Rimmer Mulder: Machthebbers verkondigen hún waarheid

1 april 2014 Fotoarchief

Rimmer Mulder: Machthebbers verkondigen hún waarheid

Gepubliceerd op 01 april 2014, Categorie: Actueel, 3 reacties

Overheden moeten niet langer talmen om financiële steun te verlenen aan regionale media. De initiatieven die zij tot nu toe ontplooien zijn onvoldoende en pakken soms averechts uit. Rimmer Mulder, oud-hoofdredacteur van de Leeuwarder Courant en via vele bestuursfuncties in de mediawereld een betrokken mediaconsument, vindt dat de overheden (rijk, provincie en gemeenten) snel in actie moeten komen wanneer zij de pluriformiteit en de controlefunctie van media echt van belang vinden. Voeg de daad bij het woord, zo viel uit het betoog van Mulder op te maken.

Mulder signaleerde, gisteravond tijdens een bijeenkomst van de Odd Fellows in Leeuwarden, een somber beeld van de huidige journalistiek. Radio en televisie schuiven op naar amusement. ‘Het moet allemaal snel en luchtig.’ De kranten gaan hier achteraan. ‘Journalisten zijn geen waakhonden meer, maar jachthonden die achter elk stuk vlees aanhollen.’ De oud-hoofdredacteur zag steeds minder relevante journalistiek. ‘De media passen zich aan aan het heersende hedonisme. Het is een vlucht in gekakel en het moet allemaal gemakkelijk worden geproduceerd. Pauw en Witteman? Dat is een amusementsprogramma.’ De begrippen framen (herhalen van een boodschap) en format (bepaalde vorm/structuur) zijn hierbij leidend. Mulder sprak er met afschuw over.

Zelf is hij betrokken bij het Fries Mediafonds (lid van de beoordelingscommissie die jaarlijks 100.000 euro mag verdelen) en treedt hij ad hoc op als adviseur bij nieuwe journalistieke projecten (‘Fries ANP-plan’ van Bert de Jong). In de wandelgangen schudt Mulder het hoofd wanneer hem hierna wordt gevraagd. Het ambitieuze Fries Mediafonds ligt momenteel met de pootjes omhoog (via de provinciale website is te lezen dat het fonds in de pauzestand staat) en over de 600.000 euro begeleidingssubsidie die geparkeerd staat voor de grotere mediapartijen Leeuwarder Courant, Friesch Dagblad, Omrop Fryslân en GPTV om Culturele Hoofdstad netjes in de markt te zetten is Mulder ook niet echt te spreken. ‘Ze weten op het provinciehuis nog niet wat ze er mee aan moeten.’

Wie de winnaars zijn in dit verhaal? ‘Dat zijn de machthebbers die hún waarheid verkondigen.’ Voorlichters zijn ingeruild door communicatiedeskundigen en spin-doctors. ‘Hoe krijg ik een moeilijk besluit langs de mensen, dat staat voorop, in plaats van goede voorlichting aan de bevolking.’ Bij de gemeente Leeuwarden lopen dertig communicatiemensen rond; bij de provincie twintig. Zij verkopen beleid. ‘En dan hebben de gedeputeerden nog een adviseur. De machthebbers komen te gemakkelijk weg met halve waarheden en verpakken hun verhaal in versluierde uitspraken. Schaamteloos! Moet die ene journalist op de publieke tribune dat allemaal controleren?’ De spin-doctor is bijna een eerzaam beroep geworden, zo vond Mulder. ‘Het is een figuur die het midden houdt tussen een manipulator en een illusionist. Kijk eens naar de Rijksvoorlichtingsdienst hoe die ons staatshoofd verkoopt. De benadeelde dat bent u!’

‘Maar’, zo spreekt Anton Wachter, ‘hebben de media de ellende niet over zichzelf afgeroepen? Zijn zij niet te arrogant geweest?’ De opmerking kwam na een anekdote van Mulder over de BBC. Een reporter had bij de machtswisseling in Congo in de jaren zestig in een vliegtuighangar op luide toon gevraagd of er nog iemand aanwezig was die verkracht was en Engels sprak. Dit ter illustratie van hoe media (ook BBC) omgaan met hun onderwerpen. Wachter: ‘Wie stuurt nou een reporter naar Congo die de Franse taal niet machtig is?’ Mulder herkende de klacht maar wilde geen kwaad woord horen over de BBC, een omroep die ook volledig uit publieke middelen wordt bekostigd. Hiermee pareerde hij een andere vragensteller die zich afvroeg hoe het met de onafhankelijk komt wanneer de media de hand gaan ophouden. Geen probleem, vond Mulder, ‘je kunt van het NOS-journaal ook moeilijk beweren dat dit een spreekbuis van de regering is.’ Licht gemor in de zaal.

