Linkspoten: toch een beetje vreemd??

In de voetbalpers en ook op de TV heeft men het regelmatig over die en die “links-poot”, maar hoor of lees je veel minder over een “rechts-poot”, terwijl er toch veel meer rechtsbenige voetballers zijn. Meestal gaat het dan over linksbuitens, waarvan in ons land de “oudjes” Coen Moulijn, Rob Rensenbrink en Piet Keizer wel de bekendste zijn en niet te vergeten natuurlijk “onze” Jan Hoekema. Natuurlijk zijn er wel enkele legendarische rechtsbuitens, zoals Sjaak Swart en Garrincha, maar die vallen kennelijk minder op of zijn misschien wel minder “vreemd”.

Wat ik bijvoorbeeld altijd al wat “vreemd” heb gevonden is, dat ik – als “links-poot” – op en af m’n fiets stap aan de rechterkant: zou ik dat ik aan de andere kant proberen dan val ik met fiets en al om. Een “normale” rechts-poot doet dat vanaf de linkerkant. Een kort “onderzoekje” bij wat familieleden en vrienden, heeft die relatie van op- en afstappen en links- of rechtsbenigheid bevestigd. Dat rechts op- en afstappen is trouwens in Nederland ook nog eens veel veiliger, want je stapt dan op/af de stoep en niet op/af de rijweg! Ik heb het daar dan ook in Nieuw Zeeland, waar men links rijdt, wat moeilijker mee. Overigens blijken niet alle links-poten ook links-handig te zijn (en ik ook niet).

Nu terug naar het voetballen: bij een “linkspoot” is het rechterbeen je standbeen en je draait dan als ware rechtsom, bij een “rechts-poot” is het linkerbeen het standbeen en draai je dus linksom. Voorgaande geldt ook voor keepers: een linkspoot draait, cq. springt of duikt (beter) rechtsom, een rechtsbenige keeper linksom. Als aanvaller kun je daar – zeker bij een vrije trap of een penalty – gebruik van maken door bij een rechtbenige keeper de bal aan zijn rechterkant te schieten en bij een linksbenige keeper aan zijn linkerkant. Het is natuurlijk wel belangrijk dat je bij je aanloop of bal-aanname wel op je goeie been uit komt: veel missers komen daar uit voort!

Een groot voordeel als linksbenige voetballer is dat je veel minder “concurrentie” hebt dan een rechtsbenige speler. Als je de bal dan ook een “beetje” kunt raken, kom je al gauw in een hoger elftal. Overigens gaat deze “concurrentie” niet op bij “ons” vrijdagmiddag-voetvolleybal: daar zijn de helft van de “oudjes” linksbenig! Natuurlijk zijn er ook (genoeg) voetballers die (zeggen dat ze) met rechts en met links even goed (of slecht?) zijn, maar de werkelijke “goeie” zijn op jonge leeftijd al verkocht aan een (nog) grotere club. De eerder genoemde “fiets”proef zou hiervoor uitsluitsel kunnen geven…..

Voorgaande speelt ook een – soms behoorlijk grote – rol bij enkele andere sporten, oa. bij schaatsen, baanwielrennen en hardlopen (midden- en lange afstanden en estafettes). Bij deze sporten worden er “rondjes” gemaakt tegen de klok in en hierbij worden dus steeds “linker” bochten gemaakt: ideaal dus voor rechtsbenige sporters, maar juist niet voor linksbenige sporters! Ik zou wel eens willen weten hoeveel van de huidige toppers in deze takken van sport linksbenig zijn: misschien iets om uit te zoeken door een sport-student?? Deze linksbenige sporters hebben dus een “handicap” en zouden daarvoor eigenlijk moeten worden gecompenseerd……

Dit heeft dus ook te maken met het feit dat “ons” rechterbeen ons standbeen is en daardoor ga je een trap of ladder ook op met eerst je linkervoet. Hetzelfde geldt ook – uit eigen athletiek ervaring – voor de start van de sprintnummers, bij ver- en (polstok)hoog-springen en bij de hordennummers. Bij deze laatste onderdelen is het met je goede been uitkomen essentieel: niets voor niets wordt daarbij de afstand en de lengte van de passen zorgvuldig uitgemeten (wat ook bijv. Ronaldo doet bij Real Madrid).

Nog even terug naar het schaatsen: het is me een tijd geleden ook duidelijk geworden, waarom ik – als “links-poot” – toch wat moeite had met die linker bochten op de ijsbaan. Afgezien van de gezelligheid op de ijsbaan had ik toch al meer op met “buiten” schaatsen waar je dus geen last had van die moeilijke bochten. Overigens zegt Herman Finkers in één van z’n liedjes, dat hij zo op de ijsbaan z’n vrouw heeft ontmoet: hij schaatste namelijk tegen de “stroom” in……

Door: Theo Haagsma (1955-1966 Blauw Wit ‘34, 1966-1969 Vitesse Delft).

blauw-wit '34