Grootste Oliebol 2013 voor Peter de Haan

(gepubliceerd in Rondom Leeuwarden/Stadsblad Liwwadders)

Se make mij de pis niet lauw

Ik weet niet hoe het u vergaat, maar afgezien van de aanstaande installatie van ons nieuwe college van burgemeester en wethouders, viel er weer veel te lachen in onze stad. Het begon maandagmorgen al direct na Sinterklaas toen ik een busje met gemeenteambtenaren over het fietspad van het Zuiderplein zag naderen. De mannen waren bezig de stad op te vrolijken. Bij iedere lantaarnpaal die ze tegenkwamen – gelukkig had een aantal palen de opruimwoede van wethouder ISABELLE DIKS overleefd – bonden ze een dennenboom om de mast. De mannen hadden er plezier in, dat kon je wel zien. Ze gingen zo op in hun werk, dat ze me op het fietspad bijna van de sokken reden. Deze kersttooi leidt gelukkig af van de miserabele kerstverlichting waar we de laatste jaren mee geconfronteerd zijn.

Even later moest ik ook hartelijk lachen. Dat was toen ik door de gangen liep van de Infirmerie, het kunstpaleisje op de Wissesdwinger. Je zou denken dat dit een bruisende broedplaats voor cultuur zou zijn, maar de blauwe kunstdoos in de Infirmerie blijkt al jaren voor een groot gedeelte leeg te staan. De gebruikers kunnen de accommodatie niet meer betalen en zitten thuis bij de kachel. Bij de kunstenaars die boven in het gebouw zitten waait het stof door de gang. Ze moeten van de woningcorporatie zelf met de dweil aan de gang, werd mij verteld.

Maar waar ik het meest om moest lachen was het bericht in de Leeuwarder Courant over ons nieuwste kunstgebouw: de Huizumer dorpskerk. Iemand moet hebben gedacht: we hebben zoveel zalen, zaaltjes, gebouwen en gebouwtjes voor kunst, cultuur en weet ik wat, daar kan er nog wel eentje bij. Wat hebben we allemaal niet aan zalen? Ik zet ze even voor u op een rij: De Harmonie, het World Trade Center, Zalen Schaaf, De Blokhuispoort (al dan niet met asbest), De Koperen Tuin, Grote Kerk, Tivoli, Post Plaza, café ’t Anker, It Aljemint, de Kanselarij, partycentrum het Fries Natuurmuseum, Eurohotel, het Fries Museum en zo kan ik nog wel even doorgaan. In een maand kwamen er zelf twee theaters bij: het Tromptheater in de M.H. Trompstraat en de Vier Pelikanen aan de Tweebaksmarkt. Wat een rijkdom! En dan heb ik het nog niet eens over de zalen specifiek voor de popcultuur: Romein, Asteriks, De Gloppe, Mukkes, Het Leven en Scooters. En over een tijdje komt daar nog een zalencomplex in het nieuwe Harmoniekwartier bij.

We hadden ook al zaaltjes voor debat en discussie: De Bres, Tresoar, Doopsgezinde kerk (pommeranten). Maar wat we dus nog niet hadden is een zaaltje voor een prestigieuze lezing, zo lees ik in de Leeuwarder Courant. Je zou denken dat die prestigieuze lezingen in onze politieke stadsarena zouden moeten worden gehouden. Maar initiatienemer PETER DE HAAN die de prestigieuze lezingen in de dorpskerk gaat organiseren heeft ingezien dat in ons stadhuis geen winst meer te behalen valt.

De Haan is me er eentje. De Haan is een man die iedere morgen uit zijn bed stapt en in de scheerspiegel hardop mijmert: bij welke subsidiepot zal ik vandaag eens een plan bedenken. En warempel: daar was de Huizumer dorpskerk, op loopafstand van zijn scheerspiegel. De Haan gaat voortvarend te werk. Het historische kerkhek moet gesloopt, er moet catering in, betere toiletten en nog zo het een en ander. Een paar dagen na het bericht in de krant zag ik JAN KERSBERGEN en zijn kompaan GERHARD BAKKER van de Stichting Alde Fryske Tsjerken bij de commissie Boarger en Mienskip van de provincie Friesland al vast glunderen van geluk. Ze kwamen geld ophalen voor al deze aanpassingen. De Haan gaat namelijk niet over één nacht ijs, die heeft zijn soldaten in het veld. Kersbergen haalde met zichtbaar plezier het geval van de dorpskerk aan en wilde net vol vuur dit probleem als een kans verkopen of daar kwam pardoes een oppositioneel geluid. ‘Is de stichting niet wat willekeurig bezig?’, klonk het uit de mond van VVD-politica SYLVIA HOSMAN-BENJAMINSE. Er zijn nog veel meer kerken die hulp behoeven en die bij u voor de dichte deur staan. Neuuu, verklaarde een geschrokken Kersbergen, die wel toegaf dat niet iedereen met zijn kerk bij de Stichting Alde Fryske Tsjerken terecht kan. Dat zou een mooie boel worden! Misschien kunnen de teleurgestelde kerken ook even bellen met De Haan.

In de krant trof mij in het bijzonder de motivatie voor het plan waarop dit nieuwe culturele podium is gestoeld. De Haan verklaarde dat de Huizumer dorpskerk precies het formaat had tussen dat van de Waalse kerk (te klein) en de Grote Kerk (te groot). Ik sluit niet uit dat men bij de bouw van de Huizumer kerk al rekening heeft gehouden met de wensen van De Haan. ‘Laten we hem nou niet te groot maken, maar ook niet te klein.’ Je hoort het de bouwers tegen elkaar zeggen. Het is gewoon een mirakel dat De Haan via die scheerspiegel zo’n ingeving kreeg. Alles overwegende kan ik vaststellen dat de Grootste Oliebol van dit jaar moet worden uitgereikt aan Peter de Haan.

Andries Veldman