Eindelijk een lintje voor Katrinus Stormer

ING heeft verlies genomen, nu hebben we weer een echte Friese krant. Met die woorden begon burgemeester Ferd Crone vrijdagmorgen de plechtigheid waar Katrinus Stormer werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Crone manifesteerde zich voor de gelegenheid als interviewer namens de Leeuwarder Courant en memoreerde de verdiensten van de gedecoreerde. Stormer (Emmen, 1938) had maar zich maar liefst veertig jaar ingezet voor het vrijwilligerswerk in de wijk Westeinde. Ook was hij twintig jaar lang lid van de commissie Geluidhinder die zich inzet voor de belangen van omwonenden van vliegbasis Leeuwarden. Sinds 1972 is Stormer actief in de Friese sterrenvereniging Gemma Frisius. Landelijke coryfeen haalde hij naar Leeuwarden om te vertellen over de sterrenstelsels en de geheimen die nog ontrafeld moeten worden.

Stormer kwam dikwijls in aanvaring met de gemeente Leeuwarden waar het om de uitvoering (traag) van toegezegde wijkontwikkelingen ging. Crone memoreerde zijn strijd voor het behoud van de voormalige spoorlijn naar Stiens, nu omgetoverd tot een fraai wandelpad. Er ging twaalf jaar gezeur aan vooraf. Ook de afbraak van de voormalige HTS aan de Vondelstraat ging de oud-leraar aan het hart. Zijn voorspelling dat het technisch onderwijs in onderwijsmolochs als NHL zou ondersneeuwen lijkt uit te komen. Crone haalde de voorzichtige ommekeer aan die in gang is gezet.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Katrinus Stormer, oud-docent technologie

‘Ik hou van een school waar je het verleden kunt zien’

‘Alles wat we opgebouwd hebben is weg. Daar kan ik slecht over.’ Oud-docent technologie Katrinus Stormer somt moeiteloos de gebouwen op waar hij gewerkt heeft: de UTS aan de Heliconweg, de barakken van zijn afdeling elektrotechniek bij de Dominicuskerk en de MTS aan de Heliconweg. ‘Allemaal verdwenen. Ik heb er moeite mee dat alles zo vluchtig is. Ik hou van een school waar je het verleden kunt zien. Waar de werkstukken van de leerlingen in de vitrines in de gangen worden getoond zodat je de geschiedenis en de ontwikkeling ervan kunt aflezen.’ Stormer’s eigen geschiedenis hangt in het trapportaal van zijn woning in de Leeuwarder wijk Westeinde. De foto’s (sommige geretoucheerd) van grootouders, ouders en verwanten, tot en met hun kleindochter hangen te pronk in de indrukwekkende privé-expositie. ‘Is ’t niet mooi?’

Katrinus Stormer is een van de Leeuwarders die zich op vele terreinen inzet voor het wel en wee van de stad en haar bevolking. ‘Dat ik nog niet een lintje heb gehad. Snapst dat nou?’ Als voorzitter van het wijkpanel Westeinde houdt hij zijn buurt goed in de gaten. ‘Ja, hoe komt dat? We kwamen hier te wonen in 1972 en toen was er sprake van de bouw van een buurtcentrum, vlak voor onze deur. Ik zei tegen mijn vrouw Etty: ‘’Het lijkt me wel zaak om me hiermee te bemoeien.’’ ’ Voordat hij het wist, zat hij in de begeleidingscommissie van de bouw. Eerst barakken en nu, na bijna veertig jaar (!) nieuwbouw. De Leeuwarder vliegbasis is ook zo’n onderwerp waar je als wijkbewoner van het Westeinde niet omheen kunt. Al enige jaren is Stormer lid van de commissie geluidshinder. Een commissie (officieel Commissie Omgeving Vliegbasis Leeuwarden) die de relatie tussen de vliegbasis en haar buren goed moet zien te houden.

Over die commissie wordt nog wel eens schamper gedaan, een doekje voor het bloeden, zo reageren criticasters. Mannen in onberispelijke uniformen die twee keer per jaar welwillend de klachten inventariseren en het daarbij laten. Stormer ziet dat genuanceerd. ‘Af en toe boek je een succesje.’ Maar hij moet wel toegeven dat de invloed van de burgerij beperkt is. Zo is de focus vooral gericht op de geluidsoverlast van de vliegtuigen, maar men is er na jaren nog niet in geslaagd om de hondenkennel van de basis in toom te krijgen. Stormer: ‘Van die blaffende honden die ingezet worden voor de bewaking hebben wijkbewoners last. Ik heb daarvoor al eens een plannetje gemaakt met een overkapping en een open ingang aan de kant van de basis, maar dat vonden de mannen maar niks. Ze zeiden: “Dan hebben wíj last van het geblaf.” Hoe vind je die? ‘