Het blijft worstelen als het om journalistiek gaat. Nog een anekdote. Als redacteur van de Gemeenschappelijke Persdienst (GPD, voorheen leverancier aan tientallen regionale kranten) was Mulder belast met de berichtgeving uit Amerika. ‘Dan kreeg ik twee keer in de maand een postzak op het bureau met veertien kranten van de Washington Post. Die zak werd per schip aangevoerd. Daar bladerde ik dan wat in en knipte stukken uit.’ Nee, dan nu de digitalisering! Die kende zegeningen, ongetwijfeld. Ook Mulder beschikt tegenwoordig over een iPad, maar moet er door kennissen vaak op worden gewezen dat hij weer iets heeft gemist. Een ideaal instrument is het voor hem dan ook niet. Nee, Mulder leest liever van papier en ging nog even vol op het orgel over de digitalisering. ‘Dit heeft een verwoestend effect teweeggebracht op ons normbesef.’ Het hangt (waar het gaat om de media) van diefstal, heling en flessentrekkerij aan elkaar. ’Ze hebben ons verdienmodel om zeep geholpen.’

Reactie geplaatst op 01 april 2014

Niek Donker

Mulder kan blijven hangen in andere tijden, maar dat zet geen zoden aan de dijk. Is het de schuld van een ander, die ‘zijn’ verdienmodel om zeep heeft geholpen? Hand in eigen boezem werkt ook wel eens mijnheer Mulder! Subsidie als kortwerkende Haarlemmerolie die als het de grillige moderne overheid behaagt, weer ingetrokken wordt onder het mom van bezuinigingen?

Twijfel mag mijnheer Mulder, het delen daarvan ook…Ga in uw kracht staan van modern ondernemend mens met journalsitieke kwaliteiten en doe wat u misschien wel kunt doen: pas de voorwaarden van het Fries Mediafonds aan zodat het makkelijker wordt voor journalsitieke zelfstandigen om op een dergelijk fonds met succes een beroep te doen.
Niek Donker / Hart van Leeuwarden

Reactie geplaatst op 01 april 2014

Willy

(…) De machthebbers komen te gemakkelijk weg met halve waarheden en verpakken hun verhaal in versluierde uitspraken. Schaamteloos! Moet die ene journalist op de publieke tribune dat allemaal controleren?(…)

De spin-doctor is bijna een eerzaam beroep geworden, zo vond Mulder. ‘Het is een figuur die het midden houdt tussen een manipulator en een illusionist. Kijk eens naar de Rijksvoorlichtingsdienst hoe die ons staatshoofd verkoopt. De benadeelde dat bent u!’(…)
——————————————-

Ja, de journalist moet inderdaad controleren of wat hij publiceert een waarheid is. Of hij moet het dusdanig brengen dat je als lezer weet wie het verhaal als ware heeft verteld aan de journalist. En hij dus alleen maar de ‘boodschapper’ van het verhaal is.

Maar vaak wordt het ook al op die manier gebracht. Om een voorbeeld te geven. Een bericht van het journaal, die een mededeling doet van b.v. politie.

In dat bericht wordt al gezegd, ‘volgens de politie ……..’. Het woord ‘volgens’ geeft tevens aan dat het de mening van de politie is. Tegelijkertijd schept het ook de verwarring dat het verhaal dus ook anders kan zijn. Of dat anderen het anders zouden kunnen zien.

Machthebbers komen te gemakkelijk weg met halve waarheden………Is een krant ook geen machthebber? Bepaald de kleur (politieke, religieuze….) van een krant ook niet hoe iets wel of niet wordt gebracht?

Ik kan het fout hebben natuurlijk, maar het is geen geheim dat Rimmer Mulder geen warme band heeft met ons vorstenhuis. Dan vraag je, je stiekem toch wel af, of sommige berichten van het koningshuis een plek in de krant hebben gekregen die ergens onderaan…….klein…… foto`s niet in kleur maar zwart wit…………zijn geplaatst.

Die b.v. bij een krant met een hoog vorstenhuis-gehalte een prominentere plek zouden hebben gekregen.

Dus hoe machtig is de krant?

Reactie geplaatst op 01 april 2014

Hans-Jürgens Redczus

Deze controverse:”pluriformiteit en de controlefunctie van media” geeft volgens mij goed weer waarom het Mulder feitelijk te doen is. Naar buiten toe pluriformiteit (onafhankelijkheid) verkondigen maar feitelijk met macht de informatiestromen willen controleren ten bate van zijn opdrachtgevers en dit zijn voor de duidelijkheid niet de lezers.

Het is interessant om te lezen hoe een taalfraudeur op de slimmigheden van communicatiewetenschappers reageert,die hij overigens als ze betaalden wel altijd netjes heeft bedient.

Hoe je het ook wend of keert,de digitale wereld,geeft de werkelijkheid beter weer dan de mainstream media die immers als het er op aan komt ordinaire belangenbehartigers zijn. De papieren macht is gelukkig tanende,zo stelde het een journalist die niets meer met deze leugenfabriek te maken wil hebben.