geestelijk, emotioneel. Geef hem rust als hij moe is. Voedsel als hij honger heeft. Beweging als hij stijf wordt. Liefde als hij eenzaam is. Grenzen als hij overloopt. Troost als hij verdriet heeft. Want als jij goed voor hem zorgt, voel jij je goed. Het is geen altruïsme; het is pure eigenbelang. Een goed verzorgde mens straalt rust en tevredenheid uit. Een verwaarloosde mens straalt onrust en ontevredenheid uit.

We hebben geen andere keuze. Dit is de enige mens die we krijgen. Er komt geen tweede lichaam aanwaaien na dit leven. Geen nieuwe kans om het beter te doen met een frisser model. Dit is het transportmiddel voor onze ziel, onze gedachten, onze ervaringen. Voor alles wat we “ik” noemen. Het is een wonderlijk voertuig: het kan lachen, huilen, dansen, liefhebben, creëren. Het kan pijn voelen, vreugde, extase. En het is kwetsbaar. Het slijt. Het krijgt krassen. Op een dag houdt het ermee op.

En dan? Dan sterft de mens. Het lichaam lost op, de energie verspreidt zich weer in het universum – want energie gaat nooit verloren, dat weten we sinds de natuurkunde ons dat influisterde. Wat er met het “ik” gebeurt, weet niemand zeker. Maar één ding is duidelijk: je krijgt geen nieuw lichaam om verder te reizen. Dus waarom zou je deze reis niet zo aangenaam mogelijk maken?

Dat betekent niet dat je obsessief moet leven. Geen tempels bouwen voor je lichaam, geen slaaf worden van gezondheidstrends of schoonheidsidealen. Het betekent wel: aandacht. Luisteren. Respect. Als je pijn hebt, vraag je waarom. Als je uitgeput bent, geef je rust. Als je blij bent, vier je dat. Als je verdrietig bent, laat je het er zijn. Je hoeft je mens niet perfect te maken – alleen goed verzorgd. Zoals je een geliefd huisdier zou verzorgen. Of een oude, trouwe auto die je al jaren hebt.

Want uiteindelijk is dat wat we zijn: tijdelijke beheerders van een wonderlijk voertuig. We lenen het een leven lang. En als we het met liefde behandelen, rijdt het soepeler, langer, vreugdevoller. En voelen wij ons thuis in onszelf.

Dus: heb je mens lief. Het is de enige die je hebt. En jij bent de enige die het heeft. Maak er iets moois van. De rit is lang, maar hij is soms ook kort. En die rit en die mens zijn van jou.