Tijdens de onlangs gehouden nieuwjaarsreceptie van de gemeente Leeuwarden liep Katrinus Stormer (72) in de foyer van de Harmonie rond met een opmerkelijke das. Op de das de relativiteitstheorie van Albert Einstein. ‘Ach, dat vond ik wel leuk, iets wetenschappelijks. Het was de avond van de Boötiden, de vallende sterren. Ik kom uit de Harmonie, wat zie ik? Is het bewolkt! Dat hewwe wij weer. En de volgende morgen zouden we de zonsverduistering kunnen waarnemen. Ik vind het wel leuk om dat onder de aandacht te brengen. Ja, de volgende morgen was het ook bewolkt. Jammer.’ Stormer is lid van de Koninklijke Nederlandse Vereniging van Weer en Sterrenkunde, een club die acht keer per jaar bijeenkomt in het Oranje Hotel en waarvan hij 25 jaar voorzitter van de afdeling Friesland was. ‘Jaren geleden zijn we naar België geweest om daar de zonsverduistering te bekijken. Zaten we op onze tuinstoelen bij vreemden op hun oprit met een laskap in de hand te kijken. Dat vond men daar ook allemaal maar heel gewoon. Op het moment suprême had ik die laskap overigens helemaal niet nodig, er zat een sluier voor de zonsverduistering, maar je kon het heel goed zien. Wat ook zo opmerkelijk was: de natuur werd helemaal stil. Je hoorde ineens geen vogels. Op het hoogtepunt begon iedereen te applaudisseren. Prachtig.’

In 1965 kwam Stormer vanuit Emmen naar Leeuwarden. Als leraar technologie gaf hij les in materiaalkunde, veiligheid, normen en gereedschappen. ‘Het ging vooral over de vakken materiaalkunde en gereedschappen. En dan heb je het over hamers en tangen en over aluminium, koper en isolatiematerialen. We hebben nog een compleet laboratorium opgezet in barakken achter de voormalige HTS in de Molenstraat. Ik was lid van een landelijke commissie die dergelijke laboratoria begeleidde. Vergis je niet, dat waren opleidingen! Tsjongejonge. In de avonduren studeerde ik bij het Nederlands Genootschap tot Opleiding van Leraren. Let wel: dat kon toen alleen in de avonduren. Dat werd de cursus Alkema genoemd, naar de opsteller ervan. Zoveel gezag had die. Ik moest staatsexamen doen in Rotterdam. Als je daar op een vak een 5,9 haalde, dan ging je eronderdoor. Dat was niet om ‘e nocht.’

Met een glimlach constateert Stormer dat zijn vak vrijwel is verdwenen. Jammer, maar zo gaan die dingen. ‘Het is er niet meer. Nou ja, er is nog wel wat. Het is geïntegreerd in het Friesland College.’ Maar de tijd dat de directeur hem vroeg wat hij moest doen lijkt definitief voorbij. ‘Johannes Bonnema hadden wij toentertijd als directeur, daar moest Abe oom tegen zeggen. Yep Kramer, de vader van Sven, studeerde bij ons bouwkunde. Kwam de directeur naar mij toe om te vragen wat hij moest doen omdat Yep veertien dagen naar Zweden wilde om te schaatsen. Ik zei: ‘Hij kan hier in veertien dagen niet zoveel leren dan daar in Zweden. Hij mocht naar Zweden. Ach, er kon veel als je initiatief toonde. We deden mooie dingen. Bij de MTS aan de Hempenserweg legden we een compleet antennepark aan. Geweldig was dat.’

De computerloze Stormer (‘Ik wilde niet op een typecursus omdat ik dacht dan op een kantoor terecht te zullen komen’) volgt de maatschappelijke ontwikkelingen goed en heeft zo zijn twijfels over de tamelijk kritiekloze omarming van zaken die met duurzaamheid hebben te maken. ‘Hoeveel kolencentrales moet je wel niet openen voor die elektrische auto? Ik volg het allemaal op afstand, maar dit verhaal klopt volgens mij niet.’ Hij is enigszins verbaasd dat zijn oud-leerling en de latere docent elektrotechniek Piet van der Wal (nu raadslid voor PAL/GroenLinks) zo meegaat in deze omarming. ‘Hij is dol op zijn Prius, maar ik heb zo mijn twijfels over die ontwikkeling.’ Hij zal Piet er nog wel eens over aanspreken. ‘Ach, Piet hadden we in de klas en Jan van Akker en Frank Bak. Mooie mannen. Frank Bak moest van zijn vader een vak leren. Die had een loodgietersbedrijf. Hij deed het met tegenzin, maar maakte het vak af. Hij doet nu iets in de filmwereld.’

Andries Veldman

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Katrinus Stormer over Einstein en de mislukte zonsverduistering (video)